Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Τι είναι το Μέτωπο του Όχι που προτείνει το ΕΠΑΜ;

Του Δημήτρη Καζάκη

Η νέα κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου αναδείχθηκε υπό συνθήκες που θυμίζουν έντονα την 4η Αυγούστου του 1936. Όπως ο Ι. Μεταξάς κατέλυσε «προσωρινά» τον κοινοβουλευτισμό με την δεδηλωμένη των βενιζελικών και των αντιβενιζελικών κομμάτων, έτσι και ο Λουκάς Παπαδήμος ορίστηκε «μεταβατικός» πρωθυπουργός «εθνικής συνεννόησης» από έναν ανάλογο συνασπισμό προθύμων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και κολαούζων κατά παράβαση του ισχύοντος συντάγματος και του κοινοβουλευτισμού. Υποτίθεται ότι κι αυτός, όπως και ο προκάτοχός του Ι. Μεταξάς, είναι «προσωρινός» και γενικά συνιστά μια «έκτακτη» λύση. Πόσο νομίζετε ότι θα πάρει για να δείξει ότι πρόκειται για αληθινή δικτατορία; Στον Μεταξά πάντως πήρε λίγους μήνες.Είναι αλήθεια ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα «εθνικής συνεννόησης» κυοφορείται εδώ και πολλούς μήνες. Κατ’ απαίτηση πρωτίστως του διευθυντηρίου της ευρωζώνης, των διεθνών τραπεζών και των αγορών. Ο κ. Παπαδήμος, φυσικός εκπρόσωπος των πιο αδίστακτων, κερδοσκοπικών και αντιδραστικών μερίδων του χρηματιστικού κεφαλαίου στην ευρωζώνη, ήρθε για να μείνει. Ήρθε για να εξασφαλίσει την κατά γράμμα επιβολή της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου που προβλέπει την ταχύτατη εκποίηση, την ληστρική εκμετάλλευση και την επίσημη πτώχευση της Ελλάδας υπό καθεστώς αποικιακής κηδεμονίας. Κι αυτό σε συνθήκες εκτεταμένης κοινωνικής αντίστασης. Πόσο νομίζετε ότι θα τους πάρει για να ανακαλύψουν ότι λόγω «εθνικού κινδύνου» ή «εθνικής κρίσης» επιβάλλεται η «προσωρινή» αναστολή διατάξεων του Συντάγματος που αφορούν την ελευθερία των συγκεντρώσεων, των διαδηλώσεων, των απεργιών, κοκ;
Είναι δυνατόν κανείς να νομίζει ότι οι εξελίξεις αυτές είναι μια από τα ίδια; Πόσο ανόητος, ή απατεώνας της πολιτικής πρέπει να είναι κάποιος που δεν μπορεί να αντιληφθεί την κρισιμότητα της στιγμής και συνεχίζει να πολιτεύεται όπως και πριν; Όποιος το κάνει τότε, χωρίς πιθανά να το ξέρει, βάζει πλάτες στις πιο αντιδραστικές και μαύρες εξελίξεις για τον λαό και την χώρα. Τι μπορεί να αντιταχθεί στο σημερινό «μαύρο μέτωπο» της επίσημης πολιτικής; Μόνο η ενότητα του ίδιου του λαού. Κι αυτή επείγει όσο ποτέ άλλοτε. Εδώ δεν χωρούν δισταγμοί, ιδιοτέλειες, προσωπικές ατζέντες και κάθε λογής ιδεοληψίες. Ούτε αποκλεισμοί ιδεολογίας και κομματικής ένταξης.Αυτό που χρειάζεται να γίνει και μάλιστα επειγόντως είναι η δημιουργία το ταχύτερο δυνατό μιας ευρύτατης συσπείρωσης – εμείς στο ΕΠΑΜ την έχουμε ονομάσει «Μέτωπο του Όχι» – από όλες τις δυνάμεις, συλλογικότητες, προσωπικότητες και οργανώσεις που εναντιώνονται στην συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Με σκοπό:
Πρώτο: Να δυναμώσει η πολιτική ανυπακοή του λαού, η οποία πια αποτελεί καθήκον και δικαίωμα που πηγάζει από την ανάγκη υπεράσπισης του συντάγματος και της έννομης τάξης. Πολύ περισσότερο από την στιγμή που οι συνένοχοι της συγκυβέρνησης, υπακούοντας στα αφεντικά τους, επιχειρούν να περάσουν συμφωνίες και δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στο παρασκήνιο σε βάρος της χώρας και του λαού της. Πρέπει πάσει θυσία να τους προλάβουμε.
Δεύτερο: Να μην επιτρέψουμε στην δοτή κυβέρνηση να κυβερνήσει στην πράξη. Όχι μόνο για να μην επιβάλλει νέα καταστροφικά μέτρα, αλλά για να την εμποδίσουμε να προχωρήσει σε ανοιχτή καταστολή λαϊκών ελευθεριών προκειμένου να εξισορροπήσει την δική της κοινωνική απαξίωση. Γι' αυτό και πρέπει να ενταθεί η παράλυση του κράτους και των βασικών μηχανισμών άσκησης της εξουσίας μέσα από καταλήψεις, στάσεις, κινητοποιήσεις, λευκές απεργίες και κάθε είδους παρακώλυση της κυβερνητικής πολιτικής.
Τρίτο: Να διεκδικήσουμε εδώ και τώρα την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής και εκποίησης της χώρας που θεμελιώθηκε με την αρχική Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης. Να σταματήσουν αμέσως οι πληρωμές προς τους δανειστές με σκοπό την διαγραφή (μερική ή ολική) του δημόσιου χρέους με βάση τα εθνικά κυριαρχικά συμφέροντα της χώρας και τις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου. Να αναθεωρηθούν εκ βάθρων οι σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη ώστε να σταματήσει ο αποικιοκρατικός εξευτελισμός ενός ολόκληρου λαού που έχει μετατραπεί σε εξιλαστήριο θύμα ή πειραματόζωο της κρίσης του ευρώ. Να εθνικοποιηθεί η Τράπεζα της Ελλάδος και οι μεγαλύτερες εγχώριες τράπεζες ώστε να ελεγχθούν τα τραπεζικά ενεργητικά, να αποκαλυφθεί που πήγαν τα χρήματα των λαϊκών αποταμιεύσεων, να ελεγχθεί η κίνηση κεφαλαίων και να φορολογηθεί αναδρομικά η διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, να τιμωρηθεί η σαράφικη και τοκογλυφική πρακτική των τραπεζιτών και να διαγραφούν τα δάνεια των ελληνικών νοικοκυριών που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Να τιμωρηθούν όλοι όσοι ευθύνονται για την χρεοκοπία της χώρας, αλλά και για την εκχώρηση της κυριαρχίας της στους ευρωκράτες, τους τραπεζίτες και το ΔΝΤ.
Οι δυνάμεις, οι συλλογικότητες και οι οργανώσεις που θα συμμετάσχουν σ’ αυτή την ευρεία συσπείρωση δεσμεύονται μόνο ως προς το κοινό πλαίσιο. Κατά τ’ άλλα διατηρούν πλήρως την αυτοτέλειά τους τόσο ως προς τον τρόπο συγκρότησης και άσκησης της δικής τους πολιτικής, όσο και της προβολής αυτούσια των δικών τους θέσεων. Κανενός είδους συνένωση ή συγχώνευση δεν απαιτείται πέρα από τις κοινού αποφασισμένες δράσεις στη βάση του κοινού πλαισίου. Πρόκειται για μια συμφωνία κοινής δράσης που δείχνει στην πράξη ποιος στρέφεται ενάντια στο σημερινό «μαύρο μέτωπο» και ποιος πουλάει φούμαρα. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Η Γερμανική Αυτοκρατορία και η Ελλάδα

Του Νίκου Κοτζιά

Στον 19ο προς τον 20ο αιώνα κυριαρχούσαν στην Ευρώπη μεγάλες αποικιοκρατικές δυνάμεις με δομές αυτοκρατορίας. Θα έλεγα ότι οι τύποι τους ήταν δύο. Εκείνες που κινούνταν σε έναν γεωγραφικό χώρο, με αφετηρία τα εδάφη της Μητρόπολης και εκείνες που επεκτείνονταν μέσο της θαλάσσης. Οι πρώτες, όπως η Ρωσία, η Οθωμανική αυτοκρατορία και εκείνη της Αυστροουγγαρίας, πέρασαν στην ιστορία περισσότερο ως αυτοκρατορίες γεωγραφικής επέκτασης και συνέχειας, παρά ως κλασσικές αποικιοκρατικές δυνάμεις. Ως προς την πρώτη, Ρωσία, σε ένα βαθμό λογικό, διότι ενσωμάτωνε τους πληθυσμούς ισότιμα στο σύστημα, ίσως και για αυτό να επιβίωσε στη σημερινή της μορφή. Η δεύτερη (Οθωμανική), αποτέλεσε κλασσική περίπτωση αποικιοκρατίας σε αραβικό κόσμο και Βαλκάνια και όπως η τρίτη (Αυστροουγγαρία) διαλύθηκε. Οι δεύτερες, όπως Βρετανία, Γαλλία, Ισπανία, Ολλανδία, Γερμανία, κατέλαβαν χώρους σε Αμερική, Ασία, Αφρική, Ωκεανίδα, κατέστρεψαν με μεγαλύτερη αγριότητα τους πολιτισμούς, λεηλάτησαν πλούτο. Εκμεταλλεύτηκαν πληθυσμούς οικονομικά, αλλά το κύριο χαρακτηριστικό ήταν η γεωπολιτική κατάληψη χώρων.Στον 21ο αιώνα, όλα δείχνουν ότι η γεωπολιτική θα συμπληρωθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί και να αντικατασταθεί, από την γεωοικονομία. Την τελευταία την χαρακτηρίζει η κατάληψη με οικονομική ισχύ και μέσα εκείνων των χώρων που με μια έννοια τους το επιτρέπουν. Έχει κατά κανόνα λιγότερο κόστος. Δεν χρειάζεται να κάνει χρήση βίας ο φορέας της γεωοικονομικής. Το αναθέτει στις συνεργαζόμενες δυνάμεις, τουτέστιν στην Ελλάδα, στο Ελληνικό Κόμμα του Μνημονίου.Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι μια χώρα ως η Ελλάδα, αν και τυπικά είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ, στην πραγματικότητα ανήκει, πλέον, στην «κάτω κατηγορία» ενός ευρωπαϊκού συστήματος στην κορυφή του οποίου βρίσκεται το Βερολίνο. Το γεγονός αυτό δεν είναι πρωτοφανές στην ιστορία. Είναι, όμως, πρωτοφανές στην νεώτερη ιστορία της Ευρώπης. Σύμφωνα με τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΟΚ/ΕΕ, όλα τα κράτη μέλη είναι εξ’ ορισμού ίσα με τις άλλα, ανεξάρτητα εδαφικού μεγέθους, πληθυσμού, ισχύος, στρατιωτικής και οικονομικής.Τα δύο τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα περιγράφουν οι συνθήκες και όσοι πίστεψαν στο «ευρωπαϊκό όνειρο». Οι συνθήκες έχουν παραβιαστεί στην ΕΕ, όπως πράττουν ορισμένοι με το Σύνταγμα στην Ελλάδα. Δεν ισχύει, πλέον, η κρατική ισότητα. Εχει αντικατασταθεί από το ποιος διαθέτει πόσο οικονομική ισχύ. Αν κάποιος έχει περισσότερα «Α» στην αξιολόγησή του, ισχυρότερη βιομηχανία και διοίκηση καθώς και μεγαλύτερα πλεονάσματα θεωρείται άξιος περισσοτέρων δικαιωμάτων. Η κατάργηση της ισότητας εντός της ΕΕ συνεπάγεται, όπως δείχνει η πρόσφατη εμπειρία μας, ευνουχισμό της κυριαρχίας κρατών λιγότερο ισχυρών και περιορισμό της δημοκρατίας στο εσωτερικό τους. Σημαίνει, δηλαδή, ιεράρχηση εντός της ΕΕ, καθώς και διαμόρφωση σχέσης εξάρτησης, όπου η Γερμανία είναι ο επιβλέπων και η Ελλάδα η επιβλεπόμενη.Στη βάση της ιεράρχησης των κρατών-μελών της ΕΕ, κάτι που δεν προβλέπουν οι συνθήκες, βρίσκεται η γεωοικονομική. Η οικονομική ισχύς σε βάρος της προβλεπόμενης πολιτικής και νομικής ισότητας. Το σπάσιμο του ενιαίου χώρου δικαίου σε χώρους διαφορετικής ισχύος ανάλογα με τους στατιστικούς δείκτες που διαθέτει ένα κράτος. Το σπάσιμο αυτό σημαίνει ότι δεν αντικρίζονται, πλέον δύο ισότιμα κυρίαρχα κράτη. Αλλά το πρώτο, Γερμανία, προσθέτει στην κυριαρχία του την εξάρτηση τρίτης χώρας, όπως είναι η Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι α) υπάρχουν περιοχές πολιτικής που οι αποφάσεις τους δεν αντιστοιχούν στη θέληση των πολιτών της Ελλάδας, αλλά σε εκείνη των κυρίαρχων σε χώρες όπως είναι η Γερμανία. Κατά προέκταση β) οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από τους πολίτες που τους αφορούν και καλούνται να υποστούν τις συνέπειες.Η οικονομική κρίση εξελίσσεται σε μια υποταγή της Ελλάδας στην γεωοικονομική αυτοκρατορία μιας Γερμανίας που δείχνει ανίκανη να παίξει ακόμα και αυτό τον ρόλο, όσο και αν το εύχεται ο νέος ραγιαδισμός εντός της χώρας μας.

Δεν εξαιρούνται από την έκτακτη εισφορά άνεργοι με μία ημέρα εργασίας μέσα στο 2011!!!


Άνεργοι με μόνο ένα μεροκάματο μέσα στο 2011 καλούνται να καταβάλουν την έκακτη εισφορά και μάλιστα με την προσαύξηση του 1% ανά μήνα.Όπως αναφέρει η εφημερίδα Ελευθεροτυπία, μπροστά σε αυτή την αρνητική εξέλιξη θα βρεθούν άμεσα οι άνεργοι που είχαν υποβάλει αίτηση εξαίρεσης από την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, καθώς ο νόμος δεν τους αναγνωρίζει ως ανέργους αν πριν από την ένταξή τους στον ΟΑΕΔ είχαν έστω και ελάχιστο εισόδημα.Τα σχετικά απαντητικά σημειώματα με την απόρριψη της αίτησής τους για εξαίρεση από την εισφορά θα φτάσουν σωρηδόν στο προσεχές διάστημα κρύβοντας και την προσαύξηση που θα τους καταλογιστεί από τον Αύγουστο.Η ερμηνευτική εγκύκλιος, που εκδόθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, μπορεί να ήταν σαφής, αλλά οι άνεργοι αρχίζουν τώρα να διαπιστώνουν το σκληρό πρόσωπο του νόμου, καθώς:
1. Για να εξαιρεθούν από την έκτακτη εισφορά πρέπει μέσα στο 2011 να μην είχαν πραγματικά εισοδήματα από άλλη πηγή έστω και μικρού ποσού. Συνεπώς, αν κάποιος εργάστηκε μέσα στο έτος δεν μπορεί να εξαιρεθεί από την εισφορά.
2. Το γεγονός γίνεται ακόμα δυσμενέστερο, αφού για το ποσό της εισφοράς λογίζεται και προσαύξηση 1% ανά μήνα για το διάστημα που μεσολαβεί από την υποβολή της αίτησης εξαίρεσης μέχρι την έκδοση της αρνητικής απάντησης. Ως εκ τούτου, ο φορολογούμενος θα κληθεί να πληρώσει εισφορά με καπέλο.Η εξαίρεση αφορά μόνο τους εγγεγραμμένους στο μητρώο των μακροχρόνια ανέργων του ΟΑΕΔ ή όσους λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τον συγκεκριμένο οργανισμό και όχι από άλλα Ταμεία.