Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Στο προσκήνιο και πάλι οι σχέσεις του Νίκου Γκατζογιάννη με τις κυβερήσεις των ΗΠΑ

Μετά την επίσκεψη του Αμερικανού Πρέσβη στο Λιά Φιλιατών

Πολλά έχουν γραφτεί για το... θορυβώδες παρελθόν του καταγόμενου από τον Λια Φιλιατών, ελληνοαμερικανού παράγονταΝίκου Γκατζογιάννη (Nicolas Gage).Το θέμα μάλιστα ,κατά το παρελθόν έχει απασχολήσει μέχρι και την ελληνική Βουλή!!! Μετά τη Σαββατιάτικη επίσκεψη του Αμερικανού Πρέσβη David D Pearce στο Λια Φιλιατών, αναζωπυρώθηκαν στην Ήπειρο οι συζητήσεις για το χρόνο που αυτή επιλέχτηκε να γίνει με ανοιχτά γύρω μας πολλά μέτωπα, από την Αλβανία μέχρι το Ισραήλ και την Ουκρανία, καθώς και για τις διασυνδέσεις του ελληνοαμερικανού δημοσιογράφου με τις Αμερικανικές κυβερνήσεις,από την σκοτεινή περίοδο της χούντας μέχρι και σήμερα.Αν και ο ίδιος το διαψεύδει, επικαλούμενος μάλιστα την αρθρογραφία του στους "New York Times" ,ο "Ιός" της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" στις 21 Απριλίου του 1997,αλλά και δεκάδες δημοσιεύματα του αείμνηστου ΄Κώστα Παπαϊωάννου στην εφημερίδα "Το Ποντίκι"-ιδιαίτερα την περίοδο 1990-1993 -τον κατακεραύνωναν, αφού παράθεταν σειρά στοιχείων που μέχρι σήμερα περιμένουν απαντήσεις.....

Στην Ελληνική βουλή
Μετά την τοποθέτηση του Νίκολας Γκέιτζ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργικού συμβούλου, οι τότε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Φούρας καιΧρήστος Ροκόφυλλος είχαν καταθέσει ερώτηση (α.α. 6133/25.2.1992), όπου μεταξύ άλλων ρωτούσαν:
1) Ποια σχέση είχε ή έχει ο κ. Νικόλαος Γκατζογιάννης με τη CIA ή άλλες μυστικές υπηρεσίες;
2) Ποιες σχέσεις είχε το εν λόγω πρόσωπο κατά την περίοδο της
εφτάχρονης δικτατορίας με τη χούντα των συνταγματαρχών και την ελληνική ΚΥΠ;
3) Είναι δυνατόν, πρόσωπο που υπερασπίστηκε με τις ανταποκρίσεις του στους "Τάιμς της Νέας Υόρκης'' τους δικτάτορες και την πολιτική τους και επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο ως χρηματολήπτης του Κοσκωτά, να επιλέγεται ως σύμβουλος Ελληνα πρωθυπουργού;
Στην απάντησή του, ο τότε αρμόδιος υπουργός Σωτήρης Κούβελας υποστήριξε ότι ο Ν. Γκατζογιάννης είχε πολεμήσει τη δικτατορία όσο κανένας δημοσιογράφος» και επικαλέστηκε τη μαρτυρία του Γεωργίου Μυλωνά και του Γιάννη Καψή.


Οι ύμνοι στη χούντα των συνταγματαρχών
Κανείς δεν μπορεί να είναι σε θέση να γνωρίζει αν πράγματι είχε σχέση με τη CIA ή την ΚΥΠ των συνταγματαρχών ο Νίκος Γκατζογιάννης.Όμως,η  ύμνοι  του Ελληνοαμερικανού παράγοντα. στη στη Χούντα των συνταγματαρχών,έχουν καταγραφεί και σε  βιβλίο που συνέγραψε για την Ελλάδα το 1970 («Portrait of Greece», American Heritage Press, 1971). Τμήματα του ίδιου βιβλίου έχουν επανεκδοθεί το 1987 («Hellas», Efstathiadis Group), παραλείπεται όμως το επίμαχο κεφάλαιο, "Life with the Junta". Τι γράφει εκεί ο κ. Γκέιτζ;
1.«Στην Ελλάδα υπάρχει από τον Απρίλιο του 1967 δικτατορία, αλλά οι περισσότεροι τουρίστες θα δυσκολευτούν πολύ να βρουν κάποια διαφορά», (σελ. 96).
2.«Οι συλλήψεις χρησιμοποιούνται απ' τους συνταγματάρχες για να υπογραμμίσουν τη διαφορά μεταξύ αυτών και των κομμουνιστών. Σε πολλά χωριά, κατά τον εμφύλιο του 1946-49, οι κομμουνιστές αντάρτες εκτελούσαν μέχρι μια ντουζίνα κόσμο, επειδή επέκρινε αυτούς ή τις μεθόδους τους. Σε σύγκριση με αυτά, η συμπεριφορά της χούντας (απέναντι σε κάποιον διωκόμενο) φάνηκε στους συγχωριανούς του μάλλον συγκρατημένη παρά καταπιεστική. "Ημουν εδώ όταν ήρθαν οι κομμουνιστές'', είπε μια γριά γυναίκα στο χωριό. "Προτιμώ να 'χω τη χούντα για εκατό χρόνια παρά να ξανάρθουν αυτά τα καθάρματα για μία μέρα μόνο''», (σελ. 97).
3.«Οι προηγούμενες κυβερνήσεις φρόντισαν για την ανάπτυξη και επέκταση των πόλεων. Παραμέλησαν τα χωριά. Η χούντα έχει καταβάλει προσπάθειες για να διορθώσει αυτή την ανισορροπία», (σελ. 98).
4. «Παραδόξως, το θέμα των βασανιστηρίων είναι πολύ πιο σημαντικό στο εξωτερικό παρά στην Ελλάδα», (σελ. 103-104).
5.«"Κοιτάς το πρόβλημα με τα μάτια ενός Αμερικάνου'', λέει ένας Ελληνας εφοπλιστής. "Υπό ελληνικές συνθήκες φέρονται απέναντι σε τέτοια άτομα σαν να βρίσκονταν σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Θυμήσου, αυτοί οι άνθρωποι είναι ο σκληρός πυρήνας του κομμουνιστικού κόμματος. Είναι αυτοί που έβγαζαν τα μάτια του κόσμου στον εμφύλιο''», (σελ. 105).
6.«Μπορεί οι Σκανδιναβοί να γίνονται έξαλλοι από τα βασανιστήρια στην κοιτίδα της δημοκρατίας, πολλοί όμως Ελληνες δεν ενοχλούνται», (σελ. 105).
Αυτά, και άλλα παρόμοια έγραψε ο Γκέιτζ ύστερα από παραμονή ενός χρόνου στην Ελλάδα, το 1969, τη σκληρότερη δηλαδή περίοδο της δικτατορίας. Και τελείωνε το βιβλίο του με το χαρακτηριστικό κεφάλαιο «Παράδεισος για τους ξένους», ένα κάλεσμα για τουριστική ενίσχυση του καθεστώτος. όπως χαρακτηριστικά σημείωνε τότε...