Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Η θάλασσα μέσα μας

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Τι Δράμα και αυτό! Τι ενοχή αφόρητη! Ναχεις γεννηθεί σε μια στυφή και άνευρη εποχή δίχως μύθους και θρύλους, χωρίς μάχες και αγώνες…«Είμαστε η αδικημένη γενιά του `60, δίχως κατοχή και πείνα…» σιγοτραγουδούσαμε στα φοιτητικά πάρτι των `80 ξορκίζοντας το κακό που μας βρήκε. Πως να τολμήσεις να παραβγείς με τα παιδιά του Πολυτεχνείου, να συγκριθείς με τη νεολαία του Λαμπράκη, να αμφισβητήσεις τη γενιά του 114!Κι ο Θεοδωράκης- ο Μίκης φυσικά- με τη μουσική του να μας τσαλακώνει τα νεύρα σαν άχρηστο φοιτητικό σκονάκι…Έτσι μεγαλώσαμε και κάπως έτσι πιστέψαμε ότι θα κυλήσει η ζωή μας. Εμείς του `60 οι εκδρομείς…Καβατζάραμε τον 20ο και ανυποψίαστοι, ράθυμοι και πλαδαροί όπως είχαμε μεταλλαχθεί από την ευδαιμονία, ξανοιχτήκαμε στις αφρισμένες θάλασσες του 21ου αιώνα. Και κάπου εκεί στο γύρισμα της πρώτης δεκαετίες, ξέσπασαν πάνω μας όλες οι θύελλες του κόσμου.Ανήμποροι και άτολμοι οι καπεταναίοι που διατυμπάνιζαν ότι είναι στραβός ο γιαλός, δεν κατόρθωσαν να...
 συγκρατήσουν το καράβι μέχρι που προσάραξε στα αβαθή. Και μένει εκεί πέντε χρόνια τώρα «κούφιο κι` ακίνητο». Ώσπου να το καταπιεί η θάλασσα, εάν δεν συμβεί κάτι εξαιρετικό! Ένα θαύμα ας πούμε. Ή ένας καλός καπετάνιος.Είναι άραγε αυτό που οι αρχαίοι αποκαλούσαν ΝΕΜΕΣΗ; Ίσως, μπορεί, πιθανόν…

Δημιουργοί της ιστορίας
Τζιμάκο, πήραμε την εκδίκησή μας γιατί σήμερα «η αδικημένη γενιά του `60», είμαστε αν όχι οι πρωταγωνιστές, σίγουρα οι κομπάρσοι ενός έργου που θα βλέπουν στα βιβλία και τις οθόνες τους οι επόμενες γενιές. «Δημιουργοί» μιας αχαλίνωτης περιπέτειας ίσως και εθνικής τραγωδίας, που σίγουρα θα φωτίσουν οι προβολείς της ιστορίας και σίγουρα θα διδάσκεται στα σχολεία του 22ου αιώνα.Πάρτε πόζα λοιπόν. Παράγουμε ιστορία και επιτέλους, μπήκαμε στο κάδρο της αιωνιότητας!Ζούμε στη ρωγμή του ιστορικού χρόνου και ως γενιά, έχουμε το «προνόμιο» να λαμβάνουμε δραματικές αποφάσεις οι οποίες όχι μόνο επικαθορίζουν το δικό μας και το μέλλον των παιδιών μας, αλλά ταυτόχρονα να επηρεάζουν ξένες κοινωνίες και μακρινές χώρες…Είναι μάλλον κοινή η μοίρα μας, και αυτός έστω και από μόνος του, θα ήταν επαρκής λόγος ώστε να ξαναμάθουμε να σκεφτόμαστε, να συλλογιζόμαστε, να κρατάμε την ψυχραιμία μας…Εμείς, λοιπόν, η γενιά της κρίσης, έχουμε την ιστορική ευθύνη να δείξουμε- εν ανάγκη να ανοίξουμε- το δρόμο της εξόδου από την κρίση.Μέχρι τώρα, χωρίς τόλμη και φαντασία δίχως σχέδιο και όραμα, βουτάμε στις λάσπες του βούρκου μας. Χωρίς έμπνευση φυσικά και δεν παράγουμε πολιτισμό. Δεν έχει γραφεί ένα αξιόλογο τραγούδι δεν έχει γυριστεί μια αξιόλογη ταινία δεν έχει γραφεί ένα καλό βιβλίο. Και όσοι το προσπάθησαν ηττήθηκαν από τα προσωπικά πάθη τους. Γιατί ποτέ το μίσος δεν μπορεί να μετουσιωθεί σε… τέχνη.Ξέρω, είναι δύσκολο να δούμε τον επόμενο αιώνα όταν ζούμε σε μια χώρα που αδυνατεί να σχεδιάσει με σιγουριά το άμεσο μέλλον της. Η έννοια του μέλλοντος έχει μικρύνει για εμάς που διαθέτουμε χρήματα μόλις για την επόμενη δόση της ΔΕΗ…Γεράσαμε όλοι μαζί! Κουραστήκαμε και παραιτηθήκαμε από τη ζωή και την υστεροφημία μας!Καιρός λοιπόν να ξυπνήσουμε γιατί το σίγουρο είναι ότι με συμφωνία ή χωρίς, οι δύσκολες μέρες θα συνεχιστούν.

Βρώμικοι συμβιβασμοί
Και με την ευκαιρία να επισημάνω ότι εάν ο Τσίπρας πετύχει μία καλή συμφωνία και αποφύγει τη χρεοκοπία, θα είναι ένας πολιτικός και προσωπικός θρίαμβος ενάντια στις πιθανότητες. Και αν μπορέσει να πείσει πολίτες και πολιτικούς να τον στηρίξουν στους «βρώμικους» συμβιβασμούς που αναπόφευκτα θα πρέπει να κάνει με τους δανειστές- ιδιαίτερα με το ΔΝΤ που κρατά την πιο σκληρή στάση- θα είναι κοντά στο θαύμα.
Η πικρή αλήθεια είναι ότι κανένας από τους δρόμους μπροστά μας δεν είναι εύκολος. Το ΑΕΠ κατέρρευσε κατά 25% ως συνέπεια της κρίσης, η ανεργία παραμένει πάνω από το 25% και ο μέσος μισθός μειώθηκε κατά 18% από το 2008 έως το 2013.Σύμφωνα με αναλύσεις ειδικών, αν η συμφωνία επιτευχθεί «είναι πιθανό η χώρα να αντιμετωπίσει άλλη μία περίοδο επίπονων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αυστηρών περικοπών δαπανών, για να ικανοποιηθούν οι δανειστές. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει «βαριές» αποπληρωμές και τον έλεγχο των δανειστών της, για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν».Η προοπτική της εξόδου, σύμφωνα με τον Guardian, θα φέρει τα πλεονεκτήματα της δραστικής υποτίμησης του νομίσματος -μία νέα δραχμή ίσως. Ορδές τουριστών κατά πάσα πιθανότητα θα ακολουθήσουν και με την πάροδο του χρόνου ίσως η Ελλάδα καταφέρει να προσελκύσει επενδύσεις ως μία φτηνή τοποθεσία για την ευρωπαϊκή αγορά.Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες ώρες το ενδεχόμενο της συμφωνίας φαντάζει δύσκολο και η ρήξη αναπόφευκτη! Αντλώντας κομμάτι αισιοδοξίας από τον Νίκο που μονότονα επαναλαμβάνει ότι: «το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν την αυγή…», ευελπιστώ ότι τελικά θα πρυτανεύσει η κοινή λογική έναντι της εμμονής στον τιμωριτισμό. Γιατί είναι βέβαιο ότι συμφωνία δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο με μονομερείς υποχωρήσεις από την πλευρά της Ελλάδας. Απλά είναι πολιτικά αδύνατον, κοινωνικά απαράδεκτο και οικονομικά αναποτελεσματικό!Η διαπραγμάτευση, καθαρά πολιτική πια, έχει μεταφερθεί σε ανώτατο επίπεδο και στις λίγες μέρες ή ακόμη και ώρες που απομένουν η Αθήνα καταβάλλει ύστατη προσπάθεια για έναν έντιμο συμβιβασμό με τον Πρωθυπουργό να έχει μπαράζ επαφών με την Άνγκελα Μερκελ και τον Φρανσουά Ολάντ.Και ενώ η αγωνία κορυφώνεται και οι εκατέρωθεν προσπάθειες προσκρούουν στις αποκαλούμενες κόκκινες γραμμές των δύο πλευρών, ο Σόιμπλε, εκφραστής του βαθέως γερμανικού κατεστημένου, παρεμβαίνει υπονομευτικά, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση διαγραφής του ελληνικού χρέους…
Τι και αν οι Αμερικανοί στέλνουν μηνύματα καταλαγής και συμβιβασμού. Όλα κρέμονται σε μια κλωστή. Σε μια λεπτή κόκκινη κλωστή. Το Βράδυ ο πρωθυπουργός θα ενημερώσει τη Βουλή και το λαό για το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης και τους όρους των δανειστών. Είναι μια δραματική στιγμή από αυτές που η ιστορία των `60s, θα χαράξει με το νύχι της στα μάρμαρα της εθνικής μνήμης…Καλό καλοκαίρι έστω και με τη θάλασσα… μέσα μας!