Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

H επιτηδευμένη αλαζονεία της δήθεν αυθεντίας

Του Κώστα Παπαθεοδώρου    
«Drei professoren, vaterland verloren». Δεν ευθύνομαι εγώ διότι αν και Γκασταρμπάιτερ (Έλληνες μετανάστες που συρρέουν κατά χιλιάδες και οργανωμένα στη Γερμανία για να συνεισφέρουν με την εργασία τους στην αναγέννηση της χώρας), ακόμη δεν έχετε  μάθει γερμανικά ώστε να αξιολογήσετε την ιστορική ρήση του Καγκελάριου  Otto von Bismarck, (1815-1898) , ο οποίος σε απλά ελληνικά είχε γνωμοδοτήσει ότι: "Τρεις καθηγητές ...
και η πατρίς εχάθη "…
Όχι αυτή τη φορά δεν θα αναφερθώ στους πασπαρτού καθηγητάδες της κυβέρνησης, αλλά σε  τυχοδιώκτες ακαδημαϊκούς της εκπαίδευσης. Και στον χώρο αυτό δυστυχώς είναι πολλοί. Όχι οι καθηγητάδες αλλά οι… τυχοδιώκτες!
Προφανώς δεν αναφέρομαι σε ηθικούς και επιστημονικούς κολοσσούς όπως ο Λάμπρος, ο Θόδωρος, ο Χρήστος, ο Κώστας… που για λόγους σεμνότητας των ιδίων δεν μπορώ να γράψω το επώνυμό τους, αλλά σε εκείνα τα καρτούν- τυπάκια που με σπουδή και δεξιοτεχνία χώνουν το στέρφο κεφαλάκι τους ( όπως κάποτε ο θρυλικός Μητσάρας),  εκεί όπου υπάρχει υπόνοια δημοσιότητας διαλαλώντας την ασήμαντη και συχνά «δανεική» πραμάτεια τους.
Τελάληδες της ασημαντότητας, εκπρόσωποι της μετριότητας προσαρμόζουν τα πάντα γύρω στις  δικές τους μικρές και ολίγες δυνατότητες…
Είναι προφανές ότι είμαι εξοργισμένος με την ανώτατη εκπαίδευση και ειδικότερα  με την οργάνωση της έρευνας και της καινοτομίας που αποτελεί  εφαλτήριο για κάθε κοινωνία και  σωσίβιο για τη δική μας ταλαιπωρημένη χώρα.
 Εξ ορισμού η έρευνα και η καινοτομία συμβάλλουν άμεσα στην ατομική και συλλογική ευημερία και ποιότητα ζωής. Στην Ελλάδα, σε  μια κοινωνία που παλεύει να επιβιώσει κι ο καθημερινός αγώνας, που δίνουν άνθρωποι του μόχθου, της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού, για την ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της χώρας αποτελεί εποποιία  και αξίζει τον σεβασμό όλων, υπάρχουν κάποιοι ανόητοι που κάνουν ότι είναι δυνατόν ώστε να πείσουν τα παιδιά μας ότι η Ελλάδα είναι αποκλειστικά τόπος καλοκαιρινών διακοπών και όχι εργασίας και προσφοράς…
Ίσως η στάση τους είναι σκόπιμη γιατί μη αντέχοντας τη σύγκριση, την άμιλλα, τη φαντασία, τη νιότη, συμβάλλουν σκόπιμα και οργανωμένα στην αποκαλούμενη «διαρροή εγκεφάλων» (brain drain) που προφανώς  είναι μια από τις χειρότερες μορφές «φορολογίας» που αναγκάζεται να πληρώσει ο λαός στη διάρκεια αυτής της αυτοτροφοδοτούμενης  κρίσης και που στις μέρες μας λόγω της μαζικότητας και της έλλειψης επιλογών αποτελεί ένα  μεταμοντέρνο «Παιδομάζωμα».
Το έναυσμα για αυτή την αναφορά δόθηκε από την επίσκεψή μου στον διαγωνισμό Καινοτόμων Προϊόντων Διατροφής “ECOTROPHELIA” που διοργανώνεται από το 2011 και δηλούμενος αλλά όχι σκοπούμενος στόχος είναι αφενός να υποστηρίξει τους φοιτητές που ασχολούνται με την επιστήμη των τροφίμων και αφετέρου να αποτελέσει ένα φυτώριο καινοτόμων ιδεών για τη Βιομηχανία Τροφίμων.
Αφού έφαγα στη μάπα όλες τις φιλοφρονήσεις μεταξύ του ενός προς τον άλλον, ακόμη και τη θεόπνευστη παρέμβαση του Αναπληρωτή Υπουργού  Έρευνας & Καινοτομίας, Κ. Φωτάκη που μεταξύ άλλων υποστήριξε πως : «ο δρόμος της εξόδου από την κρίση διαγράφεται πλέον σαφής, η διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για την Ελλάδα με βάση την Οικονομία της Γνώσης φιλοδοξούμε να αποτελέσει ισχυρό πυλώνα ανάπτυξης», (αν και άθεος με ανάγκασαν όλοι μαζί να σταυροκοπιέμαι συνεχώς), διαπίστωσα ότι σ` αυτό το διαγωνισμό βραβείο παίρνουν κάθε χρόνο  τα ίδια πανεπιστήμια και  σχεδόν οι ίδιοι  επιβλέποντες καθηγητές.
Τι σύμπτωση.  Εφέτος λοιπόν, βραβεύτηκε μια ομάδα φοιτητών που είχε χορηγό τη γαλακτοβιομηχανία ΔΕΛΤΑ και παρουσίασε  ένα πραγματικά καινοτόμο προϊόν:  γιαούρτι με μαστίχα…
Μια άλλη ομάδα βραβεύτηκε για το χυμό αβογκάντο. Δε γνωρίζω εάν είχαν και στρώματα από κοκοφοίνικα…
Μάλιστα ένας από τους επιβλέποντες καθηγητές του οποίου η ομάδα βραβεύτηκε κομπορρημονώντας έλεγε ότι δε θα πάρει βραβείο του χρόνου γιατί δε θα συμμετάσχει. Ο ακατονόμαστος είναι στην Επιστημονική Επιτροπή του Ecotrophellia. Πράγμα που σημαίνει ότι ψηφίζει τον εαυτό του κάτι που είναι τουλάχιστον ανήθικο…
Αλλά περί ηθικής άλλα λόγια ν` αγαπιόμαστε, αφού τα μέλη της Επιτροπής είναι τα ίδια απόταν ξεκίνησε ο διαγωνισμός.
Αυτοί οι «γίγαντες»   διαχειρίζονται το μέλλον της κοινωνίας και τα όνειρα των νέων επιστημόνων που όταν βλέπουν και αντιμετωπίζουν ακόμη και στο πεδίο της καινοτομίας τα στημένα παιχνίδια της παράδοξης λοταρίας φεύγουν και χάνονται για πάντα από την καθημαγμένη χώρα…
Η οργή μου, η οργή του καθενός έχει να κάνει  με την αδυναμία ή τη σκόπιμη και ιδιωφελή άρνηση μιας μερίδας – όχι ασήμαντης- καθηγητών, να προσαρμοστεί στην πραγματική ζωή και να ανοίξει δρόμους και λεωφόρους σε αυτά τα παιδιά ώστε να παραμείνουν στον τόπο τους και να αποτελέσουν τους εμβρυουλκούς γέννησης του ωραίου και του αληθινού πνεύματος!
Όπως ανέφερα και παραπάνω, γνωρίζω αρκετούς ακαδημαϊκούς που μοχθούν για τους φοιτητές, το πανεπιστήμιο, την κοινωνία. Όπως, επίσης ξέρω και πολλούς  χωμένους στη μαρμίτα μέχρι το λαιμό και κάποιους άλλους  στοιβαγμένους σε Δ. Σ. εταιρειών.
Είναι παντού και πάντα οι ίδιοι έμποροι της ελπίδας. Πουλάνε (κυρίως) μούρη γιατί η γνώση δεν τους περισσεύει και για την αυτοεπιβεβαίωση τους μετέχουν κατά βάση σε στημένα παιχνίδια.
Και όταν ενθυλακώνουν τα βραβεία, κολακεύουν ανερυθρίαστα ο ένας στον άλλον και όλοι τους στέλνουν συγχαρητήρια  τηλεγραφήματα στις μανάδες τους για τα  πανέξυπνα  και πετυχημένα παιδιά που ανάθρεψαν…
Εσείς εκεί έξω ξυπνήστε επιτέλους!  Διαρροή εγκεφάλων η  brain drain -όπως το αποκαλούν οι διανοούμενοι καθηγητάδες μας – είναι το σύγχρονο παιδομάζωμα, αυτή τη φορά όχι ανειδίκευτων εργατών αλλά εξειδικευμένων και σπουδαίων επιστημόνων, που αρκούσε απλά και μόνο η τίμια και  ορθολογική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων ώστε να  παραμείνουν στη χώρα.
Δυστυχώς τα κονδύλια δεν φτάνουν εκεί που πρέπει γιατί πάντα σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις οι πρώτοι που θησαυρίζουν είναι οι μαυραγορίτες. Όπως συνέβη στην κατοχή τότε που οι μαυραγορίτες εξαφάνιζαν τα τρόφιμα. Αλλά και τώρα κατοχή έχουμε- και πάλι γερμανική φυσικά- και οι μαυραγορίτες αυτή τη φορά στερούν την ελπίδα και την προοπτική από τα παιδιά μας που και αυτά με τη σειρά τους εξαναγκάζονται σε οδυνηρή φυγή και γίνονται γκασταρμπάιτερ για την αναγέννηση της γερασμένης και κουρασμένης  Γερμανίας.
Παλικάρια, καλή αντάμωση στα γουναράδικα. Και γιατί όχι στο.. Μελιγαλά!
Υ.Γ. Να επισημάνω ότι λεφτά υπάρχουν και προέρχονται από το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020», με προϋπολογισμό 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι το πρόγραμμα της ΕΕ για την έρευνα και την καινοτομία για την περίοδο 2014-2020. Έχει σχεδιαστεί ώστε να εδραιώσει την ΕΕ ως μια ηγετική οικονομία της γνώσης, που να παράγει επιστημονική γνώση και καινοτομία ώστε να διασφαλίζει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης σε παγκόσμιο επίπεδο.