Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

"Των μπροστινών πατήματα είναι για μας γεφύρια" ΓΡΑΦΕΙ η Αίγλη Κρίκη - Σίντου

Η έννοια και η αξία της γνώσης του παρελθόντος, της γνώσης της καθημερινότητας του λαϊκού ανθρώπου, του παππού και της γιαγιάς μας, και γενικά των ανθρώπων του προηγούμενου αιώνα, είναι τα βασικά στοιχεία που οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου Πεδινής ανέδειξαν με την επιβλητική τους παράσταση την Τετάρτη 31 Μαίου 2017, στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου Πεδινής. Παρόντες ήταν το διδακτικό προσωπικό του...


σχολείου Πεδινής, συνάδελφοι άλλων βαθμίδων εκπαίδευσης, σύμβουλοι εκπαίδευσης, φορείς  και φυσικά οι γονείς των παιδιών.
Ένα σύνολο μαθητών και μαθητριών συμμετείχαν στη χορωδία, τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια όπως "μωρή κοντούλα λεμονιά" ενώ άλλη ομάδα μαθητών επί σκηνής, αναβίωσε τις δραστηριότητες μιας ημέρας των λαϊκών ανθρώπων. Υπό τον ήχο του κλαρίνου, του τυμπάνου και των εγχόρδων τα παιδιά έδειξαν την κατανομή εργασίας μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Η γυναίκα - μητέρα σηκωνόταν από τα χαράματα για να προλάβει τις δουλειές του σπιτιού όπως το μαγείρεμα, το καθάρισμα, τη φροντίδα των παιδιών και φυσικά να προσφέρει τη βοήθεια της στους αγρούς, ενώ ο άντρας κρατώντας τα αγροτικά εργαλεία του όπως το δρεπάνι, ήταν από νωρίς έτοιμος για να πάει στο χωράφι του και σαν ερχόταν μεσημέρι θα πήγαινε στον καφενέ να πιεί και τα τσιπουράκια του και να μάθει τα νέα.
Ο τελάλης του χωριού είχε την τιμητική του, καθώς με όση δύναμη είχε στα πνευμόνια του ξυπνούσε τους χωρικούς για να αναγγείλει τα νέα ή ανήγγειλε την διοργάνωση κάποιας εκδήλωσης ή γιορτής στον χώρο που του υποδείξανε και δεν ήταν άλλος από το κεντρικότερο σημείο,την πλατεία του χωριού.  Το βράδυ η οικογένεια όλη μαζευόταν στο σπίτι, μπροστά στο τζάκι, καθισμένοι χάμω στη φλοκάτη και λέγανε αινίγματα και παραμύθια που παρακολουθούσαν μικροί - μεγάλοι μέχρι αποσταμένοι από την εξάντληση της ημέρας να τους βρει ο ύπνος.
Τα λόγια στους ρόλους των παιδιών και οι διάλογοί τους απαρτίζονταν από παροιμίες. Απαντούσαν ο ένας στον άλλο με παροιμίες που όλοι μας έχουμε ακούσει κατά καιρούς αλλά αυτή την φορά είχαν καταγραφεί με τέτοιο τρόπο που τα παιδιά και το κοινό αντιλαμβάνονταν την πραγματική έννοια και χρήση τους στην κατάλληλη στιγμή.
Μια άλλη ομάδα παιδιών αναβίωσαν μπροστά στο κοινό την ζωή της αλάνας, με παιχνίδια όπως "λύκε, λύκε είσαι εδώ;" και " αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό..." που σιγομουρμουρίζανε όλοι μετά την εκδήλωση "... έχασα τη μάνα μου και ψάχνω να τη βρω". Πώς να μη μείνει χαραγμένη μια τέτοια δραστηριότητα, καθώς τα παιδιά ανακάλυψαν και έναν άλλο τρόπο διασκέδασης από τα παλιά, ομαδοποίησης, συνεργασίας, γεμάτο ενέργεια και δημιουργικότητα, που για τον 21ο αιώνα που διανύουμε αποτελεί εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης αφού δεν ενέχει στοιχεία τεχνολογικής παρέμβασης.
"Μάνα, ο δάσκαλος μ'έβαλε να διαβάσω αριθμητική!"
"Να πεις του δάσκαλου, πρώτα είν' η δουλειά!"
Αυτές ήταν οι προτεραιότητες του 20ου αιώνα, όταν η ανάγκη για επιβίωση ήταν καθημερινός αγώνας. Στον 21ο αιώνα, η ανάγκη για επιβίωση παραμένει ένας καθημερινός αγώνας, αν και θα έπρεπε να είχε αναχθεί η καθημερινότητά μας σε ανώτερα, πνευματικά επίπεδα ώστε τα παιδιά μας να αγωνιούν για την υλοποίηση των ονείρων τους κι όχι για τα προς τω ζην της οικογένειάς τους. Όμως, με την σημερινή τους παράσταση, μάθανε ότι πρέπει να αγωνίζονται πάντα για την επιβίωσή τους ακόμη κι όταν τα μέσα που διαθέτουν είναι ελλειπή, να μην ξεχνούν το παιχνίδι και να στηρίζονται ο ένας στον άλλο για να πετυχαίνουν, όλοι μαζί, το καλό του συνόλου όπου ανήκουν.
 Έδωσαν σε μας τους μεγάλους το καλύτερο μάθημα ζωής:
Να θυμόμαστε να Ζούμε στο παρόν με Αρωγό και Δάσκαλο το παρελθόν.
Αίγλη Κρίκη - Σίντου
Αρχαιολόγος  - Msc Ελληνική Ιστορία-Λαϊκός πολιτισμός - Καθ/τρια Αγγλικής Γλώσσας

Υπεύθυνοι δάσκαλοι: Σμαρώ Χατζηζαφηρείου- Βίκη Τσέντζου- Μαρία Ντούπη
Μουσική επιμέλεια - οργάνωση:Κωνσταντίνα Μήλια
Τεχνική υποστήριξη και επίβλεψη: Γιώργος Γώγος
Διευθύντρια: Χαρά Μποζώνη
Στο χώρο του σχολείου λειτουργεί λαογραφική έκθεση αντικειμένων του 20ου αιώνα έως 2 Ιουνίου
 ώρες: 5 :00 - 8:00 μμ.