Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Φωνάζει ο... κλέφτης

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Αποστασία- σύμφωνα με το λεξικό- είναι η αποσκίρτηση από ένα πολιτικό κόμμα ή από ένα οργανωμένο σύνολο, με συνθήκες που έχουν έντονο το χαρακτήρα της προδοσίας.Με τον όρο “αποστασία” αναφέρεται στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η αποσκίρτηση δεκάδων βουλευτών με άμεση συνέπεια την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από την Ένωση Κέντρου και την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965. Κομβικό ρόλο στην αποστασία του 1965 είχε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έως τότε στενός συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου. Τα γεγονότα αυτά που έχουν καταγραφεί ως «Ιουλιανά», αποτελούν σημείο καμπής στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία. Η συνταγματική εκτροπή του Ιουλίου του 1965, ήταν η αφετηρία μιας σειράς ασταθών κυβερνήσεων που τελικά οδήγησαν στο πραξικόπημα των συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967. HΤο 1993 υπήρξε η αποστασία Σαμαρά με συνέπεια την πτώση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη.Ο σημερινός Πρωθυπουργός που είχε ιδρύσει στις 30 Ιουνίου 1993, πολιτικό σχήμα με την ονομασία «Πολιτική Άνοιξη», τον Σεπτέμβρη του ιδίου έτους προέτρεψε τους προσκείμενους σε αυτόν βουλευτές της ΝΔ,να ανεξαρτητοποιηθούν, προκαλώντας την πτώση της κυβέρνησης με την άρση της εμπιστοσύνης του βουλευτή Κιλκίς, Γιώργου Σιμπιλίδη. Έχοντας χάσει τη δεδηλωμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ο τότε Πρωθυπουργός Κων. Μητσοτάκης υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησης του και ζήτησε την διεξαγωγή εκλογών οι οποίες έγιναν τον Οκτώβριο και ανέδειξαν νικητή το ΠΑΣΟΚ.Τον Νοέμβρη του 2011 ο Γιώργος Παπανδρέου υπέβαλε την παραίτησή του από Πρωθυπουργός και έτσι σχηματίστηκε η Κυβέρνηση Παπαδήμου έπειτα από συμφωνία τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ, της Ν. Δ. και του ΛΑΟΣ. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από τις πλέον σκοτεινές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας και πολλοί αποδίδουν ρόλο παρασκηνιακού ενορχηστρωτή στον Βαγγέλη Βενιζέλο.Από το καλοκαίρι του 2010 και εντεύθεν, οι αποχωρήσεις και οι επανεντάξεις βουλευτών,και γενικότερα οι ποικιλώνυμες διαδρομές είναι
σύνηθες φαινόμενο.Ταυτόχρονα στο ίδιο διάστημα, κόμματα και πολιτικοί όμιλοι εμφανίζονται και εξαφανίζονται όπως τα ηφαιστειογενή νησιά στους ωκεανούς!Την εξαιρετική ρευστότητα και αστάθεια του πολιτικού συστήματος τάραξε η προτροπή του Αλέξη Τσίπρα προς τους βουλευτές της συμπολίτευσης και ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ να καταψηφίσουν την κυβέρνηση. Την ευκαιρία άδραξε ο Βαγγέλης Βενιζέλος ο οποίος -με το σιγοντάρισμα του Αντώνη Σαμαρά- έκανε λόγο για πρόσκληση σε αποστασία και απόπειρα ευτελισμού της πολιτικής ζωής.Σχέδιο αποστασίας είδαν και «Τα Νέα» που υιοθετούν τις απόψεις Βενιζέλου, παρουσιάζοντας τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως ηθικό αυτουργό για μια νέα αποστασία.Το 1965 χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην οδό Χρήστου Λαδά και έκαψαν την εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” θεωρώντας την ιδιοκτησιακή και δημοσιογραφική ηγεσία του ΔΟΛ ως αρχιτέκτονες της αποστασίας.

Το ραδιενεργό μανιτάρι
Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει έντονος (υπαρξιακός) προβληματισμός μεταξύ των βουλευτών που δεν αποκλείεται να μεταλαγεί σε...ακτιβισμό. Κάποιοι- κυρίως από την πλευρά της συμπολίτευσης- μέρες που είναι- αγωνιούν για τις περίπου 6,5 χιλ. Ευρώ που εισπράττουν κάθε μήνα από το κράτος. Κάποιοι- βασικά από την μπάντα της Αντιπολίτευσης και δη του ΣΥΡΙΖΑ- επείγονται να απολαύσουν τα κυβερνητικά... προνόμια.Είναι και οι άλλοι με τα... Χρυσά Αυγά, που περιμένουν να τους γεννήσει ο κόκορας και να γίνουν αξιωματική αντιπολίτευση.Επιτέλους ο Καμμένος που έχει εντοπίσει τους “Ψεκαστές” ας τους απευθύνει έκκληση εκ μέρους όλων μας, να αυξήσουν τις δόσεις φαρμάκου μήπως και στανιάρουμε και έρθουμε στα ίσα μας.Γιατί όπως δείχνει η μαγική μπάλα μου, το βράδυ των επόμενων -και κατ` εμέ επικείμενων εκλογών- πάνω από την Ελλάδα θα υψωθεί ένα τεράστιο ραδιενεργό μανιτάρι όμοιο με αυτό της Χιροσίμα και θα προέλθει (Θε μου σχώρα με) από την εκρηκτική αύξηση των Νεοφασιστών.Οι οιωνοί- συκωτάκια πουλιών που έφαγα χθες- λένε, επίσης, ότι πρώτο κόμμα και με σημαντική διαφορά θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Ν.Δ. Θα συντριβεί και το ΠΑΣΟΚ θα εξαφανιστεί.

Λάχανα και... χαχανα
Μιας και τόφερε η κουβέντα, άκουσα ότι μεταξύ των δελφίνων για την ηγεσία του άλλοτε κραταιού Κινήματος αυτοπροσδιορίζεται ως οιονεί αρχηγός και κάποιος “Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος”. Αν είναι αυτός που νομίζω θα... ξεραθούμε στα γέλια.Πως λένε την παροιμία σύντροφοι: “Εκεί που κρέμαγαν οι αρχόντοι τ` άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια...”Υπάρχουν δημοσκοπήσεις που αποσύρονται διακριτικά αλλά και... αδιάκριτα, γιατί δεν αρέσουν στα αφεντικά τα οποία θέλουν...πολιτική σταθερότητα. Απεύχονται την πτώση της Κυβέρνησης και κάνουν ότι είναι δυνατόν για να στηρίξουν τα συνεταιράκια αλλά αν είναι να “φύγουν” τον Αντώνη για να σώσουν την παρτίδα, είναι έτοιμοι για τη μεγάλη θυσία και προετοιμάζουν τον ... Γιάννη.Τι εκλογές και πράσινα άλογα. Είναι εποχές να μπαίνουμε σε περιπέτειες;'Ηδη άρχισαν οι “επενδύσεις” και πλάκωσαν και οι...επενδυτές. Όπως γράφουν οι New York Times, :“το τελευταίο διάστημα η κατάσταση στη χώρα αρχίζει να αλλάζει και έρχονται ξένοι επενδυτές οι οποίοι ψαρεύουν κυρίως τραπεζικά περιουσιακά στοιχεία”.Τι είναι αυτά; Μα κατασχεθέντα ακίνητα, το αίμα και ο ιδρώτας των γονατισμένων Ελλήνων!Η αμερικανική εφημερίδα μιλάει για επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα η οποίες θα έχουν πολλαπλά οφέλη, καθώς «οι δανειστές μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν για να 'καθαρίσουν' τους ισολογισμούς τους με την πώληση μη εξυπηρετούμενων δανείων -τα δάνεια σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών- και το κράτος μπορεί να ιδιωτικοποιήσει τις συμμετοχές του στις τράπεζες». «Και οι δύο θα πρέπει να αρπάξουν την ευκαιρία όσο ισχύει» σημειώνουν οι ΝΥΤ.Κάποιοι λοιπόν περιμένουν στη γωνία να ξεσκίσουν σάρκες και να πλιατσικολογήσουν στο καθημαγμένο κοινωνικό σώμα.
Ως επίλογο προτιμώ κάποιους στίχους από το συγκλονιστικό ποίημα “Θεατρίνοι” του Γιώργου Σεφέρη
Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές

ριγμένα ανάκατα μαζί μ’ εμάς
(πες μου πού πάμε; πες μου πού πας;)
πάνω απ’ το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα

γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν;)
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες

και την καρδιά μας· ένα σφουγγάρι,
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.