Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ και πάλι;

Του Τριαντάφυλλου Αλμπάνη

Οι εκλογές της 20ης του Σεπτεμβρίου είναι ίσως οι πιο κρίσιμες για τη χώρα στη μεταπολιτευτική περίοδο. Τα σύνθετα προβλήματα όπως έχουν εξελιχτεί μετά από πέντε χρόνια σκληρής λιτότητας και μετά την συμφωνία της 12ης Ιουλίου απαιτούν μια ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή που μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιτύχει.Μετά από 7 μήνες διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ διαπιστώνεται ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν ήταν ασύμβατο με την παραμονή στην Ευρωζώνη. Αρκετοί στόχοι υλοποιήθηκαν με πλειάδα κοινωνικών μέτρων υπέρ των αδυνάτων και πολλά θα μπορούσαν να υλοποιηθούν αν δεν υπήρχε η χρηματοδοτική ασφυξία – εκβιασμός από την Τρόικα και τους Δανειστές.Στην πρώτη φάση επετεύχθη η συμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου, ένας συμβιβασμός για λύσεις με βάση το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η συμφωνία αυτή υπονομεύθηκε από την Γερμανία, και τις δυνάμεις που ήθελαν την ανατροπή της κυβέρνησης. Για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας αγώνας για την δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, το σεβασμό της λαϊκής κυριαρχίας , τον τερματισμό της λιτότητας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάστηκε για τον...
αγώνα αυτό αλλά όπως ανέφερε χαρακτηριστικά και ο Αλέξης Τσίπρας «υπερτιμήσαμε τη δύναμη δικαίου και υποτιμήσαμε την δύναμη του χρήματος (των δανειστών) στην Ευρώπη». Οι όποιες κυβερνητικές παραλήψεις δεν καθόρισαν το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αλλά αυτό κρίθηκε στο πεδίο των συσχετισμών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Η απομονωμένη αρχικά ελληνική κυβέρνηση βρήκε στο τέλος συμμάχους στην Ευρώπη (Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία κ.α.) κόντρα στην πανίσχυρη Γερμανία και τις χώρες «δορυφόρους» που ελέγχονται απόλυτα οικονομικά απ’αυτή.Η συμφωνία της 12ης Ιουλίου μπορεί να έχει πολλά αρνητικά ως στοιχείο συμβιβασμού αλλά έχει και σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης με τα 35 δις που πέτυχε. Ως στοιχείο συμβιβασμού συνεχίζει να καταστρατηγεί τη δημοκρατία και να αποτελεί οπισθοδρομική εξέλιξη για την Ευρώπη. Αποτέλεσε επίσης και τιμωρία της χώρας με στόχο κυρίως την πτώση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Η συμφωνία όμως αυτή δεν εξαντλεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που θα προσπαθήσει να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα με τρόπο που να ελαχιστοποιεί ή να αντισταθμίζει τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία και τη κοινωνία.Η προσπάθεια των αλλαγών της συμφωνίας θα συνεχισθεί, ώστε το χρέος να γίνει βιώσιμο και όλη αυτή η κατάσταση για τη χώρα να έχει τέλος μια έξοδο.Χωρίς επίλυση του παραγωγικού προβλήματος που προκαλεί το δημοσιονομικό ζήτημα, η όποια προσπάθεια προσαρμογής μετατρέπεται σε σισύφειο άγος οικονομικών και κοινωνικών αδιεξόδων. Χωρίς αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη στην κατανομή των βαρών, με τα παρασιτικά στρώματα που απομυζούν το κράτος να διαβιούν πάνω από την παραγωγική τους προσφορά, εξαργυρώνοντας την πολιτική πρόσοδο που έχουν εξασφαλίσει διαχρονικά, δεν μπορεί να υπάρξει η αναγκαία κοινωνική συναίνεση, δεν δημιουργούνται προϋποθέσεις για την ανόρθωση της χώρας.Αυτές οι εκλογές πρέπει να οριοθετήσουν την εποχή του «παλιού». Ο δρόμος μπορεί να είναι ανηφορικός και δύσκολος, αλλά μπορούμε να τον περπατήσουμε με σύνεση, συνοχή και αποφασιστικότητα, μέχρι την επιτυχία.

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ
Υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Θεσσαλονίκης
Πρώην Πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Άρθρο στην εφημερίδα Μακεδονία