Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Σε δεινή θέση η Γιαννιώτικη ασημουργία

Η δραματική αύξηση της τιμής του ασημιού και η μείωση της αγοραστικής κίνησης φέρνουν αρκετούς ασημουργούς ένα βήμα πριν την κατάρρευση
Απλησίαστη έχει γίνει η τιμή του ασημιού στη διεθνή αγορά, σε σημείο μάλιστα που οι επαγγελματίες ασημουργοί να δυσκολεύονται να προμηθευτούν την απαραίτητη πρώτη ύλη.Η τιμή του ασημιού προσεγγίζει τα 950 ευρώ το κιλό, μαζί με το ΦΠΑ, όταν πριν από δύο μόλις χρόνια, η τιμή δεν ξεπερνούσε τα 450 ευρώ. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη μείωση της αγοραστικής κίνησης, των παραγγελιών και φυσικά την αύξηση στο κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων, έχουν δραματοποιήσει την καθημερινότητα των επαγγελματιών ασημουργών στο ΚΕΠΑΒΙ.Μάλιστα, κάποιοι πιο παλιοί στο επάγγελμα τονίζουν, ότι πολλές φορές δεν έχουν άλλη επιλογή από το να λιώνουν τα παλιά ασημικά, που δεν έχουν πουληθεί, προκειμένου να φτιάξουν με τις νέες πλάκες, καινούργια αντικείμενα και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής και της αγοράς.Μία από τις μεγαλύτερες «πληγές» για τους επαγγελματίες της ασημουργίας, τόνισε ο πρόεδρος του Σωματείου Ασημουργών Ιωαννίνων Κ. Φίτσας,δεν είναι άλλη από την κλίμακα του 23% στο ΦΠΑ.«Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανταγωνιστικότητα των δικών μας προϊόντων με ΦΠΑ 23%. Εάν κλείσει ένα εργαστήριο, όχι μόνο δεν πρόκειται να ανοίξει ξανά, αλλά θα συμπαρασύρει και άλλες εξαρτώμενες επιχειρήσεις και στο τέλος θα χαθεί και το επάγγελμα», σημείωσε.

Κοιτάζουν σε νέες αγορές
Σε μία εγχώρια αγορά, που διαρκώς φθίνει η μοναδική σοβαρή προοπτική, με δυνατότητες διεξόδου μάλιστα από την κρίση, είναι αυτή της εισχώρησης στις ξένες αγορές.Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζουν οι ασημουργοί των Ιωαννίνων έχει να κάνει με την μειωμένη παρεμβατικότητα που διαθέτουν συλλογικά.«Σε κάθε εργαστήριο έμεινε ένα άτομο. Έτσι, δεν γίνεται να συμμετέχουμε σε οργανωμένες εκθέσεις στο εξωτερικό, δε γίνεται ταυτόχρονα να είμαστε παραγωγοί, εκθέτες και εξαγωγείς. Κουβαλούμε και κάποια παλιά βιώματα, αφού θέλαμε όλοι να γίνουμε αφεντικά και τελικά καταφέραμε να γίνουμε αφεντικά του εαυτού μας», τόνισε ο κ. Φίτσας.Το ενδιαφέρον για τον κλάδο πάντως στα Ιωάννινα είναι έντονο και αποδεικνύεται από την διαρκώς αυξανόμενη προσέλευση επισκεπτών στα εργαστήρια στο ΚΕΠΑΒΙ.Αντίστοιχα αναμένεται να βοηθήσει και η δημιουργία του Μουσείου Ασημουργίας με τη διαδραστική αίθουσα στον ίδιο χώρο.«Έστω και τώρα θα μπορούσε να είναι αυτοσκοπός για την πόλη η ενίσχυση του κλάδου. Στην Ιταλία, στην πόλη Αρέτσε ασχολούνται μόνο με την ασημουργία κάτι που θα μπορούσαμε να ενισχύσουμε και εμείς. Δουλειά υπάρχει, αλλά θα πρέπει να βγούμε στο εξωτερικό. Εμείς υποφέρουμε, γιατί αδυνατούμε ως κλάδος να δείξουμε έξω τη δουλειά μας», κατέληξε ο κ. Φίτσας.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ