Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Καταγγελία αναγνώστη για κακώς κείμενα στο Μέτσοβο

«Οι πιο πολλοί από εμάς έχουμε στο μυαλό μας το Μέτσοβο ως έναν καθαρά χειμερινό προορισμό. Η αλήθεια είναι όμως ότι το Μέτσοβο είναι πανέμορφο κάθε εποχή, είναι ένα χωριό που αποτελεί ένα αξιοθέατο από μόνο του.

Το Μέτσοβο είναι ο παράδεισος του κάθε γευσιγνώστη. Είναι μία περιοχή όπου μπορεί να βρει κανείς πολλά παραδοσιακά ταβερνάκια, γραφικά καφενεδάκια, εστιατόρια και ψησταριές με εκλεκτούς ...
ελληνικούς μεζέδες και άφθονο ντόπιο κρασί. Η περιοχή φημίζεται για την Παρασκευή τυριών, με την ονομασία μετσοβόνε και μετσοβέλας, της γραβιέρας κλπ. Οι πίτες της περιοχής είναι πολλές και ιδιαίτερες, όπως γαλατόπιτα, κολοκυθόπιτα, λαχανόπιτα,, πατατόπιτα, σταφιδόπιτα, πρασόπιτα, τραχανόπιτα, κασιάτα. Κατεβείτε στο κέντρο του Μετσόβου και παρκάρετε γύρω από την πλατεία. Παντού τριγύρω υπάρχουν γραφικές ταβέρνες, περικυκλωμένες από έλατα και πανύψηλα πλατάνια. Οι πιο πολλές έχουν τζάκια στο εσωτερικό τους και οι μυρωδιές από τα φαγητά σου σπάνε τη μύτη. Δοκιμάστε κρεατικά, είναι ντόπια και όσοι τρώνε θυμούνται την ξεχωριστή τους γεύση για πολύ πολύ καιρό!

Το Μέτσοβο φημίζεται για τη μεγάλη πολιτιστική του ανάπτυξη, κυρίως επειδή είναι ο τόπος καταγωγής μερικών από τους σημαντικότερους Εθνικούς Ευεργέτες, όπως είναι ο Αβέρωφ, ο Τοσίτσας κ.α. Διαθέτει ένα σημαντικό μουσείο Λαϊκής τέχνης, μία εξαίρετη πινακοθήκη καθώς και δύο βιβλιοθήκες.

Στο χωριό θα βρείτε πολλούς παραδοσιακούς ξενώνες, οι πιο πολλοί από τους οποίους έχουν και τζάκι σε κάθε δωμάτιο. Για φθηνότερες τιμές, αυτή είναι η κατάλληλη εποχή, δεδομένου ότι το πρώτο κύμα τουριστών-άρα και η αύξηση των τιμών- καταφθάνει με τα πρώτα χιόνια.»

Έχοντας διαβάσει όλα αυτά για την περιοχή, κανόνισα το τριήμερο της Πρωτομαγιάς μια όμορφη εκδρομή στο Μέτσοβο.

Βρήκαμε ένα ξενοδοχείο λίγο πιο έξω από το χωριό (15χιλμ), περίπου 150 ευρώ την βραδιά (για τις παροχές του, καλή τιμή).

Φτάσαμε αργά το απόγευμα και είπαμε να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε με τις ανέσεις του ξενοδοχείου.

Το πρωί της επόμενης ημέρας, αφού απολαύσαμε το πρωινό μας (αρκετά καλό), πήραμε κάποιες πληροφορίες για το τι οφείλουμε να επισκεφτούμε στο Μέτσοβο. Περιττό να σας πω κάναμε μιάμιση ώρα να φτάσουμε! Στάση εδώ για φωτογραφία, στάση εκεί, πέρασε η ώρα!

Ξεκινήσαμε λοιπόν, από την Πινακοθήκη (όποιος δεν έχει πάει, δεν μπορεί να καταλάβει το μεγαλείο της!).

Επόμενος σταθμός, η Αγία Παρασκευή (δεν ξέρω αν το μεγαλείο εκεί μέσα είναι η επαφή με τον Θεό ή τα θαύματα των ανθρώπων στα σκαλιστά τέμπλα, τις εικόνες και τις αγιογραφίες).

Στη συνέχεια, ακολούθησε το μουσείο (λογικά αποτελεί ένα αρχοντόσπιτο, εμπλουτισμένο με την παράδοση του χωριού).
Η ώρα είχε φτάσει 12:30 και αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την τεχνίτη λίμνη (απίστευτη η διαδρομή, αν και τα δένδρα ακόμη γυμνά, λογικά λόγω υψόμετρου και χαμηλής θερμοκρασίας). Μας πήρε πάνω από μιάμιση  ώρα χαζεύοντας το μεγαλείο της φύσης. Βάλαμε το GPS και μας εμφάνισε το πιο κοντινό χωριό, την Μηλιά. Πήραμε το ρίσκο να πάμε μια βόλτα. Καθίσαμε σε ένα καφενεδάκι και ρωτήσαμε αν έχει κάτι να φάμε. Λίγα πράγματα, αλλά οκ μια χαρά ήταν (γκουρμεδιές θα φάμε αλλού!). Καθαρό και περιποιημένο χωριό, με φιλόξενους αλλά "δύστροπους" ανθρώπους.

Περνώντας η ώρα, αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο. Οι μπαταρίες, γεμάτες από ομορφιές της φύσης, αλλά και των ανθρώπων (Πινακοθήκη, Μουσείο, Αγία Παρασκευή, Μηλιά).

Αφού ξαπλώσαμε να ξεκουραστούμε, το απόγευμα απολύσαμε και πάλι τις ανέσεις του ξενοδοχείου (αν ψάχναμε για  βραδινή διασκέδαση, θα είχαμε άλλον προορισμό).

Την επόμενη ημέρα (Πρωτομαγιά) αποφασίσαμε να την περάσουμε πιο χάλαρα. Ψώνια, καφέ, κοντοσούβλι και βόλτες στα πλακόστρωτα δρομάκια (δεν τα λες και ότι καλύτερο).

Πήραμε το πρωινό και κατηφορίσαμε για το Μέτσοβο. Ψάχνοντας να παρκάρουμε εισπράξαμε την πρώτη απογοήτευση. Δρόμοι σχεδόν κλειστοί, που για να περάσεις έπρεπε να κάνεις 3-4 φορές εμπρός πίσω, θέσεις για πάρκινγκ λίγες, κάποιες ήταν κατειλημμένες από τραπεζοκαθίσματα (βλέπετε, πολύ το χρήμα!) και η τροχαία αντί να κόβει κλήσεις στους καταστηματάρχες για την κατάληψη των δρόμων έκοβε κλήσεις στα αυτοκίνητα (λογικά αν δεν είχαμε έρθει για τουρισμό δεν θα χρειαζόταν να τοποθετήσουν τόσα τραπέζια στους δρόμους). Καθίσαμε για καφέ στην πλατεία, πήραμε freddo (ο Θεός να τον πει καφέ), μιας και λόγω τουρισμού τον ελληνικό τον κάνουν στον ατμό…

Οι λαμαρίνες και οι δίσκοι με γλυκά και φαγητά ερχόταν από το πουθενά, ένας Θεός ξέρει από πού τα κουβαλούσαν (ούτε στο πανηγύρι του Μαραθώνα τέτοιο θέαμα)…

Δυο καφέδες, δύο αποδείξεις, με διαφορά μιας ώρας η μια από την άλλη αν και οι καφέδες ήρθαν μαζί συνοδευόμενοι από τις αποδείξεις…

Λίγα μέτρα δίπλα μας, γινόταν ο πόλεμος των πόλεμων! Ο λόγος; Το πού θα φας το κοντοσούβλι (άγρα πελατών ), όμως η δημόσια τάξη δεν έβλεπε, δεν άκουγε τις ριπές του πολέμου, αν και ήταν δεν ήταν 20-30μ απόσταση…

Βλέποντας όλο αυτό το θέαμα, θυσιάσαμε το φημισμένο κοντοσούβλι της πλατείας και πήγαμε 200, 300, το πολύ 400 μέτρα από την πλατεία για να φάμε. Ένα μαγαζί σχεδόν άδειο, μια μέρα που στο κέντρο του Μετσόβου υπήρχε το αδιαχώρητο… Ρωτήσαμε γιατί συμβαίνει αυτό. Η απάντηση που πήραμε, "Κάποιοι έχουν ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ".
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ