Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Τα Φροντιστήρια στα Γιάννενα της κρίσης

Συνέντευξη με την Θάλεια Κορδά, ιδιοκτήτρια Φροντιστηρίου Φιλολογικών Μαθημάτων

Έφτασε το φθινόπωρο, άνοιξαν τα Σχολεία και ξεκινά ο Γολγοθάς για την κάθε οικογένεια, που καλείται να καλύψει ένα από τα πιο δυσβάσταχτα έξοδα, αυτό των διδάκτρων των φροντιστηρίων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Την προ κρίσης εποχή, τα νοικοκυριά πλήρωναν λεφτά με το τσουβάλι για να μπορούν τα παιδιά τους να παρακολουθούν τα απαραίτητα φροντιστηριακά μαθήματα, όμως σήμερα -λόγω κρίσης- αρκετές οικογένειες είτε χρωστάνε επ’ αόριστο τα δίδακτρα είτε έχουν κόψει τελείως τη παρακολούθηση των παιδιών τους! Παρά την πρωτοφανή οικονομική κρίση που βιώνει σήμερα στα Γιάννενα η κάθε επιχείρηση αλλά και το κάθε νοικοκυριό, ένας από τους κλάδους της ιδιωτικής οικονομίας που δείχνει να αντέχει στην κρίση, είναι ο χώρος της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Με την έναρξη του νέου σχολικού έτους πριν λίγες μέρες, άρχισε και η αναζήτηση από τις οικογένειες στα Γιάννενα του κατάλληλου φροντιστηρίου για τα παιδιά τους. Σε περίοδο κρίσης όμως,πόσες οικογένειες καταφέρνουν να στείλουν τα παιδιά τους στα φροντιστήρια; Για την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη μας, επικοινωνήσαμε με την ιδιοκτήτρια Φροντιστηρίου Φιλολογικών Μαθημάτων, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κα Θάλεια Κορδά, η οποία διαθέτει μια πολύχρονη εμπειρία στον φροντιστηριακό χώρο και έχει κάνει το φροντιστήριό της ταυτόσημο της επιτυχίας για τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων στη θεωρητική εκπαίδευση. Την ρωτήσαμε και μας απάντησε τα εξής:
ΕΡ.: Πώς κινούνται οι εγγραφές φέτος και κατά πόσο νομίζετε ότι είναι απαραίτητη ή εφικτή η φροντιστηριακή προετοιμασία;
ΑΠ.: Καταρχάς,πρόκειται για νόμιμη και αξιόπιστη προετοιμασία.Από την άλλη,το φροντιστήριο δεν αντικαθιστά το σχολείο,λειτουργεί συμπληρωματικά και παράλληλα με αυτό.Σε περίοδο κρίσης,το φροντιστήριο κατορθώνει να προσφέρει σε χαμηλό κόστος μια υψηλή απόδοση ή -αν προτιμάτε- μια υψηλή επένδυση. Όσον αφορά στις εγγραφές,φέτος παρατηρήθηκαν ιδιαίτερα τάσεις έρευνας από τις οικογένειες όχι μόνο της αξιοπιστίας των φροντιστηρίων αλλά και για σύγκριση τιμών. Η αλήθεια είναι πως οφείλουμε όλοι οι συνάδελφοι να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και γι'αυτό το λόγο,παρ'όλο που τα έξοδα για το χώρο μας παραμένουν υψηλά,ωστόσο καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να μειώσουμε κι άλλο τις τιμές. Είναι θέμα βέβαια που εγγίζει κατά περίπτωση την κοινωνική ευαισθησία του κάθε καθηγητή και κατά πόσο αξιώνει ή αξιολογεί -αν θέλετε- τη δουλειά του.Κανένας μας όμως δεν πρέπει να ξεχνά ή να παρεκλίνει από τον σκοπό ή τον στόχο του λειτουργήματος. Να γίνεται αφενός αρωγός στην κατάκτηση των ονείρων των παιδιών και αφετέρου να συμβάλλει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην ορθή περιαγωγή της της ψυχής τους".

ΕΡ.: Θέλετε να γίνεται λίγο πιο συγκεκριμένη σχετικά με τις τιμές των διδάκτρων;
ΑΠ.: Για να σας λύσω τις απορίες σας, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα -εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια- όχι μόνο στο φροντιστήριό μου αλλά γενικότερα σε όλα τα φροντιστήρια της πόλης, μειώθηκαν τα δίδακτρα μέχρι και 40%. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι αναδεικνύοντας την κοινωνική μας ευαισθησία και αλληλεγγύη, σε ένα ποσοστό μαθητών μας που ξεπερνά το 10%, παρέχουμε εκπαιδευτικές υπηρεσίες ενισχυτικής διδασκαλίας, με μειωμένα, ή και καθόλου δίδακτρα! Και επιτρέψτε μου εδώ να σας αναφέρω, ότι εδώ και πολύ καιρό η Ομοσπονδία μας, η ΟΕΦΕ, πρότεινε στην Πολιτεία να εφαρμόσει τη σταθμισμένη χρηματοδότηση για μαθητές που προέρχονται από οικογένειες χαμηλών εισοδημάτων, ώστε παρέχοντας σε αυτές κουπόνι ενισχυτικής διδασκαλίας (voucher), να μπορούν οι οικονομικά αδύνατοι μαθητές να έχουν πρόσβαση στα φροντιστήρια και ισότιμη ενισχυτική διδασκαλία.

ΕΡ.: Με τα συνεχώς επιτυχή αποτελέσματα των μαθητών σας,πόσο σημαντική είναι για εσάς η επαγγελματική καταξίωση ως καθηγήτρια, ιδίως σε μια περίοδο κρίσης;
ΑΠ.: H καταξίωση αυτή δεν είναι αποτέλεσμα του κύρους του επαγγέλματος αλλά της απόδοσης που έχει κανείς μέσα στο χώρο της επαγγελματικής εργασίας του.Γι'αυτό και το επάγγελμα δε δίνει αξία στον άνθρωπο,αλλά ο άνθρωπος στο επάγγελμα, κυρίως σε μια εποχή κρίσης.