Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

ΜΠΟΥΡΑΖΑΝΙ:Tο τοπίο και τα έργα των ανθρώπων σε παρασύρουν σε ένα ατέρμονο ταξίδι στο χθες και στο σήμερα

Το Μπουραζάνι είναι μια εκτεταμένη ημιορεινή περιοχή στα βορειοδυτικά του νομού Ιωαννίνων. Σαν σιωπηλοί γίγαντες οι χιονισμένοι, από νωρίς το Νοέμβρη, όγκοι των βουνών του Γράμμου, της Τύμφης και της συνοριακής Νεμέρτσικα, αγκαλιάζουν την κοιλάδα και προσδιορίζουν παρά το χαμηλό της υψόμετρο, την ορεινή της προσωπικότητα. Η υδάτινη παρουσία των ποταμών Αώου και Σαραντάπορου, τα πυκνά δρυοδάση, οι καταπράσινοι γήλοφοι κατάστικτοι από ...
εύφορα χωράφια, καθορίζουν την γεωμορφολογία της.
Αφθονα μικρά χωριά, αγροτικοί οικισμοί, γεφύρια και διάσπαρτα βυζαντινά, αλλά και μεταβυζαντινά μνημεία μαρτυρούν την παρουσία του ανθρώπου εδώ και πολλούς αιώνες. Η περιοχή, αν και διοικητικά σήμερα ανήκει στην επαρχία Κόνιτσας, αποτελούσε ανέκαθεν κομμάτι μιας ευρύτερης αδιάσπαστης πολιτισμικής οντότητας που άκουγε στο όνομα Πωγώνι και γεωγραφικά εκτεινόταν μέχρι και τη σημερινή νότια Αλβανία, τότε που ακόμα αυτή συνιστούσε τμήμα της παλιάς ενιαίας Ηπείρου. Σήμερα οι πολιτιστικές και οικοπεριηγητικές αναζητήσεις εδώ στην κατάφυτη κοιλάδα με τη σπάνια φυσική ομορφιά δεν σταματούν παρά μόνο στην ελληνοαλβανική μεθόριο.Χρησιμοποιώντας τον οδικό άξονα Ιωαννίνων - Κοζάνης θα φτάσετε στην Κόνιτσα. Εδώ στην είσοδο της πόλης θα διασταυρωθείτε με τον δρόμο που οδηγεί στα σύνορα και το τελωνείο της Μέρτζιανης. Ακολουθώντας τις ταμπέλες για τα χωριά Μάζι, Αετόπετρα, θα καταλήξετε μετά 12 ευχάριστα χιλιόμετρα στη γέφυρα του Αώου στο Μπουραζάνι. Από αυτό το σημείο θα απολαύσετε το μεγάλο ηπειρώτικο ποτάμι να κυλά νωχελικά τα νερά του σε μια πλατιά κατάφυτη κοίτη.Στη συνέχεια, σε μια διαδρομή που ξεδιπλώνεται ακολουθώντας την όχθη του ποταμού, εύκολα θα πάτε στο παλαιότερο μοναστήρι της Ηπείρου, την Παναγιά Μολυβδοσκέπαστη (17 χιλιόμετρα από την Κόνιτσα). Από εδώ θα συνεχίσετε ανηφορικά προς Μολυβδοσκέπαστο γνωστό και σαν Μολύβι ή με το παλαιότερο όνομα Διπαλίτσα (με την ονομασία αυτή αναφέρεται από το 1298). Το χωριό διατηρεί αρκετά από τα παραδοσιακά του στοιχεία και βρίσκεται σκαρφαλωμένο σε ύψος 600 μέτρων, μόλις 100 μέτρα μακριά από την ελληνοαλβανική μεθόριο.Αξίζει να επισκεφθείτε το μικρό Λαογραφικό Μουσείο και το αποστακτήριο τσίπουρου που υπάρχει στον ίδιο χώρο. Κυρίως όμως το Μολυβδοσκέπαστο είναι γνωστό σε όλη την Ηπειρο για τους πολλούς βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς του. Ανάμεσά τους να ξεχωρίσουμε την επιβλητική εκκλησία των Αγ. Αποστόλων (1537), κτισμένη σε θαυμάσια φυσική θέση με υπέροχη θέα. Είναι ένας καλαίσθητος ναός, με σταυροειδή στέγη με τρούλο, με πεντάπλευρη κόγχη, νάρθηκα και στη νότια πλευρά καλυμμένο προπύλαιο. Υπήρξε έδρα της αρχιεπισκοπής Πωγωνιανής. Η θέα από το προαύλιο της εκκλησίας είναι χαρακτηριστική. Από εδώ θα απολαύσετε όχι μόνο το υπέροχο τοπίο, αλλά και θα αγναντεύετε την ελληνοαλβανική μεθόριο. Οι στρατιώτες του παρακείμενου φυλακίου θα σας κατατοπίσουν σχετικά. Αξιόλογοι είναι οι αναστυλωμένοι βυζαντινοί και μεταβυζαντινοί ναοί του Αγίου Δημητρίου (11ος αι), του Αγίου Σώζωντα (16ος αι), της Αγίας Τριάδας (16ος αι).Από το χωριό Μολυβδοσκέπαστο μπορείτε ακολουθώντας πάντα ασφάλτινο δρόμο, να συνεχίσετε την μεθοριακή πορεία σας, για να επισκεφθείτε το όμορφο Αηδονοχώρι (παλιότερα Οστάνιτσα). Λίγο έξω από τον οικισμό βρίσκεται η μονή Ταξιαρχών Γκούρας (16ος) σε υψόμετρο 800 μ., σε καταπράσινο οροπέδιο με ανοικτό ορίζοντα σε όλη την κοιλάδα του Αώου.Ψηλότερα στις νοτιοδυτικές παρυφές του όρους Νεμέρτσικα και σε ύψος 900 μέτρων συναντάμε, μέσω ασφάλτινου δρόμου, το χωριό Πωγωνίσκος ή πιο σωστά ότι απέμεινε από το ορεινό οικισμό που εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του.

ethnos.gr