Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Οδηγός ανατροπής

ΓΡΑΦΕΙ ο Κώστας Παπαθεοδώρου
Μόλις τέλειωσε η διαδικασία ψήφισης του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης που έμοιαζε με σύγκρουση απορριμματοφόρων. Απηυδισμένος από την ανευθυνότητα και τη ρηχότητα των πρωταγωνιστών, βγαίνω στο δρόμο για το βραδινό περίπατο μου.

Ούτε ο χιονιάς δε με σταματά. Μόνο ο Θωμάς- ιστάμενος στην αυλή του ...
σπιτιού του- τολμά  να διακόψει το βαθύ συλλογισμό μου με την προβοκατόρικη επίκριση ότι και μείς οι δημοσιογράφοι είμαστε μέρος του άθλιου πολιτικού συστήματος που σαν τον Φοίνικα ξαναγεννιέται από τις φλόγες του και σαν τη Ντόλη κλωνοποιείται από τους γεννήτορές της…
Με μεγάλη προσπάθεια διατηρώ την ψυχραιμία μου, επιστρατεύοντας τεχνικές  σεμιναρίων περί διαχείρισης κρίσεων!
Αιτιολογώντας απολύτως την προέλευση του ονόματος του, θέτει το τεράστιο υπαρξιακό ερώτημα περί του αυγού και της κότας.
Εν προκειμένω, μήπως τελικά οι πολίτες, το εκλογικό σώμα, είναι κότες και έχουν λουφάξει από φόβο ή ακόμη και από ένστικτο επιβίωσης, επιλέγοντας αντί του επώδυνου και εν τέλει επικίνδυνου αγώνα, την ασφαλή υποταγή;
Η τάχα  η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει βολευτεί στη νέα κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα και αντί να ζει, αρκείται απλά να επιζεί;

Μολονότι ξανάνοιξα παλιά  εγχειρίδια πολιτικών κινημάτων ανά τον κόσμο, ομολογώ ότι αδυνατώ να δώσω απάντηση. Προσωπική απάντηση.  Προφανώς και  δεν εμπιστεύομαι τις γελοίες και αίολες ρετσέτες των «ειδικών» που συνήθως είναι υποβολιμαία φληναφήματα.
 Είναι αυτοί -οι δήθεν ειδικοί- που χρόνια τώρα μου θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο με το γέρο ινδιάνο και τον ανασφαλή μετεωρολόγο.
 Ο ινδιάνος- όντας γέρος και ανήμπορος- μάζευε από νωρίς ξύλα για το χειμώνα και ο μετεωρολόγος συμπέρανε  ότι επειδή οι ινδιάνοι μπορούν και διαβάζουν τον καιρό, ο χειμώνας θα είναι δριμύς. Ο ινδιάνος άκουσε την πρόβλεψη του μετεωρολόγου και άρχισε να μαζεύει περισσότερα ξύλα. Ο μετεωρολόγος πονηρεύτηκε και πρόβλεψε  ότι ο χειμώνας θάναι ακόμη ψυχρότερος και έτσι η αλληλεπίδραση έφτασε σε ιστορικά υψηλά που λένε και οι… αγορές!     
Άκουσα τον πρωθυπουργό, εκτός τόπου και χρόνου ή ίσως σκόπιμα αιθεροβάμονα,  να μιλά για επέλαση της ανάπτυξης, αύξηση της εργασίας και του εισοδήματος,  εκδίωξη των δανειστών, πρόνοια των ευπαθών ομάδων, επιδότηση των οικογενειών, επίλυση των εθνικών θεμάτων…
Αν, ρε Θωμά, τα πιστεύεις όλα αυτά, τότε είσαι ευτυχισμένος και θα περάσεις έναν ευχάριστο χειμώνα. Και όταν έρθει η άνοιξη έχει ο θεός!
 Αν όμως δεν τα πιστεύεις, τότε οφείλεις να πάρεις θέση. Όχι στον καναπέ, αλλά θέση μάχης. Στους δρόμους, στις πλατείες, στους καφενέδες, στις ομάδες, στις παρέες…

Τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Εκτός από τη μεθενέργεια των μνημονιακών νόμων που θα περάσουν χρόνια για να την αποκωδικοποιήσουμε και να την αντιληφθούμε,  έρχονται οι νέες εργασιακές σχέσεις που ήδη εφαρμόζονται στα λίκνα του νεοφιλελευθερισμού. Απασχόληση  με την ώρα για εργοδότες χωρίς όνομα.
Και αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν επαρκή έσοδα και εισφορές για τη στήριξη του ασφαλιστικού και ιατροφαρμακευτικού συστήματος. Έτσι, τα  δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα σχολεία (όλα δημόσια αγαθά) σύντομα θα καταρρεύσουν και ο μοναδικός  δρόμος- μονόδρομος- θα είναι ο ιδιωτικός τομέας.
Όπως ισχυρίζεται  ο φίλος μου ο Νίκος, όλα αυτά δεν  μπορεί να είναι ανεπίγνωστες πολιτικές αλλά συνειδητές επιλογές που οδηγούν στα συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Είναι και οι αλαφροΐσκιωτοι  που για να επιμηκύνουν τη θητεία τους και να παρατείνουν τη βολή τους είναι διατεθειμένοι να υπερψηφίσουν όχι μόνο 1330 σελίδες μνημονίων- εμφανώς χωρίς να τις αναγνώσουν- αλλά και όλη τη βιβλιοθήκη του Βατικανού. 

Να σου υπενθυμίσω αγαπητέ μου, ότι πολλές φορές έχω γράψει ότι από του χρόνου, θα εφαρμοστούν τα προνομοθετημένα μέτρα που προβλέπουν νέα μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου και θα ξεκινήσει η δέσμευση  εξασφάλισης των θηριωδών πλεονασμάτων για την αποπληρωμή του χρέους. Τα πλεονάσματα θα πρέπει να διατηρηθούν ως το 2060 ενώ  και όλη η δημόσια περιουσία έχει περάσει στον έλεγχο των δανειστών για έναν αιώνα!
Όλα αυτά που σου αναφέρω, μπορείς να τα αναζητήσεις και να τα διαβάσεις. Εξαρτάται βέβαια τι θέλεις να βρεις:  απαντήσεις ή άλλοθι…

Να επαναλάβω ότι η χώρα είναι διαλυμένη, η κοινωνία ρημαγμένη και η κυβέρνηση απαλλοτριωμένη. Για παράδειγμα επιχειρεί να επιλύσει το θέμα των Σκοπίων τώρα, παρά τα μεγάλα  οικονομικά προβλήματα και συνακόλουθα τα ελλείμματα πολιτικής και διπλωματικής ισχύος.
Για την αντιπολίτευση και δη την αξιωματική δεν είμαι σε θέση να περιγράψω την εμφάνιση Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει, όπως λένε και τα παιδιά μου.
Διασώθηκαν Κουτσούμπας και Γεννηματά. Αλλά δεν φτάνει. Μόνο ο λαός μπορεί να διασώσει τη χώρα. Γιατί ο λαός σώζει. Δεν σώζεται. Ιδίως από φακίρηδες και παλιάτσους επαρχιακού  τσίρκου…
Λοιπόν, άπιστε και πονηρέ Θωμά, στα κινήματα  πολιτικών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων κάποιοι πολεμούν με το σπαθί και άλλοι με την πένα.
Κάποιοι διαλέγουν τον δυναμικό αγώνα και άλλοι το μονοπάτι της ειρήνης. Από την εμπειρία μου λέω ότι εκείνοι που επιλέγουν  το μονοπάτι της ειρήνης, θέτουν τα θεμέλια της πραγματικής και ανεξίτηλης αλλαγής.
Αλλά φιλαράκο, για να καταστεί  η ελευθερία παγκόσμιο εγγενές και απαράγραπτο δικαίωμα  χρειάζεται ανθρώπους για να τη στηρίζουν.  Άφοβους και τολμηρούς  μαχητές.
Αλλά δεν αρκεί μόνο η φυσική παρουσία. Πρέπει ο καθένας να εμπνεύσει και να πείσει άλλους 2 και ο καθένας απ` αυτούς να συνεχίσει την αποστολή ώστε να δημιουργηθεί μια παγκόσμια κοινότητα ακτιβισμού και ανατροπής. Μέχρι το κύμα να πνίξει και να θρυμματίσει το βράχο. Η ανατροπή είναι διαδικασία, όχι ιδέα.

Λοιπόν φίλε δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ξεκίνα λοιπόν από την εξερεύνηση του εαυτού σου. Γιατί κέντρα, έκκεντρα και παράκεντρα πραγματικής εξουσίας έχουν ήδη προετοιμάσει πολύπλοκους και νεωτερικούς μηχανισμούς περιορισμού της σκέψης και της ελευθερίας.

Και η ελευθερία μας θα μαραθεί όταν οι άνθρωποι τη θεωρήσουν δεδομένη και σταματήσουν να τη  φροντίζουν και να την υπερασπίζονται. Μέχρι σήμερα οι πιο  πολλοί μαχητές της ελευθερίας πολεμούσαν καταπιεστές, βασιλιάδες, δεσμοφύλακες, αφεντικά. Εφεξής,  ο εχθρός είναι αόρατος μα πανταχού παρών. Και είναι τρομακτική η δύναμή του να μπορεί  να σε βλέπει  όπως πραγματικά είσαι, γυμνό και μόνο με τις αγωνίες, τις φοβίες και τις ανάγκες σου…
Θωμά, επειδή πρέπει να συνεχίσω τον περίπατό μου σου λέω μόνο ότι: « υπάρχει δύναμη όταν στεκόμαστε ενωμένοι…».