Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Σύμφωνο συμβίωσης Ελλάδας-Ε.Ε

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο έλεος των στατιστικών αλλά και των αλληλοσυγκρουόμενων αναλύσεων ποικιλώνυμων εμπειρογνωμόνων σε σχέση με την πορεία και την προοπτική της οικονομίας. Τα σενάρια καλύπτουν όλες τις εκδοχές και φτάνουν από την απόλυτη αισιοδοξία έως και την πλήρη κατάρρευση.Τα στοιχεία της κρίσης είναι εφιαλτικά αλλά κατά τρόπο δυσεξήγητο εμφανίζονται με διαφορετικές εκδοχές και αντικρουόμενες ερμηνείες.Ωστόσο μικρή, τελικά σημασία έχει για τους Έλληνες, αν τα τα μεγάλα διεθνή ιδρύματα και τα διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα αλληλοαναιρούνται για τα νούμερα του απώτερου μέλλοντος όταν ο καθένας από αυτούς δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει το ψωμί της επόμενης μέρας.Όπως αναφέρουν οι International Business Times η χώρα σήμερα πρέπει να επιβιώσει με μια ανεργία που ξεπερνά το 27 τοις εκατό, πρέπει να παλέψει με μια νεανική απασχόληση σε τραγικά επίπεδα (σχεδόν έξι στους δέκα νέους χωρίς δουλειά), πρέπει να πολεμήσει για να μην παραδοθεί στη χίμαιρα που λέγεται λιτότητα, η οποία τακτοποιεί τους αριθμούς σήμερα για να τους αμφισβητήσει αύριο.Πρέπει ακόμα να αντιμετωπίσει μια αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών που μόνο μέσα σε πέντε χρόνια, έχει κατρακυλήσει 40 εκατοστιαίες μονάδες, πρέπει να φροντίσει τα 439 χιλιάδες παιδιά που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας.Τα δημοσιεύματα- όχι πάντα αθώα και σπανίως ανυστερόβουλα- εναλλάσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς , ως προς την ποικιλομορφία και την εκτίμηση και -ειδικά αυτό το διάστημα- εκτοξεύονται σαν ρουκέτες, ώστε να υπερφαλαγγίσουν κοινωνικές άμυνες, να κάμψουν ιδεολογικές γραμμές να διαλύσουν πολιτικές αντιστάσεις...Γιατί άραγε; Ποιος τάχα είναι ο πραγματικός τους στόχος; Μας επιτίθενται οι Νεφελιμ; Βάλθηκαν να μας καταστρέψουν οι Σιωνιστές; Μας έβαλαν στο μάτι οι “Δυνάμεις του Σκότους”;

Θεωρίες συνομωσίας
Ακούω και διαβάζω συχνά θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες στον πυρήνα τους έχουν την...Ελλάδα. Οι θιασώτες αυτών των ανιστόρητων και φαιδρών δοξασιών, λογίζουν τη σημερινή Ελλάδα ως κέντρο του Συμπαντικού κόσμου, αρνούμενοι να αντικρίσουν την αδήριτη πραγματικότητα, την πικρή αλήθεια.Είναι οδυνηρή αλλά πάντως λυτρωτική και διδακτική, η αποδοχή και η συνομολόγηση ότι δεν υπάρχουν παντού και πάντα “δράκοι και δαίμονες” που μοναδικό τους μέλημα, στόχος της ζωής τους έχουν να καταστρέψουν την Ελλάδα, να αφανίσουν τους Έλληνες.Με την ευκαιρία να αναφέρω άρθρο του Αριστείδη Χατζή καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών στους NYT, ο οποίος -με τον τρόπο του και τη γραφή του - επισημαίνει ότι η Ελλάδα κατά τη διάρκεια της ταραχώδους ιστορίας της, κατάφερνε πάντα να είναι μέλος των νικηφόρων συμμαχιών. «Αμέσως μετά την ανεξαρτησία της, η Ελλάδα συνδέθηκε με την πανίσχυρη Βρετανική Αυτοκρατορία. Στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους η Ελλάδα ήταν σύμμαχος των Δυτικών Δυνάμεων. Μετά από έναν τρομερό εμφύλιο πόλεμο, γλίτωσε από την ένταξη της ως νότιο κομμάτι της ''Σιδηράς Κουρτίνας'' και κατά τον Ψυχρό Πόλεμο ήταν μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ. Αυτές οι συμμαχίες, βοήθησαν την Ελλάδα να πετύχει δύο όνειρα: Εθνική αφομοίωση και οικονομική ανάπτυξη».Πέραν των ιδεολογικών αγκυλώσεων, η διαπίστωση του καθηγητή καταδεικνύει ότι οι ξένοι -μήτε ανθέλληνες αλλά ούτε και φιλέλληνες, απλώς υπερασπιστές των συμφερόντων της δικής τους πατρίδας- έδωσαν κομμάτι της “λείας” στη σύμμαχο Ελλάδα, όταν αυτή συμπορεύτηκε μαζί τους!Δυστυχώς όμως, η Ελλάδα εδώ και χρόνια- δεκαετίες ή και αιώνες για μερικούς- έπαψε να είναι ο οικουμενικός φάρος του ανθρωπισμού και η συνεισφορά της στο παγκόσμιο πολιτισμικό κίνημα και στο επιστημονικό πεδίο -όσο και αν η παραδοχή είναι δυσάρεστη- περιορίζεται σε κάποιες λίγες γραμμές με εξαίρεση, βέβαια, συγκεκριμένες συγκλονιστικές αυτόνομες μορφές που συνήθως έζησαν και έδρασαν εκτός συνόρων. Είναι σε όλους γνωστό ότι αρκετοί εξ εκείνων που επέλεξαν να μείνουν στην Ελλάδα, -όπως για παράδειγμα ο τρισμέγιστος Νίκος Καζαντζάκης- λοιδορήθηκαν, υπονομεύτηκαν, διώχθηκαν...Τόσο από την (κάθε φορά) επίσημη Πολιτεία, όσο και από αυτούς τους τρελαμένους θρησκόληπτους γέρους των οποίων, ποικιλώνυμοι τηλεοπτικοί έμποροι, μοσχοπουλάνε το παραλήρημα τους σε σταυροκοπούμενους υπερήλικες...

Αντιφατικές εκτιμήσεις
Κάποια δημοσιεύματα λοιπόν- εργαλεία πίεσης ή μετάδοσης μηνυμάτων- θέλουν την Ελλάδα αδύναμη να ακολουθήσει τους ρυθμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Για παράδειγμα η γνωστή εφημερίδα Financial Times εκτιμά ότι στα επόμενα 4 χρόνια η Ελλάδα είτε θα χρεοκοπήσει, είτε θα βγει από το ευρώ.Οι FT αναφέρουν τις προβλέψεις του ΟΟΣΑ με βάση τις οποίες το ελληνικό χρέος θα σταθεροποιηθεί στο 160% του Α.Ε.Π το 2020, όταν η Ε.Ε και το Δ.Ν.Τ. στηρίζουν όλα τα δεδομένα του προγράμματος διάσωσης στο στόχο να είναι 124% του Α.Ε.Π.Συμπερασματικά λοιπόν εκτιμούν ότι στα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα ή θα χρεοκοπήσει ή θα εξέλθει από το ευρώ ή και τα δύο και κατά συνέπεια η τακτική της ΕΕ να εθελοτυφλεί και να δίνει παρατάσεις στα δάνεια με μεγαλύτερες διάρκειες και χαμηλότερα επιτόκια, φτάνει στο φυσικό της τέλος.Στο ίδιο μήκος κύματος και η τράπεζα BNP Paribas η οποία στην ανάλυσή της δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Κάνει λόγο για ανάγκη μείωσης του χρέους, το οποίο χαρακτηρίζει “μη βιώσιμο” λόγω της βαθιάς ύφεσης, μιλάει για “κατασκευασμένο” πρωτογενές πλεόνασμα και στέκεται στη διαρκώς διογκούμενη ανεργία.Τέλος, αναφέρει πως ακόμα και αν η Ελλάδα βγει τα επόμενα χρόνια στις αγορές, θα κληθεί να πληρώσει υπερβολικά επιτόκια ενώ την ίδια στιγμή οι Έλληνες θα καταβάλλουν το τεράστιο κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής.Παράλληλα, συνυπάρχουν - συνεχίζουν να υπάρχουν- και θετικές ειδήσεις για τον ίδιο ενδεχομένως στόχο. Ο αμερικανικός οίκος αξιολόγησης Moody's αναβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας παραθέτοντας ως βασικό κίνητρο: «την πρόοδο που έχει επιτύχει η κυβέρνηση στη δημοσιονομική σταθεροποίηση της χώρας στο πλαίσιο του προγράμματος που υποστηρίζεται από την τρόικα» (Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο).Οι New York Times χαρακτηρίζουν «εφιαλτική» την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, σημειώνοντας ότι η χώρα έχει ανάγκη από μια φρέσκια αρχή και πως μόνο η Ε.Ε. μπορεί να βοηθήσει στην ανάκαμψη.Η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει πως «πολλοί Ελληνες θεωρούν ότι η κρίση είναι ένα σφάλμα της Ευρώπης και η αντίληψη ότι για όλα φταίνε οι άλλοι και εν προκειμένω η Ε.Ε και ιδιαίτερα η Γερμανία εδραιώνεται και απλώνεται λόγω των ασφυκτικών και, πάντως, αναποτελεσματικών προγραμμάτων λιτότητας.

Με το βλέμμα στην έξοδο
Οι αντικρουόμενες και αντιφατικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων των προγραμμάτων λιτότητας, παραδόξως, έχουν όλες τη δική τους αλήθεια να υπερασπιστούν. Η Ελλάδα, μέρος μιας Ηπείρου συγκλονισμένης από την κρίση, αποτελεί συστημικό κίνδυνο για την Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα το Ευρώ κάνει την ελληνική παραγωγή λιγότερο ανταγωνιστική τη στιγμή που το γερμανικό εμπορικό πλεόνασμα τρέφεται με τα ελλείμματα του Νότου.Μόλις μπροστά μου βλέπω τις παρενέργειες της κρίσης στο εμπόριο. Πάνω από 135.000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο από το 2009 μέχρι σήμερα και το επίπεδο απασχόλησης το 2013 επέστρεψε στη δεκαετία του 1990. Όπως ανέφερε ο καθηγητής Απόστολος Δεδουσόπουλος στην παρουσίαση της έρευνας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου: «Χάθηκαν είκοσι χρόνια. Και φαίνεται ότι θα μπούμε σε μια μεγάλη περίοδο πολύ χαμηλών ρυθμών αύξησης εθνικού προϊόντος και η αύξηση θέσεων εργασίας θα κινείται με αργούς ρυθμούς ενώ η ανάκαμψη δεν θα συνοδευτεί με αύξηση της απασχόλησης”.Εκτιμήσεις, προβλέψεις, στοιχεία, μετρήσεις αλλά και το “συλλογικό ασυνείδητο” συνειδητοποιώντας το αδιέξοδο των προγραμμάτων διάσωσης, στρέφουν προς την πλευρά της εξόδου από το Ευρώ, προτείνοντας και προκρίνοντας μια ειδική σχέση, ένα “σύμφωνο συμβίωσης” μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε.Η διαπίστωση είναι πλέον κοινή και αποτυπώνεται σε αρκετές σφυγμομετρήσεις, όταν βεβαίως δεν γίνεται υπόμνηση των δεινών που συνοδεύουν μια τέτοια επιλογή. Γιατί υπάρχουν και προκατασκευασμένες στα γραφεία των εταιριών δήθεν δημοσκοπήσεις, που εμφανίζουν ως αποτελέσματα τη βούληση των αφαντικών τους...Οι γκαλοπατζήδες- συνήθως κρατικοδίαιτα “στυλάκια”- γνωρίζουν ότι το δόγμα του Σοκ, (επινόημα της διαβόητης σχολής του Σικάγου με επικεφαλής το Νομπελίστα Οικονομολόγο Μίλτον Φρίντμαν) ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα του 2013, που οι άνθρωποι λιμοκτονούν και τα παιδιά συνεχίζουν να πεθαίνουν από τις αναθυμιάσεις των μαγκαλιών, δεσμεύει τη σκέψη και αναστέλλει την ελεύθερη έκφραση.Και για να επανέλθω στο αρχικό ερώτημα: τι πραγματικά θέλουν οι άσπονδοι φίλοι μας; Μήπως την πλήρη εξαχρείωση και εξαθλίωση για να ψωνίσουν κοψοχρονιά;Οι λόγοι, βέβαια, είναι πολλοί. Γνωστοί, εικαζόμενοι, και...άγνωστοι. Άλλοι θέλουν και επιδιώκουν να βάλουν χέρι στα υπέργεια και υπόγεια φιλέτα. Οι δανειστές θέλουν να πάρουν πίσω και αζημίως τα χρήματά τους. Υπάρχουν φυσικά και εκείνοι που ξορκίζουν το ντόμινο των συνεπειών προς την ευρωπαϊκή ή ακόμη την εύθραυστη παγκόσμια οικονομία από μια “ηρωική” έξοδο της Ελλάδας...Τα σενάρια είναι υπαρκτά και η Κυβέρνηση τα γνωρίζει. Μόνο που μέχρι τώρα δεν έχει αποφασίσει τι θέλει και τι (νομίζει ότι) μπορεί να κάνει και φυσικά με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει...Αμφίθυμη- όπως είναι- δίνει την εντύπωση ότι λειτουργεί σαν μεσάζων συμφερόντων διαμοιράζοντας ακόμη και την ύστατη ώρα -τις σάρκες του κοινωνικού σώματος...Μόνο που η κλεψύδρα αδειάζει και μετά την απομάκρυνση από την εξουσία κανένα “λάθος” δεν θα συγχωρεθεί. Ούτε φυσικά θα τους σώσουν τα τείχη της Βουλής” αφού οι περισσότεροι εξ αυτών δεν θα ξαναδούν ούτε ζωγραφιστό το Κοινοβούλιο.Δεν είναι δυνατόν να μην έχουν αντιληφθεί ότι η Ελλάδα και η κοινωνία έχουν αλλάξει και μόνον αυτοί δίνουν μάχες οπισθοφυλακής. Το κάνουν άραγε από άγνοια η από ιδιοτέλεια.
Ο καιρός θα δείξει και ο λαός θα αποφασίσει...