Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Η Οδύσσεια ενός ανάπηρου στα «πανέμορφα» Γιάννενα

Μια φορά το μήνα περίπου αναγκάζομαι να κατέβω στο κέντρο για να κάνω δουλειές που έχουν σχέση με δημόσιες υπηρεσίες μιας και η γραφειοκρατία σε αυτή τη χώρα δε λέει να τελειώσει παρόλα τα εκατομμύρια που πετάχτηκαν για εκσυγχρονισμό και μηχανογράφηση Μπήκα λοιπόν στο αναπηρικό μου αυτοκίνητο φοβούμενος για άλλη μια φορά ότι θα ταλαιπωρηθώ όπως πάντα. Δεν έπεσα έξω τελικά….σε όσα φανάρια συνάντησα μέχρι το...
κέντρο, οι πεζοί διέσχιζαν τους δρόμους όποτε ήθελαν κι από όπου ήθελαν αγνοώντας τα φανάρια και τις διαβάσεις. Πολλοί δε από αυτούς συνηθίζουν να περπατάνε στο δρόμο διπλά στα παρκαρισμένα ακόμη κι όταν τα πεζοδρόμια είναι φαρδιά κι ελεύθερα(λίγο σπάνιο για τα Γιάννενα….). Την ιδία στιγμή το 99% των οδηγών, δεν φορούσαν ζώνη, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς, μιλούσε στο κινητό, έστελνε μηνύματα ή χάζευε στο facebook!!!!!Σχεδόν κανένας οδηγός δεν σταματούσε στις διαβάσεις πεζών, ενώ οι πεζοί φαινόταν να το αποδέχονται αυτό μιας και περίμεναν να περάσουν τα αυτοκίνητα για να περάσουν μετά αυτοί. Κάθε ,μεσημέρι βλέπω στα σχολεία σχολικούς τροχονόμους να σταματανε στις διαβάσεις με διαγράμμιση τα αυτοκίνητα για να περάσουν τα παιδιά και οι πεζοί!!!!Αυτό που σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία θεωρείται αυτονόητο δηλαδή….Και τα παιδιά από μικρά μαθαίνουν ότι στις διαβάσεις πεζών, προτεραιότητα έχουν τα αυτοκίνητα εκτός εάν βρεθεί ένας κάλος τροχονόμος να τα σταματήσει!!!!Και φυσικά μαντέψτε τι θα κάνουν όταν θα πάρουν δίπλωμα και θα οδηγάνε…. Στη διαδρομή μου προς το κέντρο είδα δεκάδες διπλοπαρκαρισμένα ΙΧ στους γνωστούς δρόμους, πράγμα που συμβαίνει καθημερινά και δεν συγκινούμαστε καθόλου. Η παρανομία έχει γίνει αποδεκτή από όλους μας και ειδικά από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Όση ώρα διέσχιζα το κέντρο, πεζοί πεταγόντουσαν συνεχώς και διέσχιζαν τους δρόμους με επικίνδυνους ελιγμούς, αλλά πάλι κανείς δεν συγκινήθηκε. Έκανα περίπου 10 τηλέφωνα στην τροχαία για τις αναπηρικές θέσεις που βρήκα πιασμένες από «γαιδούρια»…αλλά ποτέ δε φάνηκε ένας αστυνομικός παρόλο που οι θέσεις αυτές απέχουν 100 μέτρα από τα αστυνομικό μέγαρο. Μεταξύ άλλων είδα κι αναπηρικό αμάξι με πλαστό καρτελάκι, καθώς και κάποια αλλά με καρτελάκια ελεύθερης στάθμευσης!!!!!Το απολυτό μπάχαλο συμπληρώθηκε με αυτοκίνητα (ΙΧ και επαγγελματικά) που είχαν παρκάρει σε πεζόδρομους και σε πεζοδρομια….Ειδα ακόμη και μπακάλικο να έχει απλώσει την πραμάτεια σε όλο το πεζοδρόμιο!!!Και φυσικά και αμάξι κρατικής υπηρεσίας να έχει κλείσει αναπηρική θεση…γιατι έτσι γούσταρε. Κάποια στιγμή αποφάσισα να ανέβω στο διοικητή της τροχαίας κι αφού περίμενα μισή ώρα έξω από τα γραφείο του, αποχώρησα απογοητευμένος. Να σημειώσω ότι τα 6 άτομα που περίμεναν από έξω, ήταν για να σβήσουν κλήσεις!!!Κλείνοντας θα σας πω ότι για μια δουλειά της μισής ώρας, ταλαιπωρήθηκα 3 και πλέον ώρες στο κέντρο αυτής της άθλιας πόλης κι έθεσα τη ζωή μου σε κίνδυνο πολλές φορες,σαν οδηγός και σαν πεζός. Θερμά συγχαρητήρια στην Τροχαία που επιτρέπει να συμβαίνουν αυτά κάθε μέρα, καθώς και στον Δήμο για την απαράδεκτη εικόνα αυτής της πόλης, με κατεστραμμένους δρόμους, πεζοδρόμια, ανύπαρκτες διαβάσεις, πολεοδομικές παρανομίες, ατιμωρησία κλπ. Το πρώτο βραβείο όμως το παίρνουν επάξια οι κάτοικοι των Ιωαννίνων που έχουν καταστρέψει αυτή την πόλη, που στερούνται παιδείας, ευγένειας, υπομονής κι ανθρωπιάς….και δυστυχώς έτσι μαθαίνουν και στα παιδιά τους. Μην απορείτε τελικά γιατί αυτή η πόλη κι αυτή η περιοχή έχει πιάσει πάτο….Εμείς φταίμε.

ΥΓ.Δεν είναι τυχαίο ότι είμαστε μια από τις λίγες πόλεις στον κόσμο όπου στους κυκλικούς κόμβους προτεραιότητα έχουν όσοι μπαίνουν κι όχι αυτοί που κινούνται μέσα στον κόμβο……