ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ:«Κάποιοι έχασαν την ψυχραιμία τους. Εγώ δεν χάνω τη δική μου»

Στα Γιάννενα μίλησε απόψε ο υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ και πρώην υπουργός Αντώνης Σαμαράς, στο πλαίσιο των περιοδειών του για την προώθηση της υποψηφιότητάς του. Ο κ. Σαμαράς είπε μεταξύ άλλων ότι οι ιδέες και τα ιδανικά της ΝΔ δεν είναι παλαιά, δεν είναι νέα, αλλά είναι παντοτινά και διαχρονικά. «Είναι αυτά που εμπνέουν την παράταξη. Είναι αυτά που εμπνέουν κι έφτιαξαν αυτή τη χώρα. Είναι η Ελευθερία, η Αξιοπρέπεια, η Αλληλεγγύη, η Ευθύνη, η Κοινωνική Δικαιοσύνη, η Πατρίδα» είπε. Χαρακτήρισε μεγάλο λάθος ότι η ΝΔ έδωσε την εντύπωση ότι κρύβει τα ιδανικά της για να κερδίσει όπως είπε τους «ταλαντευόμενους» ψηφοφόρους, κάποιους ευκαιριακούς, αλλά έχασε πολύ περισσότερους παραδοσιακούς. Παρέπεμψε στο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος όπως είπε «μας δείχνει το δρόμο» και διευκρίνισε: «Όταν κάποια στιγμή βρέθηκε, ως υπουργός Εσωτερικών ακόμα, απέναντι σε ταραχές που απειλούσαν να διαλύσουν την κοινωνική ζωή της χώρας του, όπου χάθηκαν ζωές και καταστράφηκαν περιουσίες. Δεν δίστασε. Δεν φοβήθηκε μη τον «κακοχαρακτηρίσουν», έβαλε το δημόσιο αγαθό της ασφάλειας των πολιτών πάνω απ’ όλα. Κι αποκατέστησε την τάξη. Τον καθύβρισαν οι πολιτικού του αντίπαλοι. Τον κατηγόρησε η Αριστερά. Δεν πτοήθηκε. Ένωσε την παράταξη γύρω του. Αλλά κέρδισε από παντού. Κέρδισε την εμπιστοσύνη ολόκληρης της κοινωνίας. Κέρδισε και τις εκλογές, με αληθινό θρίαμβο. Κέρδισε από δεξιά κι από αριστερά. Κι ύστερα προσχώρησαν σ’ αυτόν ακόμα και πολλοί πολιτικοί του αντίπαλοι από εκείνους που τον κατηγορούσαν προηγουμένως». Ο κ. Σαμαράς είπε ακόμη ότι η ΝΔ κυνήγησε τον οριακό ψηφοφόρο, και έχασε ένα κομμάτι από τον πυρήνα, από τον κορμό της παράταξης. «Ψάχνοντας στην όχθη του ποταμού, χάσαμε την κοίτη του… Και κυνηγώντας τον οριακό ψηφοφόρο. Δεν βλέπαμε ότι άδειαζε η παραδοσιακή μας δεξαμενή» είπε. Τόνισε ακόμη ότι από αυτούς που έχασε η ΝΔ «οι περισσότεροι δεν πήγαν απέναντι. Δεν πήγαν στο ΠΑΣΟΚ. Δεν πήγαν σ’ άλλα κόμματα. Οι περισσότεροι έκατσαν σπίτι τους, έκαναν αποχή» και αυτούς πρέπει είπε, η ΝΔ να τους κερδίσει. «Για να τους κερδίσουμε, πρέπει να έχουμε στο νου μας τρείς λέξεις: Ταυτότητα, Ενότητα, Οργάνωση» είπε ο κ. Σαμαράς.Πρότεινε την επιστροφή στις παλιές αξίες, τις οποίες πρέπει να προβάλει η ΝΔ όπως είπε, για να ξανακερδίσει την κοινωνία, όπως κάνουν -πρόσθεσε- τα περισσότερα επιτυχημένα Κεντροδεξιά κόμματα στον κόσμο. «Δεν χαρίζουμε την Πατρίδα στην άκρα Δεξιά. Ούτε χαρίζουμε την Κοινωνική Δικαιοσύνη στην Αριστερά. Εμείς εκφράζουμε παραδοσιακές αξίες και σύγχρονες φιλελεύθερες τάσεις. Σε αυτό που ονομάζουμε Κοινωνικό Φιλελευθερισμό» είπε ο κ.Σαμαράς προσθέτοντας ότι στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό μπαίνει στο επίκεντρο ο άνθρωπος.

«Κάποιοι έχασαν την ψυχραιμία τους»

Ο κ.Σαμαράς έδωσε απαντήσεις για όσα ακούστηκαν το Σάββατο στην Κεντρική Επιτροπή. «Κάποιοι έχασαν την ψυχραιμία τους. Εγώ δεν χάνω τη δική μου. Έχω ευθύνη απέναντι στην ενότητα, απέναντι στο μέλλον της Παράταξης. Προκλήσεις δεν με αγγίζουν, δεν πτοούμαι. Προχωράμε μαζί. Μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί η αγάπη σας. Δεν πειράζει. Το ζητούμενο είναι να βγει κερδισμένη στο τέλος η Νέα Δημοκρατία. Ο ρόλος μου είναι να ενώνω, όχι να διχάζω. Να επουλώνω πληγές, όχι να τις ξύνω. Η δική τους στάση δεν με αγγίζει. Δεν πτοούμαι. Προχωράμε» είπε ο πρώην υπουργός. Αναφέρθηκε ακόμη στους λόγους για τους οποίους έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία της ΝΔ και είπε ότι θέλει μεταξύ άλλων, να ξαναφέρει «τις διαχρονικές αξίες μας στο προσκήνιο. Ξέρετε ότι τις πιστεύω βαθιά. Και ξέρετε ότι το μπορώ. Μαζί το μπορούμε». Ο κ.Σαμαράς τόνισε ακόμη ότι η εθνική υπερηφάνεια και η ανταγωνιστικότητα πάνε μαζί και πρόσθεσε: «Πιστεύω ότι μπορούμε να συνθέσουμε τις ιδέες μας, όχι να χωρίσουμε την παράταξη. Θα εμποδίσω τέτοιο εσωτερικό διχασμό. Ξέρετε ότι το μπορώ. Μαζί το μπορούμε», επανέλαβε.

Ξεκίνησε η ιστορική επίσκεψη του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής στην Αλβανία

Ξεκίνησε η ιστορική επίσκεψη του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄ στην Εκκλησία της Αλβανίας, το Σάββατο 31 0κτωβρίου 2009. Με την άφιξή του στον Αερολιμένα "Nene Tereza" ξεκίνησε η ιστορική επίσκεψη στην Αλβανία του Πατριάχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β'. Τον υποδέχθηκαν όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, πρωτοστατούντος του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ.κ. Αναστασίου, παρουσία πλήθους κληρικών και πιστών απ' όλες τις εκκλησιαστικές επαρχίες της Αλβανικής Εκκλησίας.

ΑΡΧΑΙΟ ΟΧΥΡΩΜΕΝΟ ΟΙΚΙΣΜΟ ΒΡΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΣΑΓΙΑΔΑ

Στην πεδιάδα του κάτω Καλαμά, κοντά στο χωριό Σαγιάδα και πάνω σε χαμηλό ύψωμα, εντοπίστηκαν τα λείψανα του οχυρωμένου οικισμού της Μαστιλίτσας. Ο λόφος έχει στρατηγική σημασία, επειδή από την κορυφή του μπορεί κανείς να δει την Κέρκυρα, τη χερσόνησο της Λυγιάς, καθώς και το φρούριο του Πύργου Ραγίου.Ο οικισμός φαίνεται ότι δημιουργήθηκε στην αρχαϊκή εποχή (6ος π.Χ. αιώνας) από τους Κερκυραίους, για να εξασφαλίσει την εποπτεία τόσο των στενών της Κέρκυρας όσο και της ενδοχώρας. Λίγο χαμηλότερα αποκαλύφθηκε κτίριο, πιθανώς λατρευτικού χαρακτήρα. Η κατοίκηση του λόφου και η χρήση του λατρευτικού οικοδομήματος, φαίνεται ότι διήρκησε μέχρι και την ύστερη ελληνιστική εποχή, ενώ δεν υπάρχουν ενδείξεις για τη συνέχισή τους στους ρωμαϊκούς χρόνους.Ωστόσο, στις παρυφές του λόφου και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό αποκαλύφθηκε οικία ρωμαϊκών χρόνων, σχήματος ορθογωνίου, κατασκευασμένη από γωνιόλιθους λευκού τιτανόλιθoυ η οποία κατασκευάστηκε στο δεύτερο μισό του 2ου π.Χ. αιώνα και ήταν σε χρήση έως και τα μέσα του 3ου μ.Χ. αιώνα.Η Έπαυλη της Μασκλινίτσας βρίσκεται σε απόσταση 685 μ. από τον τειχισμένο οικισμό. Η ρωμαϊκή οικία αποκαλύφτηκε σε ανασκαφή που αποπερατώθηκε το καλοκαίρι του 1994. Λείψανα του αρχαίου κτιρίου ήταν ορατό και είχαν εντοπιστεί το 1979.Ο χώρος είχε δεχθεί καταστροφές μετά από επέμβαση ερπιστριοφόρου εκσκαφέα, με αποτέλεσμα να σώζεται μόνον ο πρώτος δόμος των τοίχων της οικίας, ενώ σε ορισμένα σημεία της βόρειας πτέρυγας της οικίας η θεμελίωση έχει καταστραφεί ολοσχερώς.Επίσης, εξαιτίας της επέμβασης του μηχανικού εκσκαφέα, τα ανασκαφικό στρώματα ήταν κατά τόπους αναμοχλευμένα.Η Έπαυλη διαστάσεων μήκους 23 μ. και πλάτους 16 μ., γνώρισε 2 φάσεις κατοίκησης. Αυτό το πόρισμα τεκμηριώνεται από τη χρονολόγηση κινητών ευρημάτων καθώς και την ύπαρξη 2 διαφορετικών συστημάτων τοιχοποιίας.Η πρώτη φάση αρχίζει από τον 20 αι. π.Χ. Σ' αυτή τη φάση για την κατασκευή των τοίχων χρησιμοποιούνται μεγάλοι γωνιόλιθοι. Οι τοίχοι διαιρούν την οικία σε 7 δωμάτια. Η κεντρική είσοδος της οικίας μαρτυρείτε από το κατώφλι στα δυτικά του δωματίου VIΙ.Το προς νότο σωζόμενο κατώφλι του ίδιου δωματίου οδηγεί σε επίμηκες χώρο, ΙΧ, που χαρακτηρίζεται ως υπαίθρια αυλή.Κεντρικό δωμάτιο της οικίας είναι το δωμάτιο ΙΙΙ, στο μέσον του οποίου σώζεται, στη θέση της, μια εστία.Εκατέρωθεν του δωμάτιου ΙΙΙ εκτείνονται 2 ισομήκη δωμάτια (από Δυτικό το IV,από ανατολικό ο διμερές χώρου Ι και II).Το δωμάτιο IV καλύπτεται με πλακόστρωτο δάπεδο που σώζεται απoσπασματικά.Το δάπεδο του δωματίου Ι κοσμείται με ψηφιδωτή σύνθεση τύπου ιχθυάκανθα. (Αυτός ο τύπος δαπέδου είναι γνωστός σε ρωμαϊκές βίλες, όπως στη villa Adriana και στη Settefinestre).Στο μέσον του δαπέδου αποδίδεται με γκρίζες και όσπρες ψηφίδες φυσικές- ένα όστρο ή ένα ανθέμιο εγγεγραμμένο σε μετάλλιο.Η όλη διακόσμηση του δαπέδου δίνει στο δωμάτιο ένα επίσημο χαρακτήρα και ταυτίζεται με δωμάτιο συμποσίων (triclinium - ανδρών).Η είσοδος στα δωμάτια αυτό γίνεται από νότο (επικοινωνούν με τα δωμάτια VII και V). ΒΑ της οικίας εκτείνεται το δωμάτιο VI, του οποίου δε σώζεται η είσοδος. Πιθανολογούμε ότι τα δωμάτια V (προς νότο) και VI (προς βορρά) αποτελούν βοηθητικούς χώρους (π.χ. μαγειρείο).Τα ευρήματα που ανήκουν στην πρώτη φάση περιορίζονται σε αγγεία οικιακής χρήσης, αβαφή και μελαμβαφή: χυτροειδή αγγεία, ανάγλυφoς σκύφος, λυχνόρια, σκυφίδια, οξυπύθμενοι αμφορείς, μυροδοχεία, που ανάγονται χρονολογικό, στους ελληνιστικούς και στους πρώιμους αυτοκρατορικούς χρόνους.Ιδιαίτερης σημασίας είναι τα επείσακτα αγγεία τύπου terra sigillata (σκύφος και πινόκια) που χρονολογούνται από τέλη 10 αι π.Χ. ως το τρίτο τέταρτο του 100 αι μ.Χ. Ορισμένα φέρουν σφραγίδα τοπικών εργαστηρίων.Αξιόπιστη μαρτυρία, για να καθορίσουμε το terminus post anem της βίλλας, αποτελεί το αργυρό νόμισμα του Κοινού των Θεσσαλών στα 196-146 Π.Χ.(εμπρoσθότυπoς: Δίας με στεφάνι δρυός οπισθότυπος: Θεσσαλική παλλάς, Ιτωνία μαχόμενη).Παράλληλα στην οικία ανεβρέθηκαν κερκυραϊκά νομίσματα 229-48 π.Χ. (εμπρoσθότυπoς: κεφάλι Ποσειδώνα οπισθότυπος: πλώρα πλοίου).Η δεύτερη φάση έχει ως αφετηρία το α' μισό 200 αι μ.Χ. (χρονολόγηση που αποδεικνύει και τη συνεχή κατοίκηση της βίλλας) και φτάνει μέχρι το α' μισό του 300 αι. μ.Χ.Σε αυτή τη φάση όλοι οι προαναφερθέντες χώροι επαναχρησιμοποιούνται αλλάζοντας αυτή τη φόρα, ορισμένοι, τη λειτουργικότητα τους.Στο δωμάτιο Ι (με το ψηφιδωτό) τοποθετήθηκαν 3 μικροί, τεθωρακισμένοι πήλινοι λουτήρες (που εντοπίστηκαν στη θέση τους).Σε αυτή τη φάση οι τοίχοι του δωματίου VII καλύπτονται με ασβεστοκονίαμα που φέρει ερυθρή βαφή.Τα όρια της βίλλας επεκτάθηκαν με νέες προσθήκες Τ13, Τ15, Τ16, Τ17.Οι νέες προσθήκες αποδίδονται με κόκκινο χρώμα. Η κατασκευή των τοίχων αυτών είναι πρόχειρη, αμελής (από αργούς λίθους και ασβεστοκονίαμα ως συνδετικό υλικό).Τα κινητά ευρήματα της δεύτερης φάσης αντιπροσωπεύουν:1) Χάλκινα ρωμαϊκά νομίσματα 200 - 300 αι. μ.Χ. Ενδεικτικά αναφέρονται: χάλκινο νόμισμα (117-138 μ.Χ.). Αργυρό δηνάριο του Αντωνίου Ευσεβούς (στα 144 μ.Χ.). Χάλκινο νόμισμα του Αλέξανδρου Σεβήρου (231 μ.Χ.) και χάλκινο νόμισμα του Μαξιμίνου (235 μ.Χ.).2) Η κεραμική της δεύτερης φάσης είναι ελάχιστη και κυριαρχούν και πάλι αγγεία καθημερινής χρήσης Π.χ. τηγανόσχημο αγγείο και τριφυλλόστομη οινοχόη.3) Άλλα ευρήματα της φάσης αυτής είναι μια χάντρα και κομβίο, χάλκινος κρίκος, μια πήλινη κεφαλή ειδωλίου και τέλος τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου από τετράγωνες πήλινες ψηφίδες (που δε βρέθηκε στη θέση του).Επί Καίσαρα και Αυγούστου, στις παράλιες ακτές της Θεσπρωτίας (όπως και σε σημαντικές θέσεις: Δυρράχιο και Βουθρωτό) πλούσιοι Ρωμαίοι, οι«Συνηπειρώται», εγκαθίστανται στις περιοχές αυτές και επιδίδονται σε γεωργικές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις. Ένας από αυτούς ήταν ο Πομπώνιος Αττικός. Από την αλληλογραφία του με τον Κικέρωνα μαθαίνουμε ότι κατείχε μια πολυτελέστατη βίλλα στο Αμάλθειο, στην περιοχή Χαονίας.Ο Dhimiter Condi ταυτίζει μια villa rustica, που ανάσκαψε στη σημερινή Μαλαθρέα της Αλβανίας, ανατολικά του Βουθρωτού, με το Αμάλθειο.Η βίλλα στη Μαλαθρέα παρουσιάζει ομοιότητες με την οικία στη Μασκλινίτσα όσον αφορά:1) τη χρονολόγηση2) την κάτοψη της βόρειας πτέρυγας της Μαλαθρέας με τα δωμάτια Ι,ΙΙΙ, ΙV της Μασκλινίτσας και3) τα κινητά ευρήματαΜε τον παράλιο δρόμο της ρωμαϊκής εποχής, από Αυλώνα και Βουθρωτό ως την Νικόπολη, ίσως επικοινωνούσε και ο οικισμός της Μασκλινίτσας.

ΠΑΣ Γιάννενα-Λεβαδειακός 1-1

Ισόπαλοι με 1-1 αναδείχθηκαν ΠΑΣ Γιάννινα και Λεβαδειακός στη γήπεδο των Ζωσιμάδων και παρέμειναν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας. Ο Ανδράλας έδωσε το προβάδισμα στους γηπεδούχους, όμως οι φιλοξενούμενοι απάντησαν άμεσα με τον Μπάρκογλου.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Οι συνθέσεις των ομάδων
ΠΑΣ Γιάννινα (Γιώργος Παράσχος): Ζαφειρόπουλος, Ντάσιος, Κώτσιος, Κανακούδης (80 Μιχαλόπουλος), Μενδρινός, Σαϊτιώτης, Σιαλμάς (Βαγγελής), Ανδράλας, Μαϊστόροβιτς, Ντιμπαλά (46 Μπακαγιόκο), Σκαρντουέλι.
Λεβαδειακός (Κίκε Ερνάντεθ): Καρακώστας, Μουλόπουλος, Μασάδο, Μαρτορέλ, Κόλτζος, Ζησόπουλος, Μπράνκο (59 Σερτζίνιο), Ταραλίδης (60 Πάουλο Κόστα), Ναπολεόνι, Μπαλβορίν (66 Βασιλείου), Μπάρκογλου.

Η Λέσχη Αεραθλητων Ιωαννίνων σας καλέι από 6 έως 8 Νοεμβρίου στο αεροδρόμιο της πόλης

Η Λέσχη Αεραθλητων Ιωαννίνων καλεί όλους όσους αγαπάνε την πτήση και θέλουν να μυηθούν και να μιμηθούν το πέταγμα του Ικάρου και του Δαίδαλου, να μας επισκεφθούν και να γιορτάσουν μαζί μας την γιορτή της Πολεμικής μας Αεροπορίας στο τοπικό αεροδρόμιο Τα Μέλη μας θα είναι εκεί κατά την διάρκεια του τριήμερου εορτασμού(6-8 Νοεμβρίου)για να ενημερώνουν τον κόσμο για τις δραστηριότητες μας. Σας περιμένουν και πολλές εκπλήξεις

Ένας τέως Πρωθυπουργός, τρεις γκλίτσες και μία κολοκύθα

Αρνάκι γάλακτος, παραδοσιακές πίτες, άφθονο κόκκινο κρασί και φρέσκο γάλα. Το Δολό Ιωαννίνων, μόλις 20 χιλιόμετρα από την Κακαβιά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, είναι για τον κ. Καραμανλή ο παράδεισος, τόσο όσον αφορά στην ομορφιά του τόπου όσο και στην ικανοποίηση του ουρανίσκου του. Και όπως δείχνουν οι φωτογραφίες που δημοσιεύει σήμερα το «ΘEMA», η αίσθηση της γεύσης του σίγουρα θα έζησε μεγάλες στιγμές... Με εμφανώς αρκετά κιλά παραπάνω απ’ όσα τον θυμόμασταν, ο κ. Καραμανλής φιλοξενήθηκε για μία ακόμη φορά στον παραδοσιακό ξενώνα φίλου του στο Δολό. Μαζί του, η κυρία Νατάσα Καραμανλή, τα δίδυμα Αλέξανδρος και Αλίκη, αλλά και η αδερφή της συζύγου του και οι δύο κόρες της. Από το πλευρό του δεν έλειπαν φυσικά και πέντε άντρες της ασφάλειάς του, οι οποίοι με τα υπηρεσιακά κρατικά αυτοκίνητα συνόδευσαν τον τέως πρωθυπουργό στο βουνό για να μην κινδυνεύσει πιθανότατα από την επίθεση κάποιου βοσκού...

Η αυτοκινητοπομπή του κ. Καραμανλή έφτασε στο χωριό των μόλις 10 κατοίκων το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής. Οι άντρες της ασφάλειάς του έπιασαν αμέσως δουλειά και κατέβαζαν από τα αυτοκίνητα τις αποσκευές της οικογένειας του τέως πρωθυπουργού... Η κυρία Καραμανλή με την αδερφή της κυρία Χρύσα Παζαΐτη και τα παιδιά κατευθύνθηκαν στα δωμάτια προκειμένου να τακτοποιηθούν. Την ίδια ώρα, ο κ. Καραμανλής έπινε το πρώτο ποτήρι κόκκινο κρασί μαζί με τον φίλο του και ιδιοκτήτη του ξενώνα κ. Χριστόφορο Κωσταρά. Λίγο αργότερα, ο κ. Κωσταράς εξαιτίας του ότι έπρεπε να παραβρεθεί σε κοινωνική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, μετά την προτροπή του κ. Καραμανλή, τους άφησε μόνους τους. Ομως, πριν ακόμα καλά-καλά τακτοποιηθούν, μια μικρή αδιαθεσία των διδύμων έκανε το τέως πρωθυπουργικό ζεύγος να ανησυχήσει και έστειλε τους άντρες της ασφάλειας στο κοντινότερο χωριό, το Δελβινάκι, προκειμένου να προμηθευτούν αντιπυρετικά. Ωστόσο, ευτυχώς, δεν ήταν τίποτα σοβαρό και όλα τελικά κύλησαν ήρεμα.Το περασμένο Σαββατοκύριακο, πάντως, ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος των εκδρομέων και αρκέστηκαν στις ανέσεις του ξενώνα. Εξαίρεση αποτελούσαν κάποιες στιγμές που η βροχή σταματούσε και ο κ. Καραμανλής έπαιρνε την γκλίτσα του και έκανε βόλτες στο κτήμα του φίλου του. Μαζί με τα δίδυμα μάλιστα, έκαναν περίπατο στο δάσος προκειμένου να μαζέψουν μανιτάρια. «Παλαιότερα, όταν ερχόταν με την κυρία Νατάσα, πριν ακόμα παντρευτούν, κάποιες φορές έβγαιναν και έκαναν βόλτα με ποδήλατα», λένε κάτοικοι του χωριού. Αυτή τη φορά, όμως, το ζεύγος Καραμανλή προτίμησε βόλτες με τα πόδια και για τις μεγαλύτερες αποστάσεις χρησιμοποιούσε το τζιπ του. Οπως έκαναν και ανήμερα του Αγίου Δημητρίου όταν πήγαν στο Δελβινάκι και επισκέφτηκαν την εκκλησία του χωριού. Εκεί, ο κ. Καραμανλής, αφού άναψε ένα κερί, συνομίλησε για λίγα λεπτά με τον πατέρα Χριστόδουλο, ενώ λίγα λεπτά αργότερα στο πηγαδάκι τους προστέθηκε και ο κ. Πετρολούκας Χαλκιάς, γνωστός κλαρινίστας της Ηπείρου και προσωπικός φίλος του κ. Καραμανλή. Υστερα, ο κ. Καραμανλής και η οικογένειά του επέστρεψαν στον ξενώνα στο Δολό αφού λόγω της απουσίας του ιδιοκτήτη, οι γυναίκες της παρέας έπρεπε να φροντίσουν για το γεύμα.

ΤΟ ΠΡAΣΙΝΟ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ, ΤΑ ΠΕΙΡAΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚO ΚΑΙ Η ΤΕΡAΣΤΙΑ ΚΟΛΟΚΎΘΑ

Σε καθημερινή βάση, η μυρωδιά που πλανιόταν πάνω από το Δολό δεν ήταν μόνο εκείνη του καμένου ξύλου από το τζάκι. Μπριζολάκια, παϊδάκια, μπιφτέκια και χωριάτικα λουκάνικα είχαν την τιμητική τους, ενώ οι κολοκύθες «σφάζονταν» στον βωμό της ικανοποίησης του ουρανίσκου του τέως πρωθυπουργού, ο οποίος τρελαίνεται για κολοκυθόπιτες - και αλμυρές, και γλυκές. Από το τραπέζι, φυσικά, δεν έλειπε το κόκκινο κρασί, το οποίο φτιάχνει μόνος του ο ιδιοκτήτης του ξενώνα. Φεύγοντας, μάλιστα, ο κ. Καραμανλής δεν παρέλειψε να πάρει μαζί του όχι μία, ούτε δύο, αλλά τρεις σακούλες γεμάτες μπουκάλια με κόκκινο κρασί... Οπως όλα τα ωραία, έτσι και αυτές οι μίνι διακοπές κράτησαν λίγο. Η αναχώρηση του κ. Καραμανλή από το Δολό είχε προγραμματιστεί για την 28η Οκτωβρίου. Οι περισσότεροι κάτοικοι πίστευαν πως ο τέως πρωθυπουργός θα παρευρισκόταν σε κάποια μαθητική παρέλαση, αφού αυτό θα επιθυμούσαν τα δίδυμα.

Ωστόσο, φαίνεται πως ο ίδιος είχε άλλη άποψη. Και ίσως γι’ αυτό, ο μικρός Αλέξανδρος του έβγαζε περιπαικτικά τη γλώσσα όταν ο μπαμπάς του προσπαθούσε να του μιλήσει λίγο προτού επιβιβαστούν στο αυτοκίνητό τους. Η μικρή Αλίκη, πάντως, σίγουρα δεν ήθελε να φύγει από το χωριό, αφού λίγα λεπτά προτού αναχωρήσουν είχε σκαρφαλώσει στην πέτρινη μάντρα του ξενώνα και δεν έλεγε να κατέβει με τίποτα! «Τα δίδυμα αγαπούν το χωριό και όταν τους ρωτήσεις από πού είναι, απαντάνε περήφανα πως είναι από το Δολό!» λένε κάτοικοι της περιοχής.Ανήμερα την 28η Οκτωβρίου, λίγο μετά τις 9 το πρωί, οι άντρες της ασφάλειας βγαίνουν από τον ξενώνα και αρχίζουν να φορτώνουν τα αυτοκίνητα με τις αποσκευές. Πρώτα- πρώτα τοποθέτησαν τις χειροποίητες γκλίτσες του κ. Καραμανλή και ύστερα τις βαλίτσες. Λίγο αργότερα, στον προαύλιο χώρο του ξενώνα βγήκαν και τα παιδιά με πρώτο και καλύτερο τον μικρό Αλέξανδρο που επέβλεπε τους άντρες της φρουράς και τους ρωτούσε επίμονα αν είχαν προβλέψει να πάρουν μαζί ένα μπουκάλι νερό για τον δρόμο! Αμέσως μετά βγήκε και ο κ. Καραμανλής. Αγουροξυπνημένος, φορώντας ένα καταπράσινο κοντομάνικο μπλουζάκι, στην απόχρωση του πράσινου ήλιου του ΠΑΣΟΚ, και με τα γυαλιά πρεσβυωπίας του κρεμασμένα στον γιακά του, έψαχνε να βρει στο αυτοκίνητο το μπουφάν του, αφού το κρύο ήταν τσουχτερό. Οταν τελικά το φόρεσε δέχτηκε τα πειράγματα ενός από τους ανθρώπους του ξενώνα, που τον αποκάλεσε «νικητή», εννοώντας πάντα τον Παναθηναϊκό. Λίγο αργότερα, την εμφάνισή της έκανε και η κυρία Καραμανλή.Ξεκούραστη, αμακιγιάριστη, αλλά πιο λαμπερή από ποτέ, αστειευόταν με την αδερφή της και τις ανιψιές της και κοιτούσε για τις τελευταίες λεπτομέρειες λίγο πριν από την αναχώρησή τους. Οι φρουροί συνέχιζαν να τοποθετούν τα πράγματα στα αυτοκίνητα και άφησαν τελευταία και καλύτερη την τεράστια κολοκύθα του κ. Καραμανλή. Αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής του τέως πρωθυπουργού...

ΘΕΜΑ

Οι εθνικές επέτειοι δεν είναι ευκαιρία πασαρέλας …

Οι εθνικές επέτειοι είναι ευκαιρία περισυλλογής , εθνικής ανάτασης , δημιουργικού προβληματισμού και απόδοσης τιμών με την πρέπουσα σεμνότητα και την αρμόζουσα σοβαρότητα σε αυτούς που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.Δεν μπορεί και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ευκαιρία πασαρέλας…Αναφέρομαι στην προχθεσινή κατάθεση στεφάνων με την ευκαιρία της εθνικής γιορτής που και « η κουτσή Μαρία» κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των ηρώων.Θα πρέπει κάποτε να καταλάβουν και αυτοί που κάνουν το πρόγραμμα και θέλουν να παίξουν μικροκομματικά και προσωπικά παιχνίδια με το να μη χαλάνε το χατίρι κανενός και αυτοί που καταθέτουν στεφάνια ότι ο χώρος είναι ιερός και οι ήρωές μας αξίζουν περισσότερης σοβαρότητας και μεγαλύτερου σεβασμού.Δεν φτάνει που δεν τους τιμούμε με την καθημερινή πρακτική μας ας μην τους προκαλούμε τουλάχιστον στην τιμητική τους.

Ακτιβιστής

Τους αγνοούν όταν ζουν και τους θυμούνται όταν πεθαίνουν...!!!

Τους ανθρώπους που πάλεψαν κάτω από αντίξοες συνθήκες για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια αυτού του τόπου και που θυσίασαν τη ζωή τους για ιδανικά και αξίες και είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι κάποιοι τους αγνοούν σκόπιμα , όταν είναι στη ζωή και τους περιθωριοποιούν γιατί θα ήταν ζωντανός έλεγχος των πράξεών τους και θα τους εμπόδιζαν στις κομματικές τους και προσωπικές επιδιώξεις και ματαιοδοξίες τους.Η καθημερινή πρακτική τους δεν έχει καμιά σχέση με τους δικούς τους τότε αγνούς και ανιδιοτελείς αγώνες και θυσίες τους.Όταν πεθαίνουν τους «ταλαιπωρούν» με μακρόσυρτους, υποκριτικούς ,επικήδειους λόγους γιατί τότε είναι ακίνδυνοι δεν μπορούν να μιλήσουν και θέλουν νεκρούς να τους εκμεταλλευτούν ,εκμεταλλευόμενοι την κενότητα και την ιδεολογική σύγχυση της εποχής μας.Αναφέρομαι στο ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ και στην ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ και σε αυτούς που από μόνοι τους τόλμησαν να ταυτίσουν την δική τους ευκαιριακή πολιτική με τα όνειρα και τους καημούς αυτών των αγωνιστών και να ιδιοποιηθούν για προσωπικό ή κομματικό όφελος τις αγωνίες τους και τις θυσίες τους.

Κώστας Αντωνίου

Η κρίση στην Ελλάδα είναι πολιτισμική: η περίπτωση της Κίνας και των Ινδιάνων της Κεντρικής Αμερικής

Του Νίκου Κοτζιά

1.Παρακμή και διεθνή πείρα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια πολύ σύνθετη δύσκολη κατάσταση, Η κρίση της ελληνικής οικονομίας είναι ένας συνδυασμός εξωτερικών παραγόντων και εσωτερικών διαρθρωτικών αδυναμιών. Το μείγμα είναι εκρηκτικό διότι συνδυάζεται και απορρέει από μια σχετικά παρατεταμένη ηθική και πολιτική κρίση καθώς και του πολιτισμού της καθημερινότητας. Σε μια τέτοια κατάσταση βρέθηκαν στον 15ο αιώνα κράτη όπως η Ινδία και η Κίνα. Οι μεγαλύτερες οικονομίες της εποχής άρχισαν να παίρνουν την κάτω βόλτα. Διαδικασία που «ολοκληρώθηκε» στα μέσα του 17ου αιώνα. Η Κίνα το κράτος με την υψηλότερη τεχνολογία επί σχεδόν χίλια (1000!) χρόνια αυτοκτονούσε. Ένιωθε ότι εφόσον διέθετε επί αιώνες την υψηλότερη τεχνολογία στην αγροτική παραγωγή, στην βιοτεχνία και στην οργάνωση της διοίκησης δεν είχε να φοβηθεί τίποτα αν κλεινόταν στον εαυτό της και «απέκλειε» τον ξένο παράγοντα. Το αποτέλεσμα ήταν να μην κάνει η Κίνα έγκαιρα το άλμα στην βιομηχανική επανάσταση παρόλο που διέθετε πολλαπλά περισσότερες προϋποθέσεις πραγμάτωσής της από ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, το εργαστήριο του παγκόσμιου καπιταλισμού και της γέννησης της βιομηχανίας της ατμοκίνητης μηχανής.

2. Ο «αρνητικός πολιτισμός» ως παράγοντας παρακμής

Ο λόγος που η Κίνα έχασε το τραίνο της βιομηχανικής επανάστασης ήταν η έλλειψη εσωτερικών δυνατοτήτων ανάπτυξης της τεχνολογίας ή επαφής με την υπό ανάπτυξη δύση. Η κύρια αιτία ιστορικής ήττας στην περίοδο γέννησης του καπιταλιστικού εργοστασίου ήταν ότι δεν ήθελε να μάθει. Αρνιόταν να παραδεχτεί ότι και άλλοι λαοί είχαν αναπτύξει στο ενδιάμεσο ισχυρές οικονομίες στηριγμένες σε πρότυπες τεχνολογίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κινέζος αυτοκράτορας αρνήθηκε να δεχτεί από τον Βρετανό πρεσβευτή στις αρχές του19ου αιώνα ένα ρολόι ως δώρο, διότι θεωρήθηκε ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ομολογία της ικανότητας και άλλων λαών στην ανάπτυξη πρότυπης και παραγωγικά αξιοποιήσιμης τεχνολογίας. Το ζήτημα της Κίνας, δηλαδή, ήταν ότι δεν ήθελε να αποδεχτεί τον δυτικό εκσυγχρονισμό διότι θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο θα υπέσκαπτε τον αυτοσεβασμό των Κινέζων ως κατόχων αιώνιων αρμονικών αληθειών. Ότι θα έθετε σε αμφισβήτηση την αντίληψη σύμφωνα με την οποία η Κίνα αποτελούσε το κέντρο του παγκόσμιου πολιτισμού. Τέλος, στην Κίνα κυριαρχούσε ήδη από το 800 μ.Χ. η φιλοσοφία του Κομφούκιου, που είχε αντικαταστήσει ως κρατική ιδεολογία τον υπό διωγμό, πλέον, βουδισμό.Η Ιδεολογία του Κομφούκιου ερμηνευόταν σε αντίθεση με σήμερα ως ένα πρόσταγμα άρνησης του εμπορίου (θεωρείτο ως μια μη παραγωγική δράση) και των πολλών επαφών με τρίτους λαούς οι οποίοι κόμιζαν στην Κίνα «ξένες μη αρμονικές απόψεις». Το πολιτισμικό αυτό μπλοκάρισμα συμβάδιζε με την κυριαρχία των ευνούχων υπηρετών του αυτοκράτορα πάνω στους εκπαιδευμένους διοικητικούς υπαλλήλους με αποτέλεσμα η προκατάληψη να υπερισχύσει της γνώσης. Δεν ήταν κατά συνέπεια καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η Κίνα οδηγήθηκε στον απομονωτισμό και στην εσωστρέφεια.. Ότι έφτασε να καταστρέψει, με απόφαση του αυτοκράτορα, τον στόλο της το 1430. Τότε διέθετε τα μεγαλύτερα πλοία του κόσμου (με έξη κατάρτια, μήκους 160 μέτρων, εξαπλάσιου όγκου των δυτικών ακόμα και δύο αιώνες μετά) Αποφάσισε να καταστρέψει ακόμα και τα ναυπηγεία της καθώς και τα ίδια τα ναυπηγικά σχέδια. Επρόκειτο για την μεγαλύτερη τεχνολογική αυτοκαταστροφή της εποχής και την πιο ακραία πολιτική – πολιτισμική αναδίπλωση μεγάλης δύναμης στην ιστορία.

Ο πολιτισμός ως μηχανισμός μπλοκαρίσματος

Η ιστορία της επί αιώνων σημαντικότερης δύναμης στον κόσμο μας καταδεικνύει ότι η βαθιά κρίση της Κίνας ήταν προϊόν υποχώρησης της παραγωγικότητάς της, καθώς και ιδεολογημάτων που την είχαν δεσμεύσει στο παρελθόν της. Ήταν ακόμα αποτέλεσμα μιας στάσης μεγάλων λόγων απέναντι στον ξένο παράγοντα. Αλαζονικής συμπεριφοράς που στο τέλος κατέληξε να θεωρεί κάθε τι το ξένο εχθρικό προς την «αρμονία με τον ουρανό» και κάθε δυτική τεχνολογία υποδεέστερη εκείνης των Κινέζων. Με αυτό τον τρόπο η Κίνα αποδιοργάνωσε την έμμεση αυτοκρατορία της. Έμμεση με την έννοια ότι δεν διέθετε η ίδια αποικίες, αλλά μόνο χώρους και λαούς οικονομικά –εμπορικά υποτελείς σε εκείνη. Μια αυτοκρατορία σαφώς πιο ηθική για την εποχή της, αλλά και οικονομικά ορθολογική, αφού διασφάλιζε τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας «κέντρο του κόσμου» με το μικρότερο δυνατό κόστος που είχαν γνωρίσει μέχρι τότε οι αυτοκρατορίες. Πολιτισμικό μπλοκάρισμα, ιδεολογισμοί, κακή διοίκηση στο εσωτερικό, τάση απομονωτισμού, όλα αυτά οδήγησαν την Κίνα στην μεγαλύτερή της παρακμή μετά από σχεδόν 5.000 χρόνια συνεχή εκσυγχρονισμού.Η Κίνα αποτελεί το μεγαλύτερο δίδαγμα για το τι μπορεί να κάνουν πολιτιστικά μπλοκαρίσματα και υπεροπτικές αντιλήψεις τρίτων λαών. Και αυτό ακριβώς κινδυνεύει να πάθει η Ελλάδα που δείχνει να μην θέλει να κατανοήσει την παγκοσμιοποίηση και τις επιπτώσεις και ευκαιρίες που αυτή παρέχει. Που δείχνει να μην μπορεί να το πιστέψει ότι οι λαοί στην περιοχή που πριν είκοσι χρόνια βρίσκονταν σαφώς πίσω από το επίπεδο κοινωνικής ανάπτυξής της μπορούν να βρίσκουν έναν δικό τους δημιουργικό δρόμο. Που δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία που πριν ένα αιώνα βρισκόταν σε πλήρη παρακμή παραγωγικότητας, επιδιώκει να γίνει ο περιφερειακός ηγεμόνας διαθέτοντας μια πολύπλευρη πολιτική που υπερβαίνει κατά πολύ κάθε αντίληψη μονοδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.

Υπάρχουν πολιτισμοί που χάνονται

Η ιστορία, βέβαια, δεν έχει γνωρίσει μόνο μεγάλους πολιτισμούς που περνάνε σε παρακμή εξαιτίας της άρνησής τους να αναγνωρίσουν τις μεγάλες αλλαγές που γινόντουσαν στην εποχή τους και δεν έβρισκαν δρόμο ή δεν έψαχναν καν, για το πώς θα καβαλήσουν και εκείνοι το κύμα της ιστορίας και των αλλαγών, ώστε να το δαμάσουν. Η ιστορία γνώρισε, ταυτόχρονα πολιτισμούς που παράκμασαν, πιο σωστά χάθηκαν, διότι έδειξαν εμπιστοσύνη εκεί που έπρεπε να είναι επιφυλακτικοί και νηφάλιοι. Η ανθρωπότητα γνώρισε μεγάλους πολιτισμούς, όχι τόσο ισχυρούς, όμως, όπως εκείνος της Κίνας, και στην Αμερικάνικη ήπειρο. Ιδιαίτερα στην κεντρική Αμερική (Μεξικό) και σε χώρες της Βορείου Λατινικής Αμερικής (όπως στο Περού και στην Βολιβία). Οι πολιτισμοί αυτοί είχαν τα πλεονέκτημα – πλούτο τους, αλλά δεν είχαν αναπτύξει με επάρκεια την τεχνολογία του σιδήρου, της οργάνωσης της διοίκησης και κατά προέκταση του πολέμου. Συντρίφτηκαν κάτω από τον ζυγό των Ισπανών αποικιοκρατών. Πέθαναν στην κυριολεξία μετά την διάδοση δυτικών ασθενειών (όπως είναι η σύφιλη), ηττήθηκαν από την εσωτερική προδοσία από μερικούς εκατοντάδες Ισπανούς, οπλισμένους με σύγχρονα για την εποχή τους όπλα.Η περίπτωσή τους είναι το ακριβώς αντίστροφο εκείνης της Κίνας. Δεν ηττήθηκαν διότι δεν «άνοιξαν» τα σύνορα και τον πολιτισμό τους στις επαφές με τη δύση, αλλά διότι αυτές οι επαφές έγιναν σε μια εποχή που δεν είχαν αναπτυχθεί επαρκώς οι ίδιοι και δεν άντεχαν τη Δύση που επέβαλε με βίαια μέσα την παρουσία της. Διότι «είχαν αλλά δεν πρόσεξαν». Το δίδαγμα της περίπτωσης των ιθαγενών στην Κεντρική και Νότια Αμερική είναι ότι δεν είναι όλες οι χώρες έτοιμες να δεχτούν έναν κατακλυσμό εξουσιαστικών μηχανισμών, τεχνολογίας και οργάνωσης από τα έξω. Ότι η εισαγωγή τέτοιων στοιχείων ναι μεν είναι απαραίτητη (διότι δεν μπορεί κάθε γενιά και κάθε χώρα να ανακαλύπτει εκ νέου ότι έχουν ανακαλύψει άλλες γενιές και δεκάδες άλλες χώρες), αλλά αυτό πρέπει να γίνεται με τρόπο που να αφομοιώνεται δημιουργικά από τον «εσωτερικό ιστό».Συνολικά η ιστορία έχει δείξει ότι προκειμένου να προχωρήσει μια χώρα, οφείλει να είναι ανοικτή στο νέο, στη διασύνδεση με το «εξωτερικό». Να αποδέχεται επιρροές απ’ αυτό. Δεν πρέπει να μας φοβίζει το άνοιγμα στο «ξένο» και η δημιουργική του αφομοίωση. Όμως, ταυτόχρονα, να μην χάνει τη δική της εσωτερική συνοχή, τις ιδιαιτερότητες της κοινωνικής της δομής και παράδοσης. Να μπορεί να συνδέει σε ένα παραγωγικό αμάλγαμα το ιστορικό έσω με το έξω. Να αφομοιώνει το πρώτο το δεύτερο χωρίς να υποτάσσεται σε αυτό. Με άλλα λόγια, η σημερινή Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να σκέφτεται τον εαυτό της ως τον καλύτερο χώρο και μοναδικής (ιστορικής) σημασίας χώρα. Από την άλλη, η αναγνώριση των ικανοτήτων, δυνατοτήτων, κατακτήσεων των έξω δεν μπορεί να γίνει με τρόπο δουλικό, με υπόκλιση σε ότι έρχεται από τα έξω.

Οι Ηπειρώτες Καραμανλικοί στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά

Στα Γιάνεννα θα βρίσκεται σήμερα ο κ. Αντώνης Σαμαράς,ο οποίος θα επισκεφθεί τα γραφεία της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής και θα πραγματοποιήσει ομιλία το απόγευμα, ενώ αύριο Δευτέρα θα βρίσκεται στην Άρτα. .Ο κ. Σαμαράς, ο οποίος διευρύνει καθημερινά την ομάδα των υποστηρικτών του, έχοντας και τη βοήθεια μεγάλου τμήματος των καραμανλικών στην Ήπειρο, στηρίζεται σε μεγάλο αριθμό νεολαίων της ΟΝΝΕΔ, σε αυτοδιοικητικά στελέχη όπως ο Νομάρχης Ιωαννίνων κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης και ο βουλευτής Άρτας κ. Κώστας Παπασιώζος.