Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Εργαζόμενοι στη Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη,βρήκαν και επέστρεψαν το μισθό Γιαννιώτισσας εκπαιδευτικού!


Mπορεί οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι περισσότεροι πολίτες λόγω της κρίσης να είναι μεγάλες, όμως η εντιμότητα παραμένει ένα βασικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που καθημερινά παλεύουν να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.Τρανή απόδειξη των παραπάνω η προσωπική μαρτυρία που καταθέτει η Γιαννιώτισσα εκπαιδευτικός κ. Μαρία Σακκή. Η ίδια είχε την ατυχία πρόσφατα να της πέσουν από την τσέπη του παντελονιού της 400 ευρώ –περίπου το μισό του μηνιαίου μισθού της- χρήματα που θεώρησε οριστικά χαμένα!Ωστόσο, το ποσό βρήκαν εργαζόμενες της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης, οι οποίες τα παρέδωσαν στην Αστυνομία και την ενημέρωσαν όταν επισκέφθηκε ξανά την Βιβλιοθήκη! Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι οι δύο νεαρές εργαζόμενες που βρήκαν και επέστρεψαν τα 400 ευρώ στην κάτοχό τους εργάζονται στη Ζωσιμαία με πρόγραμμα Stage. Γεγονός που σημαίνει ότι το εν λόγω ποσό είναι λίγο μικρότερο από τον δικό τους μηνιαίο μισθό!Η κ. Σακκή, εντυπωσιασμένη από την ακεραιότητα και το ήθος των δύο νεαρών κοριτσιών, οι οποίες, σημειωτέον, ζήτησαν να μην δημοσιοποιηθεί αποκλειστικά το όνομά τους, αλλά να γίνει αναφορά γενικά στους εργαζόμενους της Βιβλιοθήκης, απέστειλε ευχαριστήριο,ως ένα μικρό δείγμα της ευγνωμοσύνης και της εκτίμησής της απέναντι στο προσωπικό της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης.

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

Σε χειμωνιάτικο τοπίο γιορτάστηκαν στην Άρτα τα Κούλουμα


Με τσουχτερό κρύο, βροχές και χιονόπτωση η οποία εκδηλώθηκε πρόσκαιρα ακόμα και μέσα στην πόλη της Άρτας οι Αρτινοί γιόρτασαν τα καθιερωμένα Κούλουμα. Εντούτοις οι άσχημες καιρικές συνθήκες δεν πτόησαν τους Αρτινούς οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο έθιμο. Στην πόλη της Άρτας τα Κούλουμα γιορτάστηκαν στο χώρο του εκθεσιακού κέντρου. Πολλοί ήταν οι επισκέπτες, κάθε ηλικίας, οι οποίοι έδωσαν το «παρών», δοκίμασαν τα νηστίσιμα σαρακοστιανά εδέσματα και το κρασί που διένειμε ο Δήμος Αρταίων και διασκέδασαν με την ζωντανή παραδοσιακή ορχήστρα. Ο αέρας ευνόησε το παραδοσιακό πέταγμα του χαρταετού στο οποίο πολλοί δοκίμασαν τις ικανότητές τους. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην καθαριότητα του χώρου του εκθεσιακού τον οποίο επισκέφθηκε το πρωί και ο Δήμαρχος Αρταίων Γιάννης Παπαλέξης με τους αντιδημάρχους και τον πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Αρταίων. Ο κ. Παπαλέξης αντάλλαξε εγκάρδιες ευχές με τους δημότες για τη Σαρακοστή ενώ στη συνέχεια επισκέφθηκε και όλες τις δημοτικές κοινότητες του διευρυμένου Δήμου όπου έγιναν αντίστοιχες εκδηλώσεις την Κ. Δευτέρα. "Ο Αρτινός λαός παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, παρά τις δυσκολίες τις οικονομικές αντιστέκεται και γιορτάζει τα Κούλουμα σε ένα χώρο οργανωμένο, καθαρό. Όπως και εδώ, σε όλο το διευρυμένο Δήμο, στη Βλαχέρνα, στη Φιλοθέη, στο Ξηροβούνι, στον Αμβρακικό σήμερα όλοι οι Αρτινοί πολίτες και όλη η Ελλάδα βέβαια γιορτάζουν τα Κούλουμα" είπε ο κ. Παπαλέξης δίνοντας τις ευχές του για "χρόνια πολλά και Καλή Σαρακοστή" σε όλους.

Συλλήψεις παράνομων μεταναστών και αλλοδαπών διακινητών στην Ηγουμενίτσα


Συνελήφθησαν, σήμερα,στο λιμάνι εξωτερικού της Ηγουμενίτσας, κατά τη διάρκεια ελέγχων από προσωπικό της Λιμενικής Αρχής, 44χρονος αλλοδαπός οδηγός Ι.Χ.Ε. οχήματος καθώς και ο 39χρονος αλλοδαπός συνοδηγός του, διότι μετέφεραν ως επιβάτες δύο (02) αλλοδαπούς, οι οποίοι κατείχαν ταξιδιωτικά έγγραφα που ανήκαν σε άλλα πρόσωπα, με σκοπό την παράνομη έξοδό τους από τη χώρα και οι οποίοι επίσης συνελήφθησαν.Προανάκριση, κατά την αυτόφωρη διαδικασία, διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ηγουμενίτσας, ενώ το όχημα κατασχέθηκε.

O Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΝΙΚΗΤΗΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΝΤΕΡΜΠΥ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΣΙ


Ακατάλληλος για καρδιακούς ήταν ο αγώνας που διεξήχθη το Σάββατο στο Κλειστό Γυμναστήριο της Λιμνοπούλας μεταξύ των ομάδων του Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΕΝΑ και του ΑΓΣΙ για τη 2η φάση του πρωταθλήματος ΠΑΙΔΩΝ της ομοσπονδίας.Από την αρχή του παιχνιδιού οι εναλλαγές στο σκορ ήταν αλλεπάλληλες, κάτι που διήρκησε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, με αποτέλεσμα τα 40 λεπτά της κανονικής διάρκειας να μην είναι αρκετά για να προκύψει ο νικητής και το σκορ στο τέλος της κανονικής διάρκειας να είναι 46-46, με τον Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΕΝΑ να αστοχεί δύο φορές στην τελευταία επίθεση για να κερδίσει τον αγώνα.Η παράταση τελικά ήταν αυτή που έμελε να κρίνει τον νικητή, με τον Π.Α.Σ αυτή τη φορά να εκμεταλλεύεται την τελευταία επίθεση και με τον play maker της ομάδας Αθανασίου που επανήλθε μετά από πολύμηνη απουσία να παίρνει τη νίκη ευστοχώντας στο κρίσιμο σουτ 5 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη.Πρόκειται για την 3η φετινή επικράτηση της ομάδας του Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΕΝΑ σε ισάριθμους αγώνες με αντίπαλο την ομάδα του ΑΓΣΙ και την εγκατάσταση πλέον της ομάδας του Π.Α.Σ. για τα καλά στην προνομιούχο 1η θέση του ομίλου που οδηγεί σε πλεονέκτημα έδρας στην φάση του final8.Η νέα αυτή επιτυχία της ομάδας πανηγυρίστηκε ανάλογα από τους παίχτες, τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής του μπασκετικού Π.Α.Σ. και από τον προπονητή της ομάδας κ. Δημήτρη Αναστασίου, με τον τελευταίο σε δηλώσεις του πάντως να τονίζει ότι επρόκειτο περισσότερο για μια νίκη γοήτρου και ψυχολογικής τόνωσης και να επισημαίνει την ανάγκη για διαρκή προσήλωση των παιχτών του στους στόχους που έχουνε θέσει.Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι τον αγώνα παρακολούθησε πλήθος κόσμου, στις κερκίδες του κλειστού γυμναστηρίου, κάτι το οποίο σίγουρα χαροποιεί όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με το άθλημα του μπάσκετ στην πόλη.Επόμενη αναμέτρηση για την ομάδα ΠΑΙΔΩΝ του Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΙΝΑ την επόμενη Κυριακή στην κοντινή Παραμυθιά.Άριστη η διαιτησία των κ. Ντίσιου και Ζιώγα.
Τα δεκάλεπτα: 10-11 , 22 – 23 ημ. , 35- 35 , 46 – 46 (κανονικός αγώνας) , 54 – 52.
ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ(Δημ. Αναστασίου) : Αθανασίου 4, Ποσποτίκης 2, Δημητριάδης 3, Γεωργίτσης 12 (1) , Μαρούγκας 9, Καρκαντέλος Β. 19, Τάτσης 5, Γκόγκος.
ΑΓΣΙ (Παν. Κουβάτσης): Τζάνης 6, Καραμπινης Σ. 6 (1), Βαρδάκης , Φίτσας , Τσοτσόλης, Τσακανίκας 13 (1), Θειακός 2 , Καραμπίνης Κ. , Μπουρδούκης 1, Μάντζιος 24.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1. Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΕΝΑ 7-1 15

2. ΑΓΣΙ 6-2 14

3. ΦΑΙΑΚΑΣ 5-3 13

4. ΑΤΛΑΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ 5-2 12

5. ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΟΣ 2-6 10

6. ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ 2-6 10

7. ΚΑΝΑΛΑΚΙ 0-7 7

Προκρίνονται οι πρώτες 4 ομάδες για το Final-8 του πρωταθλήματος.

Αγώνες σκι αντοχής στο Μέτσοβο


Την Κυριακή 6 Μαρτίου 2011 πραγματοποιήθηκε στο χιονοδρομικό κέντρο Μετσόβου τοπικός αγώνας σκι αντοχής για τις κατηγορίες παίδων - κορασίδων και τα τμήματα υποδομής (προαγωνιστικές ηλικίες). Ο αγώνας αποτελούσε και κριτήριο επιλογής για το αθλητές που θα εκπροσωπήσουν τον ΕΟΣ Μετσόβου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Π-Κ την επόμενη εβδομάδα στα Πηγάδια της Νάουσας. Μετά τις απονομές του αγώνα έγινε και η κοπή πίτας για το 2011 και μοιράστηκαν δώρα σε όλους τους αθλητές. Για την ιστορία νικητές των αγωνισμάτων ήταν:
Παίδες
1. Πανάγιος Μιχάλης
2. Παπάσης Γεώργιος
3. Ξάνθης Νικόλαος
Πανπαίδες
1. Τσουρέκας Νικόλαος
2. Κιούρας Αθανάσιος
3. Σταυράκης Βασίλειος
Προαγωνιστική αρρένων
1. Παπάσης Παναγιώτης
2. Σιούτας Κων/νος
3. Μητράι Δημήτριος
Προαγωνιστική θηλέων
1. Χήτα Αθανασία
2. Χήτα Λαμπρινή
3. Ναζίρη Κων/να

¨ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ¨


Το πρώτο ιστορικό βιβλίο για τους Φιλιάτες της Θεσπρωτίας συνέγραψε και κυκλοφόρησε ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας «τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ κ. Γιώργος Κώτσης.Το βιβλίο φέρνει τον τίτλο ¨Κάτι για το Φιλιάτι¨, είναι 280 σελίδων διαστάσεων 24Χ17, με πολύ ωραίο πλαστικοποιημένο εξώφυλλο στο οποίο απεικονίζετε άποψη των Φιλιατών του 1856, έργο- υδατογραφία του Lear.Στις σελίδες του βιβλίου υπάρχουν καταγεγραμμένα πολλά γνωστά, αλλά και άγνωστα και πρωτοδημοσίευτα ιστορικά στοιχεία, για την πόλη και την περιοχή των Φιλιατών τα οποία συντελούν στο να αποτελεί αυτό μια μοναδική πηγή χρήσιμη για τον κάθε Φιλιαταίο, φιλίστορα και μη. Οι πάνω από 250 σπάνιες φωτογραφίες που εμπεριέχει, έντεχνα επιλεγμένες συμπληρώνουν τα εξιστορούμενα.Επίσης, το βιβλίο συμπεριλαμβάνει μέρος από τις ¨Φιλιατιώτικες αναμνήσεις¨ του Παύλου Μαντέλου (Πολ), που δημοσιεύονται στην εφημερίδα ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨, οι οποίες διανθίζουν πετυχημένα το όλο έργο, με την Φιλιατιώτικη καθημερινότητα παλαιότερων χρόνων.

Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας


Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, καλεί σε Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση όλους τους αντιπροσώπους των Σωματείων - μελών της, την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011 και ώρα 9π.μ,στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών (Κλεισθένους 15, 7ος όροφος, Αθήνα).
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ
1.Έκθεση πεπραγμένων του Δ.Σ.
2. Οικονομικός απολογισμός
3. Έκθεση Ελεγκτικής Επιτροπής
4. Έγκριση πεπραγμένων
Στη Γ.Σ. συμμετέχουν τα ταμειακά εντάξει μέλη με τους νόμιμους αντιπροσώπους. Παρακαλούνται τα διοικητικά συμβούλια να τακτοποιήσουν εγκαίρως τις εκκρεμότητές τους - άρθρο 11, παρ. 3,4,5 - και να ενημερώσουν τους αντιπροσώπους τους να πάρουν μέρος στη συνέλευση.

Μήνυμα Κ. Παπούλια για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας


Τη σημασία της μετουσίωσης των κανόνων πλήρους ισοπολιτείας σε πράξεις, υπογραμμίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Παπούλιας, σε μήνυμά του με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.«Ο αγώνας της γυναίκας για μια ισότιμη θέση στην κοινωνία είναι διαρκής και δεν είναι λίγες οι φορές που πραγματώνεται κάτω από συνθήκες εξαιρετικά αντίξοες», σημειώνει ο κ. Παπούλιας, διαπιστώνοντας ότι παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε επίπεδο ενημέρωσης, θεσμών και συλλογικής κινητοποίησης, οι γυναίκες εξακολουθούν να πέφτουν θύματα πρωτοφανούς βίας, αδικίας και εκμετάλλευσης.

Κρίση χωρίς έξοδο: ποιος φταίει;

Του Νίκου Κοτζιά

Διαβάζω και θαυμάζω το θράσος των δυνάμεων που θέλουν όχι ένα, όχι δύο, όχι τρία, αλλά άπειρα μνημόνια! Συστηματικά κατηγορούν όποιον αντιστέκεται στα σχέδιά τους ως υπονομευτή της χώρας. Θέλουν αν μπορούσαν να απαγορεύσουν κάθε κριτική και αντίσταση στα μέτρα που προωθούν μέσω της τρόικας.

Για την αποτυχία μιας πολιτικής φταίνε εκείνοι που δεν την ήθελαν!
Γιατί αυτές οι ακρότητες από ορισμένους οπαδούς του μνημονίου; Διότι πολύ απλά ο μονόδρομος που επιβάλλανε απέτυχε. Και τώρα αναζητούν επιχειρήματα προκειμένου να στηρίξουν την άποψη ότι η αποτυχία του μνημονίου δεν ήταν προγραμματισμένη εξαρχής, όπως είχα γράψει από την πρώτη ημέρα από αυτή εδώ την φιλόξενη στήλη της Αξίας, αλλά ότι φταίμε όλοι εμείς που δεν τους συνδράμαμε στα σχέδιά τους. Υποστηρίζουν, δηλαδή, ότι ακόμα και για την αποτυχία της δικής τους πολιτικής δεν ευθύνονται οι ίδιοι και οι επιλογές τους, αλλά οι αντίπαλοί της. Μονά ζυγά δικά τους! Ω! τι βάθος ανάλυσης!Η μέθοδος δεν είναι καινούργια. Χρησιμοποιείται προκειμένου να υποστηριχτεί η θέση ότι για την βαθύτατη κρίση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας δεν ευθύνονται εκείνοι που ήταν τα αφεντικά και την κυβερνούν. Ότι την ευθύνη δεν την έχει το «σύστημα» που κυριαρχεί στη χώρα, αλλά οι κυριαρχούμενοι. Ότι για την κρίση δεν έφταιγαν οι κρατικοδίαιτοι και εκείνοι που λεηλατούν ακόμα και τις επιχειρήσεις τους, αλλά αποκλειστικά οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι υπερβολικές συντάξεις. Καρτέλ, μονοπώλια, διαπλοκή, ισχυρά συμφέροντα, τοκογλύφοι αντιμετωπίζονται ως «αθώες παρθένες». Για αυτό δεν υπήρξαν συνέπειες για αυτούς όλους, κάποια μέτρα σε βάρος τους. Πρόκειται για θεμελιακή αδικία που κινητοποίησε κόσμο, αντιστάσεις, κριτικές.Οι φιλομνημονιακές δυνάμεις δεν σταμάτησαν ούτε μια στιγμή να ισχυρίζονται ότι τα σχέδιά τους. χρήσιμα ασφαλώς για τις ίδιες, θα ωφελούσαν, ταυτόχρονα, τάχα, όλη την ελληνική κοινωνία. Ακόμα και αν σε μια πρώτη ματιά, έλεγαν, μειωθεί η αξία της περιουσίας και το εισόδημα των φτωχομεσαίων, τα μέτρα που πρόβαλαν και επέβαλαν, θα έσωζαν την Ελλάδα από την κρίση. Θα την έβγαζαν ήδη το 2011 στις διεθνείς αγορές και στον δρόμο της ανάπτυξης. Επί εβδομάδες και μήνες αποδεικνύαμε ότι αν δεν ψεύδονται, τουλάχιστον λαθεύουν αφού «οι αριθμοί δεν βγαίνουν». Ότι θα υπάρξει ένα πρωτοφανές στην παγκόσμια οικονομική ιστορία μείγμα ύφεσης και πληθωρισμού. Ότι θα αυξανόταν η ανεργία. Και, όμως, αναλυτές φωστήρες και δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι των συμφερόντων και της κυβέρνησης μας βομβάρδισαν με σχήματα, αριθμούς, βεβαιώσεις και στερεότυπα ότι όλα θα πάνε καλά. Ότι άξιζε να γίνουν θυσίες διότι θα πιαναν τόπο.Σήμερα επανέρχονται με το ίδιο αθώο ύφος. Πάλι αγανακτισμένοι. Όχι με τις επιλογές και τα καμώματά τους. Όχι! Όπως πριν ένα χρόνο για την κρίση του συστήματος δεν έφταιγαν οι φορείς του, αλλά οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, έτσι και σήμερα για την αποτυχία εξόδου από την κρίση δεν φταίνε αυτή που έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, αλλά εμείς που διαμαρτυρόμαστε. Που δεν τους αφήσαμε να μας σφάξουν αργά και θανητοφόρα. Φταίμε που ενώ μας είπαν να το παίξουμε άφωνα πρόβατα δεν δεχθήκαμε αυτό τον όρο.Στην Ελλάδα ζούμε το εκπληκτικό φαινόμενο οι κυρίαρχοι κύκλοι, τα φερέφωνά και οι ναυαρχίδες τους, να προβάλλουν το επιχείρημα ότι δεν φταίνε σε τίποτα αυτοί που κυβερνούν. Ότι για το μόνο που ευθύνονται οι μεγαλόσχημοι και κυρίαρχοι είναι που ανέχονται ακόμα να γίνονται απεργίες. Που δεν εφαρμόζουν ακόμα πλήρως τον εργασιακό μεσαίωνα. Ότι τις ευθύνες για την κρίση και τα σημερινά αδιέξοδα δεν τις έχουν οι οικονομικές και κοινωνικές ελίτ, αλλά η κοινωνία εν γένει, πριν από όλα οι εργαζόμενοι. Οι αναιδείς φοιτητές. Οι ανυπάκουοι εργαζόμενοι. Οι κάτοικοι που αντιστέκονται. Αιδώς Αργείοι! Αιδώς!
Στην πραγματικότητα φταίνε οι κάθε είδους εξουσιαστές και τα φετίχ της αγοράς
Η Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλη κρίση διότι η συνεχώς αυξανόμενη ανισότητα πλούτου, εισοδήματος και τρόπου ζωής προκαλεί ηθικά. Απαξιώνει την ατομική και συλλογική προσπάθεια των μη εχόντων και μη κατέχοντων. Η Πατρίδα βρίσκεται σε κρίση διότι εδώ έχει στηθεί ένας αεριτζίδικος καπιταλισμός των ανθρώπων της αρπαχτής, της λαμογιάς και των σκανδάλων που ποτέ δεν τιμωρούνται. Διότι μας κυβερνάνε τύποι που δεν έχουν κουράγιο να αντισταθούν. Που δέχονται να καταργείται καθημερινά από 2-3 πρόσωπα στην κυβέρνηση η δημοκρατία, οι κανόνες του κοινοβουλευτισμού. Διότι αρνούνται την συλλογικότητα και φοβούνται να βάλουν τον λαό στο παιχνίδι. Τρέμουν να ανοιχτούν στον κόσμο. Αντί να τον θεωρούν διαπραγματευτική δύναμη τον θεωρούν παράγοντα που αποσταθεροποιεί τις διάφορες «μνημονιακές σταθεροποιήσεις». Σε αντίθεση με την Ισλανδία, στην Ελλάδα οι κυρίαρχες ομάδες δεν θέλουν την συμμετοχή του λαού και δεν τους αρέσει οποιαδήποτε σκέψη για άμεση δημοκρατία. Όμως, η Ισλανδία μας δίδαξε ότι χάρη στο δημοψήφισμα που διεξήχθει και της απόρριψης της συμφωνίας που είχε κάνει η κυβέρνηση αυτής της χώρας με τους δανειστές της, ιδιαίτερα με Βρετανούς και Ολλανδούς, μπόρεσε να έρθει σε μια καλύτερη συμφωνία από ότι η Ελλάδα. Διότι στην Ισλανδία ακριβώς στην στιγμή της κρίσης η επίκληση του λαϊκού θυμού και των απαιτήσεων της κοινωνίας θεωρήθηκε ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί και όχι σημείο ντροπής.Η χώρα βρίσκεται σε δύσκολη καμπή, διότι η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε τις πρώτες συμφωνίες και μνημόνια. Αντίθετα υιοθέτησε ως να μην ήταν εκλεγμένη κυβέρνηση των Ελλήνων, αλλά τοποπαρατηρητής των ξένων τοκογλύφων πάνω στην πλάτη του λαού. Για αυτό, όταν στις αρχές του 2010 εξηγούσα ότι θα είναι καταστροφικό για τη χώρα το χρονοδιάγραμμα μείωσης των ελλειμμάτων, ότι τα επιτόκια με τα οποία πήγαν να δανειστούν ήταν υψηλά και ότι θα έπρεπε να κάνουν σαφές στην άλλη μεριά ότι τυχόν καταστροφή μας θα σήμαινε και δική τους καταστροφή, εκείνοι το έπαιζαν μουγκά καλόβολα παιδιά προς τους ξένους. Δεν αναζητούσαν την προστασία της χώρας, αλλά την προστασία των δανειστών της. Οι απαιτήσεις και δεσμεύσεις των τοκογλύφων ήταν η αγία βίβλος τους.Έγιναν, όπως είχα προβλέψει οι λογιστές των ευρωπαίων τραπεζιτών. Ανήγαγαν τις απαιτήσεις της Γερμανίας, μάλιστα της συντηρητικής Γερμανίας σε υποχρέωσή τους. Δεν ανέλυσαν ούτε μια στιγμή το τι ήθελαν οι ισχυροί της Ευρώπης. Το ποια ήταν τα μέτωπα και οι εν δυνάμεις συμμαχίες. Για αυτό παραδόθηκαν αμαχητί. Με τα χέρια κάτω έναντι στους ισχυρούς, με την απαίτηση να τους παραδοθούμε άνευ αντίστασης. Το ίδιο εξακολουθούν να κάνουν και σήμερα. Δεν προωθούν συμμαχίες αντίστασης, αλλά προτρέχουν να συμφωνήσουν με τα σχέδια της γερμανικής συντήρησης.Απασχολούμενοι με τη λογιστική, απαίτησαν να νιώσουμε τύψεις για τις κουμάρες που προκαλέσαμε στους «δυτικούς μας φίλους». Μας κάλεσαν να τους αντιγράφουμε: όπως εκείνοι απολογούνταν στον διεθνή παράγοντα, έτσι και εμείς να απολογηθούμε σε αυτούς. Το ζητάν χωρίς ντροπή. Χωρίς συναίσθηση. Ασχολούμενοι με την λογιστική, δεν βρήκαν χρόνο να εκπονήσουν, όπως προτείνω από το 2009, ένα σχέδιο παραγωγικής ανασύνταξης της χώρας στη βάση όσων ήδη διαθέτουμε. Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης και εμπλουτισμού της αγροτικής μας παραγωγής. Της αξιοποίησης του ορυκτού –μεταλλευτικού πλούτου της χώρας. Δεν έχουν ούτε σήμερα ένα σχέδιο για την αξιοποίηση της κρίσης στον αραβικό κόσμο για να ισχυροποιηθεί γεωπολιτικά η χώρα, αλλά και για να προσελκύσουν τον τουρισμό της περιοχής στη χώρα. Απασχολούμενοι με την λογιστική δεν είδαν την ανάγκη να συγκροτηθούν προγράμματα παραγωγικής ειδίκευσης των νέων περιφερειών. Επιπλέον δε, με τα διάφορα κουρέματα που έκαναν υποβάθμισαν την ανώτατη και ανώτερη εκπαίδευση στη χώρα, καθώς και την έρευνα. Κουτσούρεψαν, δηλαδή, τις μελλοντικές προοπτικές της χώρας.Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν «βγαίνει» το μνημόνιο, αλλά ότι δεν βγαίνει η χώρα με αυτές τις πολιτικές. Όχι διότι υπάρχει αντίσταση σε αυτές, αλλά διότι η δομή, το περιεχόμενο και οι στόχοι τους είναι ένα πρόγραμμα αποτυχίας και το γνωρίζουν όλοι. Απλά κάποιοι σιωπούν διότι για αυτούς η αποτυχία είναι χρυσός, όπως είναι και η σιωπή.

Η δικαστική απόφαση της χρονιάς:

Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας με την απόφασή του «BvR 1741/09» αποφάνθηκε ότι στις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης δημόσιας περιουσίας και την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων των μισθωτών που απασχολούνται σε αυτή παραβιάζετε ευθέως το Γερμανικό Σύνταγμα. Και αυτό διότι το δημόσιο / κράτος εμφανίζεται αφενός ως εργοδότης και αφετέρου ως νομοθέτης. Ότι είναι παράνομο να αποκτά πλεονεκτήματα ως εργοδότης μόνο και μόνο επειδή κατέχει το μονοπώλιο της νομοθεσίας. Ότι τοιουτοτρόπως κάνει κατάχρηση δημόσιων εξουσιών σε βάρος δημοσίων υπαλλήλων και συμβασιούχων του δημοσίου. Αυτά για όσους τους έπιασε η αγάπη για το Γερμανικό Σύνταγμα…

Η εικόνα της Ελλάδας του '50 μέσα από μια βιβλιοκρισία του Δημήτρη Χατζή


Ο Γιώργος Βραζιτούλης συνεχίζει μέσα από τις στήλες του «Ηπειρωτικού Αγώνα» το αφιέρωμά του στον Δημήτρη Χατζή και τις ημέρες του συγγραφέα στο Ανατολικό Βερολίνο. Αυτή τη φορά με αφορμή μία βιβλιοκρισία του για ένα υπό έκδοση βιβλίο για την Ελλάδα μαθαίνουμε την άποψη του Χατζή για την Ελλάδα της δεκαετίες του ’50.Στις αρχές του καλοκαιριού του 1958 ανατέθηκε στον Δημήτρη Χατζή, ο οποίος εργαζόταν ήδη πάνω από ένα χρόνο ως επιστημονικός συνεργάτης στο ινστιτούτο ελληνορωμαϊκών σπουδών της Ακαδημίας Επιστημών στοΑνατολικό Βερολίνο, η σύνταξη μιας γνωμάτευσης για ένα υπό έκδοση βιβλίο, με θέμα την Ελλάδα. Ο τίτλος του βιβλίου ήταν «Η Ελλάς δίχως θεούς» (HellasohneGötter) με συγγραφείς τους Καρλ Γκας (KarlGass) και Πέτερ Κλεμ (PeterKlemm). Ο Καρλ Γκας υπήρξε το διάστημα εκείνο καλλιτεχνικός διευθυντής του τμήματος εκλαϊκευμένων επιστημονικών παραγωγών της γνωστής κινηματογραφικής εταιρείας της χώρας DEFA, ενώ ο Πέτερ Κλεμ, συγγραφέας και συνεργάτης σε διάφορες ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές. Το βιβλίο προγραμματίζονταν να εκδοθεί από τον ανατολικογερμανικό εκδοτικό οίκο NeuesLeben και είχε ως θέμα ένα ταξίδι, που είχαν κάνει οι συγγραφείς του πριν δυο περίπου χρόνια στην Ελλάδα, με σκοπό τη δημιουργία μερικών ενημερωτικών ντοκιμαντέρ για την ιστορική αλλά και τη σύγχρονη Ελλάδα.Το βιβλίο, στη μορφή που τελικά δημοσιεύτηκε και η οποία μάλλον δεν πρέπει να διαφέρει πολύ από εκείνη που αξιολόγησε ο Χατζής, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν από τη μια αρχαιότητες και μνημεία, που επισκέπτονται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας (με τη σειρά: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Μετέωρα, Ήπειρος, Βόρεια Πελοπόννησος, Ρόδος) καθώς και τηςΚύπρου, ενώ παράλληλα καταδεικνύουν και σχολιάζουν την δυσχερή οικονομική κατάσταση της χώρας και ιδιαίτερα την φτώχια ορισμένων κοινωνικών ομάδων που συναντούν (όπως μαρμαράδες, καπνοπαραγωγούς, υπαλλήλους, σφουγγαράδες κ.ά.). Μαζί με την αφήγηση του ταξιδιού στο βιβλίο είχε προστεθεί στο τέλος, ως παράρτημα, μια ενότητα εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, επιμελημένη από τον γνωστό δημοσιογράφο Θανάση Γεωργίου, με διάφορες πληροφορίες και στοιχεία για την Ελλάδα, ιστορικού, γεωγραφικού, οικονομικού και πολιτικού περιεχομένου.

Οι αντιρρήσεις του Χατζή
Παράλληλα με τον Χατζή κλήθηκαν να γνωμοδοτήσουν για την καταλληλότητα του έργου ένας γερμανός γεωγράφος, μια εκπρόσωπος από το τμήμα εξωτερικής πολιτικής της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος SED και ένας κομματικός εκπρόσωπος των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων στη χώρα (στην περίπτωση αυτή επρόκειτο για τον Μένιο Νικολαΐδη). Σύμφωνα με τα σχετικά ντοκουμέντα του τότε ανατολικογερμανικού Υπουργείου Πολιτισμού, που βρέθηκαν στα επίσημα Γερμανικά Κρατικά Αρχεία, η γνωμοδότηση του Χατζή (συνταγμένη στα γερμανικά, πιθανότατα με τη βοήθεια κάποιου συναδέλφου του στο ινστιτούτο) διαφέρει σημαντικά από εκείνες των άλλων βιβλιοκριτικών. Ο Χατζής, στις επτά σελίδες της γνωμάτευσής του, αντιπαρατίθεται μεν, όπως και οι υπόλοιποι, πολιτικά με το έργο, χρησιμοποιεί όμως μέθοδο και κριτήρια και διατυπώνει με αυστηρότητα και σαφήνεια την επί μέρους κριτική του. Δεν επαναπαύεται στη διατύπωση απλών διορθώσεων μόνον, διαφόρων λαθών ή ελαττωμάτων του περιεχομένου, κυρίως ιστορικού, γεωγραφικού ή γλωσσικού χαρακτήρα. Οι παρατηρήσεις του αφορούν τόσο τη δομή της αφήγησης και την ισορροπία των θεμάτων και ενοτήτων της, όσο και τον τρόπο προσέγγισης και ανάλυσης του αντικείμενου και την ουσία του αποτελέσματος, δηλαδή της εικόνας της Ελλάδας, που πρόκειται να μεταφερθεί στον αναγνώστη.

Για τη μέθοδο
Ξεκινώντας με τον σχολιασμό της ακολουθούμενης μεθόδου στην αφήγηση, ο Χατζής κάνει αναφορά στη στοχοθέτηση του συγγραφέα του έργου, που είναι«να σχεδιάσει μια αντιπροσωπευτική εικόνα της σημερινής Ελλάδας, της φύσης της, των αρχαιοτήτων της και κυρίως του ελληνικού λαού και των προβλημάτων της χώρας»,για να αποφανθείστη συνέχεια, ότι «ο συγγραφέας δεν ακολουθεί τον σκοπό του με έναν τρόπο, που να μας παρέχει μια σύνθεση, μια περιγραφή ή μια μελέτη για τη σημερινή Ελλάδα, βάσει ενός ορισμένου σχεδίου ή με κάποιο σύστημα. Αυτό που μας δίνει, είναι διάφορες ασύνδετες μεταξύ τους ταξιδιωτικές εντυπώσεις, σε μια μορφή μωσαϊκού. Μεγάλα τμήματα της Ελλάδας απουσιάζουν εντελώς σ' αυτό το μωσαϊκό ταξιδιωτικών εντυπώσεων: η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος (εκτός της διαδρομής Πάτρας-Κορίνθου), η Κρήτη, όλα τα νησιά του Αιγαίου (με εξαίρεση τη Ρόδο), η Κέρκυρα και όλα τα νησιά του Ιονίου. Αυτό αποτελεί ίσως ένα ελάττωμα, αν αναμένουμε από το βιβλίο μια ολοκληρωμένη εικόνα της Ελλάδας και δεν επιθυμούμε να περιοριστούμε μόνον στις εντυπώσεις, που μας προσφέρονται στο βιβλίο. Όμως ακόμη και μεταξύ των ψηφίδων, που σχηματίζουν το μωσαϊκό αυτών των εντυπώσεων, επικρατεί μεγάλη δυσαναλογία. Η έκταση που καταλαμβάνει μερικές φορές η περιγραφή ενός τοπίου, ενός αρχαίου μνημείου ή μιας ομάδας ανθρώπων, δεν καθορίζεται από την αντικειμενική τους σπουδαιότητα αλλά από την υποκειμενική προτίμηση του συγγραφέα και την συγκίνηση που αισθάνθηκε εκείνη τη στιγμή».Σαν παραδείγματα αναφέρει εδώ Χατζής την περιγραφή για τα Μετέωρα, που καταλαμβάνει 13 σελίδες «αν και τα μοναστήρια αυτά βρίσκονται σε πλήρη παρακμή και(…) σαν κατάλοιπο της βυζαντινής εποχής έχουν πολύ μικρότερη σημασία από τα μοναστήρια του Αγίου Όρους ή την ερειπωμένη πόλη του Μυστρά και σαν βυζαντινά μνημεία έχουν πολύ μικρότερη σημασία από τις βυζαντινές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, της Άρτας ή της Αττικής». Σαν άλλο παράδειγμα αναφέρει τη Ρόδο, που της αφιερώθηκαν 24 σελίδες, την οποία θεωρεί μεν ένα πάρα πολύ όμορφο νησί και πολύ ενδιαφέρον για τους τουρίστες αλλά όχι μια αντιπροσωπευτική περιοχή για την Ελλάδα.«Το ίδιο ισχύει -γράφει ο Χατζής στη συνέχεια- και για την περιγραφή της ζωής των διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων στην Ελλάδα: τέσσερις σελίδες καταλαμβάνει η περιγραφή της εργασίας και του τρόπου ζωής των εργατών στα νταμάρια της Πεντέλης. Οι εργάτες αυτοί αποτελούν αριθμητικά ένα εντελώς ασήμαντο κομμάτι της εργατιάς στη χώρα. Πρόκειται για έναν περιορισμένο αριθμό εργατών, ίσως συνολικά 100 έως 200 άτομα. Στους καπνοπαραγωγούς είναι αφιερωμένες σχεδόν δέκα σελίδες. Δίνονται ακριβή στοιχεία για τα εισοδήματα μιας οικογένειας καπνοπαραγωγών και περιγράφεται η καθημερινή τους ζωή. Αυτό είναι σωστό και καλό, επειδή οι καπνοκαλλιεργητές αποτελούν ένα μεγάλο τμήμα του αγροτικού πληθυσμού. Όμως, με την έκταση που παίρνει η περιγραφή γίνεται φανερό, ότι απουσιάζει κάθε αναφορά στο επίσης πλατύ κοινωνικό στρώμα, που απασχολείται στη βιομηχανία επεξεργασίας του καπνού, δηλαδή στην καθαρά προλεταριακή τάξη των καπνεργατών στα εργοστάσια τσιγάρων. Ο καπνός είναι σίγουρα ένα από τα κύρια προϊόντα της Ελλάδας και όπως παρατηρήσαμε παραπάνω, βρίσκουμε σωστή μια εκτεταμένη περιγραφή της ζωής των καπνοπαραγωγών. Την ίδια σημασία για την ζωή της Ελλάδας και τον λαό της έχει όμως και η παραγωγή ελιών και λαδιού, η σταφιδοπαραγωγή καθώς και η παραγωγή εσπεριδοειδών και σ' αυτούς τους κλάδους παραγωγής η Ελλάδα βρίσκεται σε διαρκή αγώνα, όπως και με την καπνοπαραγωγή, με τους αμερικάνους ανταγωνιστές. Πάνω σ' αυτό το θέμα δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο βιβλίο».Γενικεύοντας, διαπιστώνει ο Χατζής στη συνέχεια, πως «ενώ μικρές και κοινωνικά ασήμαντες ομάδες εργατών (οι μαρμαράδες της Πεντέλης, οι υφαντουργοί στη Δράμα, οι δημοτικοί υπάλληλοι και οι σερβιτόροι στη Θεσσαλονίκη περιγράφονται με χαρακτηριστικό τρόπο, δεν εμφανίζεται πουθενά μέσα στο βιβλίο η εργατική τάξη στο σύνολό της και στα αριθμητικά ισχυρά και σημαντικά της στρώματα (όπως οι βιομηχανικοί εργάτες στον Πειραιά, οι οικοδόμοι, οι μεταλλωρύχοι, οι εργάτες και οι εργάτριες στη βιομηχανία της ένδυσης). Ενώ περιγράφεται με χαρακτηριστικό τρόπο η γραφική και δραματική ζωή των σφουγγαράδων από τη Ρόδο, δεν γίνεται καμία αναφορά σε μια άλλη σπουδαιότερη ομάδα εργατών της θάλασσας, δηλαδή στους κατεξοχήν εργάτεςτης θάλασσας, τους ναυτεργάτες».Συνοψίζοντας τις παρατηρήσεις του για τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε στο έργο, ο Χατζής είναι κατηγορηματικός, πως «δεν μπορούμε να περιμένουμε από το βιβλίο μια πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της σημερινής Ελλάδας και της ζωής στην Ελλάδα. Απ' ότι φαίνεται, δεν ήταν αυτό και ο σκοπός του συγγραφέα. Επομένως το έργο θα πρέπει να εξεταστεί από Γερμανούς, ως λογοτεχνικό δημιούργημα και μόνο, και μάλιστα από κάποιους, που δεν θα είναι προδιατεθειμένοι από φιλολογική ή αρχαιολογική σκοπιά για την αξία του και οι οποίοι δεν θα έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα».

Για την εικόνα
Στη συνέχεια ο Χατζής σχολιάζει την εικόνα που αποκομίζει ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο και αναφέρει:«Η εικόνα που μας παρέχει ο συγγραφέας διαμορφώνεται ουσιαστικά από δυο παράγοντες: αφενός από την εξάρτηση της Ελλάδας από το εξωτερικό και αφετέρου από την φτώχια της χώρας. Όσον αφορά τον πρώτο παράγοντα πιστεύω, ότι ο συγγραφέας είδε και τοποθέτησε τα πράγματα σωστά: η Ελλάδα παρουσιάζεται στο έργο σαν μια χώρα υπό την κυριαρχία των Αμερικανών και ταυτόχρονα ως μια στρατηγική βάση τους. Ως προς τον δεύτερο παράγοντα, νομίζω, ο συγγραφέας είδε το πρόβλημα περισσότερο με τα μάτια ενός τουρίστα και λιγότερο από πολιτική σκοπιά. Από όλο το έργο βγαίνει το συμπέρασμα, ότι η Ελλάδα είναι μια πολύ φτωχή χώρα. Αυτό είναι και το κυρίαρχο μοτίβο σε όλες του τις περιγραφές».Στο σημείο αυτό ο Χατζής καταθέτει την ένστασή του και εξηγεί:«Η φτώχια δεν είναι όμως το κύριο χαρακτηριστικό της Ελλάδας. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι περισσότερο η μεγάλη ανισότητα των εισοδημάτων. Ενώ στην πραγματικότητα ο εργαζόμενος λαός της έχει, ίσως, το χαμηλότερο επίπεδο ζωής στην Ευρώπη, υπάρχει παράλληλα στη χώρα αυτή μια αριθμητικά αρκετά μεγάλη πλουτοκρατία, η οποία συγκαταλέγεται στις πλουσιότερες και πιο ασύδοτες της Ευρώπης. Η ελληνική πλουτοκρατία κατέχει σήμερα μια περίοπτη θέση, ακόμη και μέσα στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι ο τρίτος μεγαλύτερος στον κόσμο. Τα ελληνικά δεξαμενόπλοια είναι τα μεγαλύτερα του κόσμου. Το καζίνο του Μόντε Κάρλο ανήκει σε έλληνες πλουτοκράτες. Η ελληνική πλουτοκρατία είναι μέτοχος στις βιομηχανίες του Krupp».Αφού, στη συνέχεια, ο Χατζής αναφερθεί σε ορισμένα σημεία που δικαιολογούν τους ισχυρισμούς του, κλείνει τη γνωμάτευσή του με την διαπίστωση ότι το βιβλίο «προβάλλει αδιάλειπτα την αξιοπερίεργη εικόνα μιας φτωχής χώρας και αποχρωματίζει με τον τρόπο αυτό την πραγματική εικόνα της κοινωνικής ανισότητας που επικρατεί στη χώρα και με την οποία εξάλλου εξηγείται και η σφοδρότητα με την οποία διαδραματίστηκαν οι κοινωνικοί αγώνες τα τελευταία 25 χρόνια».

Η έκδοση

Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε είκοσι χιλιάδες αντίτυπα τον επόμενο χρόνο (1959). Η καλοτυπωμένη έκδοση με σκληρό εξώφυλλο και περίβλημα, περιέχει 174 σελίδες, 88 ασπρόμαυρες και 8 έγχρωμες φωτογραφίες. Πολύ πιθανόν, η κριτική του Χατζή να οδήγησε τελικά στην προσθήκη στο βιβλίο του υπότιτλου «Εντυπώσεις από ένα ταξίδι στην Ελλάδα»(Streiflichtereiner Griechenlandreise), πράγμα που απάλλαξε μάλλον τους συγγραφείς από μια εκτενέστερη επεξεργασία του κειμένου τους. Δεν είναι γνωστό, αν η περίπτωση του βιβλίου αυτού έπαιξε στη συνέχεια κάποιο ρόλο στην απόφαση του Χατζή, να εκδώσει λίγους μήνες αργότερα, σε συνεργασία με τον Θανάση Γεωργίου,ένα μικρό, (62σέλιδο, σε μορφή μπροσούρας και με αρκετές φωτογραφίες) εκλαϊκευμένο τεύχος της ενημερωτικής σειράς LandundLeuteμε θέμα και τίτλο την Ελλάδα, στο οποίο οι δυο συγγραφείς παραθέτουν συνοπτικά μια δική τους εκδοχή για την εικόνα της χώρας.Σημείωση: Όλες οι φωτογραφίες προέρχονται από το βιβλίο «HellasohneGötter»

ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ

Ως «εντελώς αδικαιολόγητη» χαρακτηρίζει την υποβάθμιση από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s το Υπουργείο Οικονμομικών


Ο οίκος αξιολόγησης Moody's Investors Service ανακοίνωσε σήμερα πως υποβαθμίζει κατά τρεις μονάδες την πιστοληπτική ικανότητας της Ελλάδος, από το Ba1 στο Β1, μη αποκλείοντας να προβεί και σε ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμισή της, εξαιτίας των επίμονων οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει η χώρα και τον αμείωτο κίνδυνο χρεωκοπίας της.Ως «εντελώς αδικαιολόγητη» χαρακτηρίζει την υποβάθμιση από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s, με ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγο, το Υπουργείο Οικονομικών.Όπως σημειώνεται, η απόφαση αυτή δεν βασίζεται σε μια αντικειμενική και ισορροπημένη αξιολόγηση των οικονομικών συνθηκών τις οποίες αντιμετωπίζει η Ελλάδα.Επιπρόσθετα, το εύρος της υποβάθμισης και η χρονική στιγμή, που ο συγκεκριμένος οίκος επέλεξε για να την ανακοινώσει, «είναι ακατανόητα και εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά», σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση.Ειδικότερα, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών, «η απόφαση του οίκου αξιολόγησης βασίζεται αποκλειστικά στους εκτιμώμενους κινδύνους του προγράμματος και της διεθνούς κατάστασης. Η πρόοδος που έχει επιτευχθεί απλώς αναφέρεται στην ανακοίνωση αλλά δεν συνυπολογίζεται στην ανάλυση ούτε στις θετικές προοπτικές που αυτή δημιουργεί για την οικονομία.Τα επιχειρήματα που επικαλείται ο οίκος στη σχετική ανακοίνωσή του κατά κανένα τρόπο δεν ανταποκρίνονται στην πρόοδο που έχει σημειωθεί τους τελευταίους μήνες και δεν αιτιολογούνται από καμία από τις εξελίξεις και τις πληροφορίες, που έχουν προστεθεί από τον Ιούνιο του 2010, όταν είχε αποφασιστεί η προηγούμενη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από τον ίδιο οίκο.Η ανακοίνωση προχωρά ένα βήμα παραπέρα, προεξοφλώντας την αποτυχία συγκεκριμένων πολιτικών - ενώ έχει ήδη υλοποιηθεί μεγάλος αριθμός μεταρρυθμίσεων - αλλά και τις ίδιες τις αποφάσεις της ΕΕ, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση για τη Σύνοδο Κορυφής στο τέλος του μήνα και οι οριστικές αποφάσεις δεν έχουν ακόμη ληφθεί.Ειδικότερα, ο οίκος Moody’s επικαλείται ως επιχείρημα ότι το έργο των διαρθρωτικών αλλαγών είναι δύσκολο και ενέχει πολλούς κινδύνους στην υλοποίηση, κάτι το οποίο είναι απολύτως γνωστό από πέρυσι τον Μάιο που υπογράφηκε το πρόγραμμα. Στους εννέα μήνες που έχουν μεσολαβήσει, όχι μόνο έχει αποδειχτεί η αποφασιστικότητα της Ελλάδας να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, αλλά έχουν εφαρμοστεί πρωτοφανείς σε κλίμακα παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις. Η μείωση του ελλείμματος κατά έξι μονάδες του ΑΕΠ και του πρωτογενούς ελλείμματος περισσότερο από επτά μονάδες του ΑΕΠ είναι η πιο μεγάλη απόδειξη ότι, σε σχέση με εννέα μήνες πριν, οι κίνδυνοι, όχι απλώς δεν έχουν αυξηθεί, άλλα αντίθετα, η χώρα έχει μπει σε ένα δρόμο επιθετικής δημοσιονομικής προσαρμογής για να εξαλείψει τους κινδύνους που υπήρχαν.Επιπλέον, η ανακοίνωση επικαλείται καθυστέρηση στην ανάκαμψη των εσόδων, όταν το αποτέλεσμα από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2010 δείχνουν αύξηση των εσόδων σχεδόν 6% σε μία χώρα που η ύφεση ήταν 4,5%. Η Moody’s προχωράει ακόμη περισσότερο, προεξοφλώντας, χωρίς κανένα νέο δεδομένο, την αποτυχία πολιτικών που είτε δεν έχουν ακόμη ψηφιστεί - όπως το φορολογικό νομοσχέδιο που είναι στην Βουλή - είτε μόλις έχουν ξεκινήσει να εφαρμόζονται.Τέλος, η Moody’s επικαλείται αβεβαιότητα σχετικά με τις συνθήκες στην Ευρωζώνη, μετά το 2013, και την επίδρασή τους στο ελληνικό χρέος, παρότι όλοι γνωρίζουν πως οι αποφάσεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωζώνης βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία επεξεργασίας και πως υπάρχει ρητή δέσμευση από τις περισσότερες χώρες για αποφάσεις στην τακτική Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου. Το επιχείρημα αυτό αγνοεί πλήρως την έκφραση αποφασιστικότητας των χωρών-μελών της Ευρωζώνης με κάθε τρόπο να συνεχιστεί η στήριξη των χωρών, που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα πρόσβασης σε δανειακά κεφάλαια.Η Ελλάδα αξιολογείται κάθε τρεις μήνες από τρεις διεθνείς οργανισμούς τόσο ως προς την υλοποίηση του προγράμματος διαρθρωτικών αλλαγών, όσο και ως προς την πρόοδο που σημειώνεται στους δείκτες δημοσιονομικής εξυγίανσης και ανταγωνιστικότητας. Η πρόσφατη αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιβεβαιώνει την πρόοδο που έχει σημειώσει η χώρα και οι εκτιμήσεις για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που υιοθετείται από τον συγκεκριμένο οίκο αξιολόγησης. Αυτό εντείνει την αίσθηση ότι η απόφαση για την υποβάθμιση της Ελλάδας δεν στηρίζεται σε ισχυρά επιχειρήματα.Σε τελική ανάλυση η σημερινή υποβάθμιση από τη Moody’s είναι πιο αποκαλυπτική για τα λανθασμένα κίνητρα και την έλλειψη λογοδοσίας των οίκων αξιολόγησης παρά για την πραγματική κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας. Οι οίκοι αυτοί δεν αντιμετώπισαν έγκαιρα την αύξηση του κινδύνου στον χρηματοπιστωτικό τομέα που οδήγησε στην κρίση του 2008, και τώρα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την πρωτιά στην «ανακάλυψη» κινδύνων που θα οδηγήσουν στην επόμενη κρίση. Σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη στιγμή για την παγκόσμια οικονομία και τις αγορές, παρόμοιες αδικαιολόγητες αποφάσεις ενέχουν τον κίνδυνο να εξελιχθούν σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Σίγουρα βέβαια καθιστούν επιτακτική την ανάγκη πιο αποτελεσματικής ρύθμισης σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο των ίδιων των οίκων αξιολόγησης.Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή απόφαση της Moody’s σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την χρηματοδότηση της Ελληνικής Δημοκρατίας, αφού συνεχίζει να αντλεί κεφάλαια από τον μηχανισμό στήριξης. Επιπλέον, η Ελλάδα σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει λάβει όλες τις αναγκαίες πρόνοιες για την διαφύλαξη της σταθερότητας και την άντληση ρευστότητας για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα», καταλήγει η ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών.Στο μεταξύ, η υποβάθμιση στο αξιόχρεο της Ελλάδας κατά τρεις βαθμίδες έγινε βασική είδηση στα μεγάλα διεθνή οικονομικά πρακτορεία. Το πρακτορείο Bloomberg αναφέρει ότι μετά από την ανακοίνωση του οίκου σημειώθηκε άνοδος του spread των 10ετών ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου κατά 4 μονάδες βάσης στις 901 μονάδες βάσης (9,01 ποσοστιαίες μονάδες), ενώ η ισοτιμία του ευρώ υποχώρησε κατά 0,1% έναντι του δολαρίου και διαμορφώθηκε στα 1,3975 δολάρια, αφού προηγουμένως είχε φθάσει τα 1,40 δολάρια.Το πρακτορείο Ρόιτερ αναφέρεται στην απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας στην ανακοίνωση του οίκου Moody’s, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τα σημεία της, τα οποία χαρακτηρίζουν αδικαιολόγητη την απόφαση του οίκου και τονίζουν ότι είναι επιτακτική η ανάγκη πιο αποτελεσματικής ρύθμισης των οίκων αξιολόγησης.

Αναζητούν νέο μοντέλο διακυβέρνησης

thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η Καθαρή Δευτέρα είναι ημέρα καθαρμού του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος εν όψει της Μεγάλης Σαρακοστής, της οποίας αποτελεί την πρώτη μέρα. Η Σαρακοστή, όμως, δεν είναι Μεγάλη λόγω των σαράντα ημερών της, αλλά επειδή αποτελεί την προετοιμασία για τη Μεγάλη Εβδομάδα με τα πάθη του Χριστού. Γεμάτο επίκαιρους συμβολισμούς το πενηντάμερο που ανοίγει σήμερα. Κατά σύμπτωση τόση (κάτι λιγότερο από 50 μέρες) είναι και η προθεσμία που έχει η κυβέρνηση από την τρόικα...Ποια προθεσμία; Για να παρουσιάσει μια «πειστική» για τους επιτηρητές φόρμουλα που θα «εγγυάται» ότι θα τηρηθεί το πρόγραμμα μιας ολόκληρης τετραετίας για τη συλλογή 22 δισ. ευρώ μέσα από εισπρακτικά κυρίως μέτρα. Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να περάσει από τις συμπληγάδες δύο συνόδων κορυφής, των οποίων το αποτέλεσμα είναι, κατά γενική ομολογία, αβέβαιο μόνο ως προς τις λεπτομέρειές του.Το τι θα βγάλουν οι δύο σύνοδοι, και κυρίως αυτή της 24ης-25ης του μηνός, μοιάζει ήδη προεξοφλημένο. Ίσως έτσι εξηγείται η δυσθυμία τόσο στην κυβέρνηση όσο και σε όσα ΜΜΕ συστηματικά και σταθερά την έχουν στηρίξει από την αρχή της θητείας της και έγιναν οι στυλοβάτες κάθε πολιτικής της. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές της. Όλο και περισσότεροι απ’ αυτούς τους κατ’ εξοχήν «πρόθυμους» ανακαλύπτουν έναν λόγο κριτικής, όλο και πιο σφοδρής.

Όχι για την κατάσταση στην οποία η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει οδηγήσει τη χώρα.

Όχι επειδή έχει καταντήσει υποχείριο και φερέφωνο του ΔΝΤ και της Μέρκελ.

Όχι επειδή έχει οδηγήσει την οικονομία σε «σπιράλ θανάτου».

Όχι επειδή έχει στερήσει από την Ελλάδα κάθε εργαλείο άσκησης πολιτικής, κάθε ελπίδα ανάκαμψης και κάθε νομικό όπλο υπεράσπισης της κυριαρχίας της και του δικαιώματός της να υπάρξει.Αυτό που κυρίως ενοχλεί τα εν λόγω ΜΜΕ είναι η «αναποτελεσματικότητά» της. Η ανικανότητά της να πείθει για την ορθότητα των εγκληματικών επιλογών που η ίδια και η τρόικα της επιτήρησης έχουν αποφασίσει για τα επόμενα χρόνια. Αλλά και η αδυναμία της κυβέρνησης να επιβάλει χωρίς αμφισβήτηση το ξεπούλημα της χώρας και τη χρεοκοπία του συνόλου του ελληνικού λαού στο ίδιο το κόμμα από το οποίο προέρχεται.

Προφάσεις

Ξαφνικά τα ΜΜΕ ανακάλυψαν ότι οι «λαϊκιστές» του ΠΑΣΟΚ έχουν το πάνω χέρι. Κι όμως, η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, σε υψηλό στελεχικό και πολιτικό επίπεδο, έχει κάνει τουμπεκί ψιλοκομμένο σε όλες τις μείζονες επιλογές του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του. Χωρίς ίχνος αντιπολίτευσης σε κανένα κρίσιμο επίπεδο.Αδύναμο το επιχείρημα και χρειάζεται συμπλήρωση. Ως εκ τούτου φταίει και η Ν.Δ. Όχι πια για τα εγκλήματα του παρελθόντος, αλλά επειδή είναι «ακραία», προφανώς προκαλώντας ρίγη σε όσους οπαδούς της Ντόρας έχουν απομείνει στο κόμμα. Μόνο που ο Σαμαράς δεν έχει εκφράσει ούτε μία συγκεκριμένη και μετρήσιμη μείζονα διαφωνία προς την κυβέρνηση.Αντιθέτως αγωνίζεται να πείσει πως αυτός είναι ικανότερος να εφαρμόσει όλα όσα η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει. Ακόμη και το ξεπούλημα ολόκληρης της χώρας με στόχο τα 50 δισ. ευρώ η Ν.Δ. υπερηφανεύεται ότι εκείνη πρώτη το έχει προτείνει. Σε «ακρότητες» με... αστερίσκους λοιπόν επιδίδεται η Ν.Δ., η οποία υποτίθεται πως αποτελεί παράγοντα αποτυχίας των εγκληματικών ηλιθιοτήτων της κυβέρνησης, τις οποίες και η ίδια στηρίζει! Εκπληκτικός, αν μη τι άλλο, ο συλλογισμός τους...Επειδή όμως ούτε αυτός ο δράκος βγάζει φλόγες απ’ το στόμα του και βροντές απ’ τον πωπό του, για να κάνει... ηχηρή εντύπωση, φταίνε το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί πάλι υποτίθεται πως εμποδίζουν τη «σωτηρία» της χώρας υποστηρίζοντας το «Δεν Πληρώνω» στα διόδια και τους μετανάστες και οργανώνοντας τα «γιούχα» προς τους κυβερνητικούς. Ακόμη χειρότερα, το ΚΚΕ δεν μας λέει ποιοι του δίνουν συνδρομές και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει κι ο Πάγκαλος, ελέγχει τα πανεπιστήμια και προάγει την τρομοκρατία.Όπως μάλιστα γράφει και μια ψυχή ταγμένη στην υπεράσπιση των επιταγών της τρόικας, «η στάση των τριών κομμάτων φέρει τον σπόρο της προδοσίας απέναντι σε ύψιστες προτεραιότητες του κράτους». Σε αντίθεση βεβαίως με όλα τα άλλα κόμματα και κομματίδια, διαφόρων αποχρώσεων, προς τα οποία ούτε ίχνος κριτικής δεν βλέπουμε να έχει διατυπωθεί απ’ όλους αυτούς, μέχρι ώρας τουλάχιστον.

Συνάντηση στα «χαμηλά»

Παπάρια λαδορίγανη. Το ζόρι, δυστυχώς για όλους αυτούς, δεν είναι η αντιπολίτευση.

● Η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει ούτε ένα άξιο λόγου πολιτικό πλήγμα στην κυβέρνηση.

● Η οποία αδυνατεί να εκφέρει έστω μια ρεαλιστική πρόταση για να σταματήσει η κατηφόρα.

● Η οποία ούτε σε επίπεδο πολιτικής πρότασης έχει να επιδείξει κάτι αξιοσημείωτο ούτε σε επίπεδο αντίστασης στην καταστροφή της χώρας.

Το μεγάλο ζόρι είναι ότι η κυβέρνηση αυτή αμφισβητείται στα δύο κρισιμότερα – για τη συνοχή και την ισχύ της – μέτωπα:

1. Το ένα είναι αυτό της τρόικας, η οποία διαρκώς την καταχεριάζει, μέσα από τις επίσημες εκθέσεις των παραγόντων της, επειδή δεν καταφέρνει να επιτύχει, στον καθορισμένο χρόνο, το μάξιμουμ όσων έχει συνυπογράψει στην επαίσχυντη δανειακή σύμβαση και στα αλλεπάλληλα μνημόνια που τη συνοδεύουν.

2. Το άλλο είναι το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει αμφισβητήσει κάποια μείζονα επιλογή της, ωστόσο εμφανίζει σημάδια «κόπωσης» στη στήριξη των κυβερνητικών επιλογών.

Το χειρότερο όμως δεν είναι η «απροθυμία» των «λαϊκιστών» του κυβερνώντος κόμματος, αλλά η όλο και μεγαλύτερη απέχθεια που προκαλεί η κυβέρνηση στους ψηφοφόρους του. Αυτοί πλήττονται, αυτοί δυσφορούν, αυτοί σταδιακά αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Παπανδρέου.Αυτή είναι άλλωστε η εξήγηση για τη δημοσκοπική της κατάρρευση και τις αγωνιώδεις εκκλήσεις της για «συναίνεση». Με τη Ν.Δ. κολλημένη στα χαμηλότερα της ιστορίας της, η κυβέρνηση πλέον την προσεγγίζει. Την ίδια ώρα – με μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ, που εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενίσχυση – τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης κινούνται στα γνώριμα νερά τους.Τι μας δείχνουν όλα αυτά; Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από προϊούσα κατάρρευση της κυβέρνησης και μια πολύ σοβαρή κρίση του συστήματος διακυβέρνησης, όπως τουλάχιστον το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.Στις επόμενες δύο συνόδους λοιπόν η χώρα φως δεν θα δει, διότι, όπως σας λέμε από την αρχή, ο δρόμος που διάλεξε η κυβέρνηση είναι καταστροφικός και αδιέξοδος. Ό,τι προκύψει δεν θα εξυπηρετεί την Ελλάδα, η οποία έχει οικειοθελώς απεμπολήσει κάθε όπλο διαπραγμάτευσης, αλλά την άμυνα του ευρώ, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει – κάτι που ομολογείται πλέον ανοιχτά από όλους τους κατ’ εξοχήν αρμόδιους.Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι πλέον θα αναζητηθεί το μοντέλο διακυβέρνησης που μπορεί να διασφαλίσει τις απαιτήσεις πιστωτών και επιτήρησης. Εκεί συμπυκνώνονται οι σημαντικότεροι κίνδυνοι που θα μας απειλήσουν το επόμενο διάστημα.Όπως έχουμε γράψει πριν ακόμη πριν ο Γ. Παπανδρέου μας οδηγήσει στο κρεματόριο της Μέρκελ και του ΔΝΤ, έχει τεράστια σημασία για την επιβίωση της χώρας να μην φύγει η διαχείριση της κρίσης από το πλαίσιο της πολιτικής και της δημοκρατίας. Άλλωστε καμιά κυβέρνηση με δημοκρατική νομιμοποίηση και δημοκρατικά μέσα άσκησης πολιτικής δεν μπορεί ούτε να εφαρμόσει απρόσκοπτα ούτε να αντέξει το κόστος όσων έχουν ήδη υπογραφεί. Κι αυτό δεν είναι «κινδυνολογία», αλλά απλή λογική...

topontiki